Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2004

Και το πιο ευφάνταστο...

Αυτό ήταν άνευ αμφιβολίας το σκηνικό με το κόκκινο ντάτσουν το οποίο έκανε κύκλους στην αρένα, με την καρότσα τίγκα στο καρπούζι, και ακολουθούμενο απο τσιφτετελίζουζες γυφτοπούλες που χόρευαν υπο τις μελωδίες της Μαρινέλας!

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2004

Το πιο αστείο σκηνικό της τελετής..

Το πιο αστείο σκηνικό της τελετής λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων: Ο ουρανοκατέβατος Ρουβάς εμφανίζεται στην σκηνή απο το πουθενά (με την βοήθεια φυσικά δυο συρματόσκοινων), ντυμένος στα λευκά, και τραγουδώντας "καραπιπερίμ, πιπερίμ πιπερίμ, άσε πιά τα πλούτη και τον Ιμπραήμ"!!!!

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2004

Θεωρίες, υποθέσεις, εικασίες και παραμύθια...

Ως γνωστόν, υπάρχουν θεωρίες, υποθέσεις, εικασίες και… παραμύθια που ασχολούνται με την καταγωγή του ανθρωπου. Τι ακριβώς είναι το καθένα; Ας τα πάρουμε απο την αρχή:
Μια θεωρία είναι ένα οργανωμένο σύνολο αρχών, κανόνων και επιστημονικών νόμων, που αποσκοπούν στην περιγραφή και στην ερμηνεία ενός συνόλου δεδομένων.
Μια υπόθεση είναι κάτι που θεωρεί κάποιος ως δεδομένο, προκειμένου να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα, το οποίο με την σειρά του θα επιβεβαιώσει ή όχι την αρχική υπόθεση.
Η εικασία τώρα, είναι μια αυθαίρετη υπόθεση, ένα όχι βεβαιωμένο συμπέρασμα στο οποίο οδηγείται κάποιος.
Τέλος, όσον αφορά το παραμύθι, στην χώρο της επιστήμης τουλάχιστον, δεν είναι παρά μια «ποιητική αδεία» αφήγηση η οποία δεν εξαρτάται από τους όρους της πραγματικής ζωής, και η οποία σποσκοπεί συνήθως στην τέρψη του αναγνώστη.

Ως παραμύθι μπορεί να ερμηνεύσει κανείς τις διδασκαλίες των «εκλεκτών» Φουράκη και Κεραμμυδά περί Ομάδας Ε και Εξωγήινης καταγωγής των Ελλήνων από τον Σείριο. Πρόκειται για τυπικά άσχετες με την πραγματικότητα αφηγήσεις, οι οποίες αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην ανόρθωση του εθνικού φρονήματος της μικρής εκείνης μερίδας των σημερινών Ελλήνων που αισθάνονται μειονεκτικά απέναντι στα ιστορικά δρώμενα και στον βίο που διάγουν.

Ως εικασία πάλι μπορεί να ερμηνεύσει κανείς τα όσα έχουν γραφτεί περί Σπαρτιατικής καταγωγής των Αραουκανών της Χιλής. Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι αυθαίρετη, καθώς δεν στηρίζεται σε κανενός είδους φυσικό δεδομένο, ενώ επιπλέον η καθόλα γνωστή Ιστορία της μεταναστευτικής πολιτικής της Σπάρτης κατά τον 8ο – 6ο αιώνα αποκλείει την οποιαδήποτε πιθανότητα καταγωγής των Αραουκανών από τους Σπαρτιάτες.

Ως υπόθεση τώρα, ερμηνεύονται ειδήσεις του τύπου "η ανθρωπότητα κατάγεται απο τον Βορά και όχι απο την Αφρικη". Πρόκειται για υπόθεση και όχι για θεωρία, καθώς οι Ρώσοι επιστήμονες οι οποίοι αναφέρονται στην συγκεκριμένη είδηση (η οποία έχει κάνει την εμφάνιση της τον τελευταίο καιρό στο δίκτυο), ξεκινάνε αυθής εξαρχής δηλώνοντας πως πιστεύουν στην καταγωγή του ανθρωπου από τον Βορά, και απλά προσπαθούν να εντοπίσουν τα δεδομένα αυτά τα οποία θα τους επιτρέψουν να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση τους, και πιθανόν να την προάγουν κάποτε σε θεωρία. Επι του παρόντος, τα στοιχεία τα οποία παρουσιάζουν δεν μπορούν να ληφθούν σοβάρά υπόψη, ακριβώς επειδή δεν είναι σε θέση ούτε να στοιχειοθετήσουν πλήρη θεωρία, αλλά ούτε και να εξηγήσουν την ύπαρξη των παλαιότερων ευρημάτων σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Το ίδιο το κείμενο της συγκεκριμένης είδησης, τονίζει πως από την μια έχουμε τεκμηριωμένες θεωρίες που βασίζονται στα αρχαιολογικά δεδομένα, και από την άλλη διάφορες υποθέσεις, όπως αυτή που κάνουν οι συγκεκριμένοι Ρώσοι. Και το τραγικό είναι πως, για να τεκμηριώσουν την υπόθεση τους, βασίζονται σε μια ακόμα εικασία, πως και καλά μπορεί κάποτε ο Βοράς να ήταν ζεστός και να είχε συνθήκες που θα επέτρεπαν την εξέλιξη της ζωής. Και φυσικά αυτή η εικασία δεν τεκμηριώνεται, καθώς τα γεωλογικά δεδομένα την απορρίπτουν αυθής εξαρχής…

Και φτάνουμε επιτέλους στις θεωρίες. Ποιες είναι λοιπόν οι περίφημες αυτές θεωρίες οι οποίες προβάλουν μοντέλα για την καταγωγή και μετακίνηση του ανθρώπου στον πλανήτη; Υπενθυμίζω πως οι θεωρίες είναι οργανωμένα σύνολα αρχών, κανόνων και νόμων που περιγράφουν και εξηγούν τα υπάρχοντα δεδομένα. Νέτα – σκέτα λοιπόν, αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την επιστήμη της Ανθρωπολογίας και της Παλαιοανθρωπολογίας υπάρχουν μονάχα δυο ολοκληρωμένες θεωρίες οι οποίες εξηγούν την καταγωγή του ανθρώπου. Η Out of Africa theory, και η Multi – regional theory.

Σύμφωνα με την θεωρία της «μοναδικής καταγωγής» (Out of Africa theory), τα πρώτα είδη της οικογένειας των ανθρωπίδων, και συγκεκριμένα ο homo habilis, εξελίχθηκε στην Αφρική περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια πριν. Αργότερα οι απόγονοι αυτού του είδους μετανάστευσαν «έξω από την Αφρική». Οι απόγονοι τους, ανάμεσα τους και ο homo erectus, εξαπλώθηκαν στην Ευρώπη. Ευρήματα όπως ο «Άνθρωπος του Πεκίνου» και ο «Άνθρωπος της Ιάβας» αποτελούν σημαντικά θετικά στοιχεία, συνήγορα της συγκεκριμένης θεωρίας. Επίσης, ο homo neanderthalensis θεωρείται και αυτός απόγονος αυτών των πρώιμων μεταναστών. Ο «Αρχάνθρωπος των Πετραλώνων» επίσης, είναι το μοναδικό εύρημα ανθρώπου Νεάντερταλ που έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Όλα τα επιμέρους είδη των Ανθρωπίδων οδηγήθηκαν αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση, εκτός από ένα: τους Homo Sapiens, οι οποίοι εξελίχθηκαν στην Αφρική κάπου μεταξύ 200.000 και 100.000 χρόνια πρίν. Οι Sapiens, σε μια δεύτερη έξοδο από την Αφρική, άρχισαν να αποικούν τον κόσμο. Ακριβώς επειδή άνηκαν σε διαφορετικό υπό – είδος, δεν αναμίχθηκαν με τα απομεινάρια των άλλων ανθρωπίδων. Η θεωρία της «εξόδου από την Αφρική», υποστηρίζεται τόσο από το αρχείο των απολιθωμάτων, όσο και από την σύγχρονη γενετική και τα ευρήματα του DNA, και κυρίως από το μιτοχονδιρακό DNA και από τις αλληλουχίες των Y χρωμοσωμάτων.

Στον αντίποδα αυτής της θεωρίας, βρίσκεται η θεωρία των «πολλαπλών περιοχών» η οποία υποστηρίζει πως όλες ή μερικές από τις γενετικές ποικιλίες ανάμεσα στις σύγχρονες ανθρώπινες φυλές οφείλονται στην γενετική κληρονομιά από τα είδη των ανθρωπιδων τα οποία κατανέμονταν στην Ασία και την Ευρώπη πριν από την εξέλιξη του σύγχρονου ανθρωπου, και πως ο σύγχρονος άνθρωπος αναμίχθηκε με τα άλλα αυτά είδη, έτσι ώστε σε διαφορετικά μέρη του κόσμου δημιουργήθηκαν ημί διακριτές φυλές, οι οποίες ενσωματώνουν τους γενετικούς συνδιασμούς των προγόνων τους.

Μέχρι και τα μέσα της δεκαετία του 1990, οι δυο αυτές θεωρίες ήταν σχεδόν ισοδύναμες. Την τελευταία δεκαετία πάντως, τόσο τα καινούργια ευρήματα απολιθωμάτων, όσο κυρίως η φοβερή πρόοδος που έχει συντελεσθεί στην μελέτη του DNA και των χρωμοσωμάτων, δίνουν ένα σαφές προβάδισμα στην Out of Africa theory. Επιστημονικά τουλάχιστον, η θεωρία στην βάση της δεν αμφισβητείται, καθώς πέραν όλων των άλλων στηρίζεται και από την θεωρία της Εξέλιξης μέσω της Φυσικής Επιλογής (τόσο από τους Δαρβινιστές όσο και από τους Νεοδαρβινιστές) η οποία έχει πλέον εγκαθιδρυθεί ως η βάση της σύγχρονης Γενετικής, της Παλαιοανθρωπολογίας και της Βιολογίας… Οι μόνοι που εναντιόνονται πλέον σε όλα αυτά είναι οι Δημιουργιστές (ξέρετε, αυτοί οι γραφικοί που υποστηρίζουν πως η Γη έχει ηλικία 6.000 χρόνια, πως είναι επίπεδη και πως ο Ήλιος γυρίζει γύρω της)…

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2004

Εξέλιξη...

Υπάρχουν Δημιουργιστές οι οποίοι πιστεύουν πως η Γη έχει ηλικία 6.000 χρόνια. Υπάρχουν Δημιουργιστές που πιστεύουν πως άνθρωπος και δεινόσαυρος έζησαν μαζί πριν τον Κατακλυσμό. Υπάρχουν και Δημιουργιστές που πιστεύουν πως η Γη είναι επίπεδη, ακίνητη, και ο Ήλιος γυρίζει γύρω της. Όλοι τους ανεξαιρέτως πιστεύουν πως η θεωρία της Εξέλιξης είναι μια αναπόδεικτη θεωρία, η οποία κακώς διδάσκεται στα σχολεία, η πως τουλάχιστον θα έπρεπε να διδάσκεται παράλληλα με τον Δημιουργισμό, που κατ΄ αυτούς είναι ισότιμη θεωρία. Επειδή όμως δεν μπορείς να συγκρίνεις το χρυσάφι με τα μπρόκολα, ας γράψω δυο λόγια για την Εξέλιξη, μιας και αυτοί ακόμα που την ενστερνίζονται νομίζουν πως απλά λεει πως ο άνθρωπος κατάγεται απο τον πίθηκο (κάτι που είναι τραγικά λανθασμένο). Η Θεωρία της Εξέλιξης λοιπόν, είναι ουσιαστικά ένα σύνολο θεωριών οι οποίες ερμηνεύουν την εξέλιξη των ειδών στην πάροδο του χρόνου μέσω παραλλαγών (κλασσικός δαρβινισμός) ή τυχαίων μεταλλάξεων (νεοδαρβινισμός) που υπόκεινται στην επιλεκτική πίεση του περιβάλλοντος (φυσική επιλογή). Η θεωρία σήμερα καλείται Συνθετική Θεωρία της Εξέλιξης, καθώς συνδυάζει προοδευτικά τα δεδομένα της Γενετικής, της Εμβρυολογίας, της Παλαιοντολογίας/ Παλαιοανθρωπολογίας, της Συστηματικής και της Μοριακής Βιολογίας, και της αρχικής θεωρίας του Δαρβίνου. Η Εξέλιξη, με απλά λόγια, είναι η διαδικασία της «καταγωγής με παραλλαγές». Αυτός ο απλός ορισμός περιλαμβάνει την εξέλιξη μικρής κλίμακας (αλλαγές στα γονίδια ενός πληθυσμού από την μια γενιά στην επόμενη) και μεγάλης κλίμακας (καταγωγή διαφορετικών ειδών από έναν κοινό πρόγονο στην διάρκεια πολλών γενεών). Η Εξέλιξη όμως δεν είναι απλά ένα ζήτημα αλλαγών με το πέρασμα του καιρού. Πολλά πράγματα αλλάζουν άλλωστε με το πέρασμα του χρόνου: Τα δένδρα για παράδειγμα χάνουν τα φύλλα τους, ή τα βουνά αυξάνουν ή μειώνουν τον όγκο τους. Αυτά όμως τα παραδείγματα δεν έχουν σχέση με την Εξέλιξη, επειδή δεν περιλαμβάνουν την διαδικασία της καταγωγής μέσω της γενετικής κληρονομιάς. Η κεντρική ιδέα της Εξέλιξης είναι πως, όλη η ζωή στην Γη μοιράζεται έναν κοινό πρόγονο, όπως ακριβώς εγώ και τα ξαδέλφια μου έχουμε κοινή γιαγιά. Μέσω της διαδικασίας της «καταγωγής με παραλλαγές» της ζωής στην Γη, εμφανίστηκε αυτή η τεράστια βιοποικιλότητα στον πλανήτη μας, την οποία την βλέπουμε να καταγράφεται στο αρχείο των απολιθωμάτων αλλά και παντού γύρω μας σήμερα. Η Εξέλιξη σημαίνει πως είμαστε όλοι μακρινά ξαδέλφια: οι άνθρωποι και τα δένδρα, τα πουλιά και οι φάλαινες, οι πίθηκοι και τα πρόβατα. Η Ζωή δεν είναι ένα μονολιθικό αντικείμενο: Η Ζωή έχει μια ιστορία, ένα παρελθόν γεμάτο μεταβολές. Και αυτές οι μεταβολές δημιουργούν τα καινούργια είδη, τα οποία μοιράζονται κοινούς προγόνους. Και ο πλέον απλός τρόπος για να μελετήσει κανείς τις Εξελικτικές αλλαγές και τις Εξελικτικές σχέσεις, είναι να μελετήσει τα «οικογενειακά δένδρα» (πχ την οικογένεια των πρωτευόντων θηλαστικών), τον τρόπο με τον οποίο τα δένδρα αυτά κατασκευάζονται, και το πώς η γνώση αυτή επηρεάζει την βιολογική ταξινόμηση...

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2004

Δυο λόγια για την ενέργεια...

Το πιο διαδεδομένο αλλά και από τα πλέον απρόσιτα στις αισθήσεις μας μέγεθος είναι η ενέργεια. Είναι το φυσικό μέγεθος που συνοδεύει απαραίτητα κάθε μεταβολή στο φυσικό μας κόσμο, από την πιο απλή, όπως το ρίξιμο μιας πέτρας, μέχρι τις πιο πολύπλοκες όπως τα διάφορα βιολογικά φαινόμενα. Εν τούτοις είναι ένα μέγεθος "άγνωστο" στις αισθήσεις μας σε σχέση με άλλα, με την έννοια ότι δεν το βλέπουμε, δεν μπορούμε να το πιάσουμε, να το ακούσουμε ή να το γευθούμε. Η ενέργεια όμως παραμονεύει παντού.Η ενέργεια είναι ένα φυσικό μέγεθος που το αντιλαμβανόμαστε κυρίως από τα αποτελέσματά της, που είναι γνωστά σαν έργο. Είναι πολύ καλά κρυμμένη στα διάφορα σώματα και φανερώνεται μόνο όταν τα σώματα αυτά μετέχουν σε διάφορα φυσικά ή χημικά φαινόμενα. Αν και είναι δύσκολος ο ορισμός της μπορούμε να πούμε ότι ενέργεια είναι το φυσικό μέγεθος που προκαλεί τις διάφορες μεταβολές στον υλικό κόσμο. Τρία ειναι τα βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζει κανείς για την ενέργεια: 1) Η ενέργεια έχει πoλλά πρόσωπα. Εμφανίζεται σαν δυναμική ενέργεια σε ένα συσπειρωμένο ελατήριο, σαν κινητική σε ένα σώμα που κινείται, σαν θερμική στον λέβητα μιας ατμομηχανής, σαν ηλεκτρική στη πρίζα του σπιτιού μας, σαν φωτεινή ηλιακή ενέργεια, σαν χημική στη βενζίνη που καίγεται, ή σαν πυρηνική στα καύσιμα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα. 2) Για να αλλάξουμε θέση σε ένα βιβλίο και να το μετακινήσουμε θα πρέπεί να του προσφέρουμε ενέργεια. Όταν καίγεται ένα σπίρτο ελευθερώνεται ενέργεια. Η οποιαδήποτε μεταβολή, φυσική ή χημική συνοδεύεται απαραίτητα από ενεργειακή μεταβολή. 3) Στα διάφορα φαινόμενα έχουμε μετατροπές των διαφόρων μορφών ενέργειας σε άλλες. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα συναντηθείτε με κάποιον "γκουρού" της New Age μεταφυσικής και θα αρχίσει να σας πρήζει τα συκώτια με γιόγκες, διαλογισμούς και άλλα τέτοια απίθανα με τα οποία λαμβάνεται "ενέργεια" απο το σύμπαν και "εναρμονίζεται" με το σώμα γιατρεύοντας κάθε απίθανη ασθένεια, έχετε υπόψη σας τα παραπάνω τρία χαρακτηριστικά, και κάντε τις κατάλληλες ερωτήσεις. Να είστε σίγουροι πως δεν θα ξέρει να απαντήσει την τύφλα του...

Κορυφαίες ατάκες...

Η τρίτη καλύτερη ατάκα που έχω ακούσει ποτέ, προέρχεται απο έναν παλιό μου καθηγητή - ιερέα στο λύκειο. Ο τύπος περιέγραφε την επίσκεψη του σε κάποια μονή, η οποία διέθετε και κατακόμβη στην οποία έθαβαν τους θανόντες μοναχούς. Ήταν Πάσχα, και είχε κατέβει λέει στα υπόγεια για να μεταφέρει το άγιο φως στους τάφους. Και τότε εκτοξεύει την κορυφαία φράση: "Καθώς κρατούσα το κερί, κοιτάζω μια νεκροκεφαλή και της λέω, Χριστός Ανέστη, και τότε η νεκροκεφαλή μου απαντά, Αληθώς ο Κύριος!". Η δεύτερη καλύτερη ατάκα που έχω ακούσει, προέρχεται απο την κυρία Λουκά, την περίοδο της επίσκεψης του Πάπα στην Αθήνα. Ενώ μέσω μιας αντί - παπικής διαδήλωσης, και μπροστά στις κάμερες του CNN, η κυρία Λουκά ξεστόμισε την μνημειώδη φράση: " Αι ντόντ γουόντ Παπ, Αι γουόντ Κρίς"! Και η κορυφαία ατάκα, η all time favorite, ανήκει στον κύριο Λιακόπουλο, που έχει βαλθεί να μας μάθει την πραγματική ιστορία της Ελλάδας (ξέρετε, αυτή που περιλαμβάνει εξωγήινους, ομάδα Ε και καταγωγή απο τον Σείριο) δια της τηλεοπτικής του εκπομπής πωλήσεων βιβλίων αμφιβόλου προέλευσης και ποιότητος. Διαφημίζει λοιπόν σε κάποια φάση ένα βιβλίο σχετικό με το Άγιο Όρος, και πετάει το ανεπανάληπτο: "Τα κομμάντο του Θεού στο Άγιο Όρος προσεύχονται αδιαλείπτως για το καλό του Έθνους, αγαπητοί φίλοι"!

Επιτέλους...

Χτές το απόγευμα, καθώς βολτάριζα στο δίκτυο, πέρασα απο το site του OTE, έτσι για να ρίξω μια ματιά στην διαθεσιμότητα του DSL. Και, ως εκ θαύματος, διαπίστωσα πως τα Πετράλωνα διαθέτουν επιτέλους δυνατότητα σύνδεσης. Έκανα επιτόπου αίτηση, και σήμερα το πρωί με πήραν τηλέφωνο για να μου επιβεβαιώσουν πως υπάρχουν διαθέσιμες πύλες, και για να μου πουν να περιμένω το πακέτο με το modem μετά την λήξη των Ολυμπιακών. Ζήτησα γραμμή στα 384 Kbps, και φυσικά την εγκατάσταση του Modem θα την κάνω ο ίδιος: για να έρθει συνεργείο του ΟΤΕ, σου ζητάνε 50 ευρώ! Αν είναι δυνατόν! έρχονται στο σπίτι σου, βάζουν ενα καλώδιο στο modem που σου φέρνουν, το συνδέουν στην ροζέτα, βάζουν και άλλο ένα USB που το συνδέουν στο PC, και σου παίρνουν ένα πενηντάρι! Το πραγματικά κουφό όμως είναι πως, αν ζητήσεις να κάνεις ο ίδιος την εγκατάσταση, σου στέλνουν το πακέτο με courier, και μάλιστα με δική τους χρέωση!!! Anyway, επι του παρόντος περιμένω. Με λίγη τύχη, μέσα Σεπτέμβρη θα διαθέτω ADSL στα 384 Kbps...

(Νέες) Θεωρίες Συνομωσίας...

Πριν μερικές ημέρες έγραφα για τα "πλαστικά παπάκια" (που δεν βυθίζονται ποτέ στο νερό): Ξέρετε, αυτούς τους παράξενους τύπους που αναλώνονται συνεχώς σε μια ακατάσχετη μπουρδολογία περί παγκόσμιας σιωνιστικής συνομωσίας, που επιχειρεί την καταβαράθρωση του Ελληνισμού. Αυτές οι πάπιες λοιπόν, προέβλεπαν την αδυναμία έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, ένεκα "εξωτερικού" δάκτυλου υπονόμευσης. Φυσικά προέβλεπαν και άλλα κουλά, αλλά τέλος πάντων, ας μην επεκταθώ. Τώρα λοιπόν που οι αγώνες κοντεύουν να τελειώσουν και οι ...εξωγήινοι δρακονιανοί ακόμα δεν φάνηκαν στον ορίζοντα, πιπιλάνε καινούργιο παραμύθι! Η παγκόσμια σιωνιστική συνωμοσία των Εβραίων δρακονιανών, επιχειρεί πλέον να υπονομεύσει τους Αγώνες διαμέσου του ...εξευτελισμού των Ελλήνων πρωταθλητών μας, οι οποίοι προφανώς είναι παντελώς αθώοι, καθώς δεν γνωρίζουν καν τι σημαίνει ντόπα (τόσο αγνοί και αμόλυντοι είναι). Βέβαια, αυτό που αδυνατώ να κατανοήσω, είναι το πως κατάφερε να τους ξεφύγει ο χάλκινος Δήμας (ο αθλητής - σύμβολο της χώρας), η αργυρή Κελεσίδου, ο χρυσός Ταμπάκος, και οι άλλοι αθλητές μας που κατέκτησαν ήδη μετάλλιο. Εκτός πια κι αν το σχέδιο είναι να τους τα πάρουν ολονών πίσω, όπως έκαναν με τον Σαμπάνη! Και πάλι όμως, μένει κανείς να αναρωτιέται: Το ίδιο δεν συνέβη και με αθλητές άλλων χωρών σε προηγούμενες Ολυμπιάδες; Και θετικά δείγματα ντόπινγκ, και αφαιρέσεις μεταλίων, και απαγορεύσεις συμμετοχής σε Αγώνες. Και αν τελικά αυτοί οι διαολεμένοι δρακονιανοί σιωνιστές συνωμότες έχουν τόσες μεγάλες δυνάμεις, γιατί ρε γαμώτο δεν έχουν καταφέρει ποτέ να βγάλουν έναν Ισραηλινό αθλητή με διάκριση σε Ολυμπιακούς; Ε;

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2004

Ο υπέροχος κόσμος των ερπετών...

Θέλετε ένα κατοικίδιο ήσυχο, πειθήνιο και εντυπωσιακό; Ένα κατοικίο που να απαιτεί την ελάχιστη προσοχή και φροντίδα; Ένα κατοικίδιο το οποίο να μπορείτε να το αφήσετε μόνο του και να φύγετε το Σαββατοκύριακο; Τότε πάρτε φίδι! Τα φίδια είναι απίστευτα ζώα. Ζούνε σε ερπετάρια (ελεγχόμενος χώρος) τρώνε ελάχιστα (μια - δυο φορές κάθε εφτά - δέκα μέρες), η παρουσία τους είναι διακριτική και ταυτόχρονα εξαιρετικά επιβλητική, και ζούμε και αρκετά χρόνια (ανάλογα πάντα με τη ράτσα). Εγώ έχω ένα corn snake: η καλύτερη ράτσα για πρώτο φίδι. Το έχω 8 μήνες και έχει φτάσει τα 45-50 εκατοστά. Σε κανά - δυο χρόνια θα φτάσει το ενάμισι μέτρο. Εμπρός λοιπόν: γνωρίστε και εσείς τον υπέροχο κόσμο των ερπετών. Πάρτε ένα φίδι. Μπορείτε...

Corn Snake. Posted by Hello

Αχ, αυτοί οι πωλητές...

Όποτε περνάω απο Στουρνάρη, μπαίνω στο Πλαίσιο. Και όποτε μπαίνω στο Πλαίσιο, αγοράζω και κάτι. Χτες θυμήθηκα πως χρειάζομαι έναν Card Reader/ Writer, μιας και έχω διάφορες CF και SD κάρτες. Και μιας και πέρασα απο το Πλαίσιο, ειπα να χτυπήσω έναν. Βασικά το μαγαζί είχε δυο μοντέλα (διαφορετικές μάρκες), το ένα με 29 και το 35 ευρώ. Το δεύτερο είχε ενσωματωμένη μνήμη 64 ΜΒ. Μιας και δεν χρειαζόμουν μνήμη, προτίμησα την πρώτη συσκευή, που ήταν και φτηνότερη. Σύμφωνα με τον πωλητή, οι συσκευές ήταν κατά τα άλλα ίδιες. Τήν πήρα λοιπόν, και όταν πια άνοιξα την συσκευασία, διαπίστωσα πως δέχεται κάρτες CF μέχρι 512 ΜΒ, και κάρτες SD/MMC μέχρι 128 ΜΒ. Βασικά δεν έχω πρόβλημα, μιας και η SD μου είναι 128 ΜΒ, ενώ οι CF μου είναι 256, 128 και 32 ΜΒ. Τι γίνεται όμως αν κάποια στιγμή πάρω καποια CF στο 1 GB ή κάποια SD στα 512 ΜΒ (η αγορά έχει κατακλυστεί απο κάρτες τέτοιου μεγέθους); Και ο πωλητής; Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό; Ψιλά γράμματα θα μου πείτε. Ναι, ψιλά γράμματα. Ως πότε όμως "ψιλά γράμματα"; τόσο δύσκολο είναι πια να ξέρει κανείς τα τεχνικά χαρακτηρίστικά του εμπορεύματος του; Έλεος, δεν μπήκα να αγοράσω Card Reader στον Σκλαβενίτη, στο Πλαίσιο μπήκα...

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2004

Ολυμπιακά νέα...

Ένα ακόμα χρυσό απο τις Τσουλφά - Μπεκατώρου στην κλάση 470 της ιστιοπλοοίας. Μπράβο κορίτσια. Δυστηχώς ο Μήτρου δεν τα κατάφερε να χτυπήσει μετάλιο στην Άρση Βαρών, ενώ η Νιαγκουάρα ήρθε έκτη στον τελικό των 100μ. ελεύθερο. Όσο για τον Ηλιάδη, τον χρυσό ολυμπιονίκη στο τζούντο, τελικά βρήκα τι διάλεκτο μιλάει: Γεωργιανά. Η μόνη απορία που εξακολουθεί να πλανάται, αφορά τον Τζέκο. Τελικά αυτός ο άνθρωπος τι ρόλο βαράει; Και γιατί βγαίνουν όλοι τώρα και τον κατηγορούν ως τον μίστερ Ντόπα; Δηλαδή ο ΣΕΓΑΣ τόσα χρόνια δεν γνώριζε για τις επιχειρήσεις του και για τις προπονητικές του μεθόδους; Ή δεν υπήρχε πρόβλημα όσο έρχονταν τα μετάλια και δεν πιανόταν κανείς ντοπαρισμένος; Παρεπιπτόντως, άκουσα και ένα φρέσκο συνθηματάκι, μέσα στο κλίμα των ημερών: "Άλλο δεν μπορεί να περιμένει, δώστε του την ντόπα του Κεντέρη". Και σε μια συζήτηση που είχα με ένα φίλο, με έκπληξη διαπίστωσα πως δεν γνώριζε πως η τελετή της αφής της φλόγας στην Ολυμπία και της μεταφοράς της στον τόπο τέλεσης των αγώνων, ήταν προπαγανδιστικό εφεύρημα της ναζιστικής Γερμανίας στους αγώνες του 1936 (αυτό ήταν ένα είδος ψυχολογικού ντοπαρίσματος). Έκτοτε βέβαια διατηρήθηκε η τελετουργία, μιας και ήταν ομολογουμένως αρκετά εντυπωσιακή (και εξακολουθεί να είναι), η μικρή όμως αυτή λεπτομέρεια φαίνεται να "χάθηκε" απο την μνήμη της Ιστορίας των Αγώνων. Δεν λέω, καλό το τελετουργικό, καλό όμως και το να θυμόμαστε πως και πότε προέκυψε...

Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2004

Τι διάλεκτο;

Συγνώμη για την ερώτηση (και χωρίς να θέλω να κάνω τον έξυπνο, αλλά μου βγαίνει αυθόρμητα), αλλά ο τζουντόκα - ολομπιονίκης μας, ο Ηλίας Ηλιάδης, τι διάλεκτο μιλάει;

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2004

Windows XP SP2..

Επιτέλους, το ρημάδι το Service Pack 2 των XP είναι έτοιμο. Υπάρχει στο site της Microsoft, για όσους θέλουν να το κατεβάσουν. Λόγω μεγέθους, λογικά οι περισσότεροι θα περιμένουν μάλλον τα περιοδικά πληροφορικής του Σεπτέμβρη, που θα το έχουν σίγουρα στο CD τους. Για όσους έχουν Ελληνικά XP, η Ελληνική έκδοση του SP2 θα διατίθεται απο τις 15 Σεπτεμβρίου, οπότε θα περιμένουν τα περιοδικά του Οκτώβρη...

Τι τρέχει με το Focusmag;

Συγνώμη, μήπως γνωρίζει κανείς τι συμβαίνει με το Focusmag; Εδώ και δυο μέρες δεν μπορώ να μπω με τίποτα στο site. Μήπως κάνουν καμία αναβάθμιση στους servers, ή μήπως αποφάσισαν να το κλείσουν το μαγαζί;

Πάλι καλά...

Πάλι καλά που αρχίσαν να έρχονται τα μετάλλια, και μετριάστηκε κάπως το σκάνδαλο Κεντέρη - Θάνου. Το χάλκινο του Σαμπάνη και το χρυσό των Σιρανίδη - Μπίμη, ήταν τελικά ότι καλύτερο, και ήρθαν και στην κατάλληλη στιγμή. Αλήθεια όμως, ήξερε κανείς πως υπάρχει άθλημα που λέγεται "Συγχρονισμένες Καταδύσεις"; Σίγουρα κάποιοι θα το ήξεραν. Ίσως οι ίδιοι που ήξεραν πως έχουμε και εθνική ομάδα στο softball. Anyway, ας είναι καλά τα παιδιά, και ας χαρούν την νίκη τους...

New technology...

Οι τελευταίες δυο ημέρες ήταν αφιερωμένες στην αναζήτηση νέας συσκευής PDA. Έχω το συνήθειο κάθε δυο χρόνια να αγοράζω καινούργια συσκευή, και να πουλάω την παλιά. Επι του παρόντος λοιπόν, είμαι ο ευτυχής κάτοχος ενός FSC Loox 600. Όχι για πολύ όμως: μέχρι τα Χριστούγεννα θα έχει αντικατασταθεί απο καινούργιο PDA. Το ερώτημα όμως είναι "ποιο μοντέλο;". Απο αυτά που πρόκειται να κυκλοφορήσουν τον Σεπτέμβριο, τα κορυφαία είναι το Loox 720 της FSC και το iPAQ 4705 της HP. Παίζουν βέβαια και τα τελευταία μοντέλα της Toshiba και της Asus, αλλά σε δεύτερη μοίρα. Η επιλογή προβλέπεται δύσκολη, μιας και τα βασικά χαρακτηριστικά είναι σχεδόν ίδια: Επεξεργαστής 624 MHz για το iPAQ και 520 για το Loox, μνήμη 64/128 ΜΒ (ROM και RAM), VGA οθόνη, USB Host, Dual Slot (CF & SD/MMC), Dual Wirelless (BT & Wi-Fi). Οι ουσιώδεις διαφορές; το iPAQ έχει οθόνη 4 ιντσών, ενώ το Loox 3.6, διαθέτει μπαταρία 1.800mAh, ενώ το Loox 1.640mAh, και έχει και touchpad αντί για τον κλασικό μοχλό 5 κατευθύνσεων. Απο την άλλη βέβαια, το Loox διαθέτει ενσωματομένη φωτογραφική μηχανή 1.3 megapixel, Consumer Infrared (λειτουργεί δηλαδή απευθείας ως universal τηλεχειριστήριο), και είναι και μικρότερο σε διαστάσεις. Ποιο να προτιμήσω; Δεν λέω, καλές οι 4 ίντσες του iPAQ, αλλά και η ψηφιακή μηχανή και το CIR του Loox είναι πρόκληση. Μπέρδεμα, μεγάλο μπέρδεμα...

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2004

Για την αλήθεια ρε γαμώτο...

Δεν θέλω να πω πως ο Κεντέρης και η Θάνου ήταν πράγματι ντοπαρισμένοι, πως απέφυγαν εσκεμμένα τον έλεγχο, και πως το "ατύχημα" ήταν σκηνοθετημένο για να τους δώσει χρόνο να ετοιμάσουν την τακτική τους. Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να το πω αυτό. Δεν μπορώ όμως να αποφύγω να το σκέπτομαι. Γιατί όλα όσα συνέβησαν, συνέβησαν τόσο "μυθιστορηματικά", ώστε το μυαλό σου δεν μπορεί παρά να πάει στο χειρότερο. Τώρα βέβαια, τίποτα απο όλα αυτά δεν έχει σημασία. Οι εξελίξεις έχουν ήδη δρομολογηθεί. Ο Κεντέρης και η Θάνου θα απολογηθούν την Δευτέρα, η ΔΟΕ θα πάρει τις αποφάσεις της, και η Ελληνική Ομοσπονδία τις δικές της. Οι δυο αθλητές κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αγωνιστούν (εκτός πια κι αν γίνει κάτι αναπάντεχο), και η Ελλάδα θα έχει δυο μετάλια λιγότερα στο τέλος των αγώνων. Κάποτε όμως, λίγα χρόνια πριν, μια μεγάλη ψυχή είχε πει: "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!". Ήταν η πηγαία έκφραση της πίκρας της και της δικαίωσης της μεγάλης Βούλας Πατουλίδου. Σήμερα, όλοι εμείς που αναρωτιόμαστε αν ο Κεντέρης και η Θάνου μας κορόϊδεψαν ή αν ήταν απλά τα τραγικά θύματα μιας ατυχούς συγκυρίας, θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια. Και φωνάζουμε ξανά "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!", εκφράζοντας έτσι την δική μας πίκρα, και την δική μας ανάγκη για δικαίωση: γιατί έχουμε το δικαίωμα να ξέρουμε...

Και η πιο μεγάλη πίκρα...

Έγραφα εχτές για την πιο μεγάλη ώρα της Ελλάδας: την Έναρξη των Αγώνων. Έγραφα επίσης και για την πικρή γεύση που θα μας άφηνε όλο αυτό το πανηγύρι. Τελικά η Τελετή ήταν άψογη, και η πίκρα ήρθε πρόωρα. Γιατί, για να πιστέψει κανείς πως η Θάνου και ο Κεντέρης επι τέσσερις ώρες αγνοούσαν πως όλος ο κόσμος τους έψαχνε, πως ήταν τέτοια η στεναχώρια τους ώστε καβάλησαν αμέσως μια μηχανή και έσπευσαν να εμφανιστούν στο Ολυμπιακό Χωριό, πως είχαν ατύχημα και κάποιος περαστικός τους μάζεψε και τους μετέφερε με το αμάξι του στο ΚΑΤ, και όλα αυτά της παραμονή της Τελετής Έναρξης, θα πρέπει να είναι πολύ, μα πάρα πολύ ευπιστος...

Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2004

Η πιο μεγάλη ώρα...

Απόψε λοιπόν είναι η πιο μεγάλη ώρα. Η έναρξη των Αγώνων. Δεν έχω αμφιβολίες πως η Τελετή Έναρξης θα είναι καταπληκτική, ούτε πως οι Αγώνες θα στεφθούν με απόλυτη επιτυχία. Με στεναχωρεί μονάχα που δεν θα έχουν το νόημα που θα έπρεπε να έχουν. Γιατί, κακά τα ψέματα: Το Ολυμπιακό Ιδεώδες είναι πλέον νεκρό. Στην θέση του στέκει η τηλεθέαση και οι χορηγοί. Τι να κάνουμε όμως, δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας. Ας ευχαριστηθούμε τουλάχιστον το υπερθέαμα, έστω κι αν μας αφήνει μια πικρή γεύση στο στόμα...

Προσωπική εμπειρία και πειραματική επαλήθευση...

Η πειραματική επαλήθευση στον επιστημονικό τρόπο σκέψης, έχει ως σκοπό να μας απαλλάξει από την ανάγκη της προσωπικής εμπειρίας. Όταν σε κάποιο υπό μελέτη ζήτημα εισέρχεται η έννοια της προσωπικής εμπειρίας, χάνεται αυτομάτως η έννοια της αντικειμένικότητας, και μπαίνει από την πίσω πόρτα η έννοια της αυθεντικότητας. Αν εγώ πω πως η γάτα μου πετάει (και ενδόμυχα πιστεύω πως υπάρχουν και δαίμονες οι οποίοι αρέσκονται στο να κάνουν τις γάτες να πετάνε) και φέρω ως απόδειξη την προσωπική μου μαρτυρία και την μαρτυρία των φίλων μου που είχαν παρόμοιες εμπειρίες, θα με πίστευε κανείς; Το γεγονός ότι εγώ και ενδεχομένως οι φίλοι μου είμαστε τίμιοι, αξιόπιστοι και σοβαροί, δεν έχει καμία μα καμία απολύτως σχέση με το αν η γάτα μου πετάει τελικά ή όχι. Η επιστήμη με βάση τα εμπειρικά της δεδομένα αποφαίνεται πως οι γάτες δεν πετάνε. Αν το μόνο στοιχείο που στηρίζει αυτή την υπόθεση είναι η προσωπική μου μαρτυρία, τότε πολύ φοβάμαι πως η επιστήμη θα εξακολουθεί να έχει την ίδια άποψη, προς λύπη μου βέβαια. Εγώ βέβαια μπορεί πράγματι να είδα την γάτα μου να πετά, αλλά τελικά αυτό το γεγονός λέει κάτι για την γάτα μου ή για εμένα; Τελικά πιστεύω πως η γάτα μου μπορεί να πετάξει, με την βοήθεια δαιμονίων ή όχι; Αν πραγματικά το πιστεύω, τότε σίγουρα θα δω την γάτα μου να πετάει. Αν πιστεύω πολύ, μπορεί να δω και τον δαίμονα που την κρατά στα χέρια του. Σκεφτείτε όμως και το εξής: οι επιστήμονες καταφέρνουν να στήσουν ένα πείραμα με το οποίο συλλαμβάνουν τον δαίμονα την στιγμή που κάνει την γάτα μου μπούμερανγκ. Πρόκειται σαφώς για απόδειξη. Τα δεδομένα ανατρέπονται, και η επιστήμη πια αναζητεί νέους νόμους οι οποίοι να εξηγούν και την ύπαρξη δαιμόνων που αρέσκονται στο να κάνουν γάτες να πετούν. Δεν θα ήταν αυτή μια ευχάριστη προοπτική; Φυσικά και θα ήταν. Αλλά δυστηχώς, η επιστήμη δεν επαληθεύει ούτε την ύπαρξη των δαιμόνων, ούτε τις πτητικές ικανότητες της γάτας. Αποτελεί λοιπόν η εμπειρία ικανό στοιχείο για να γίνει δεκτή μια θέση; αυτή η ερώτηση αποτελεί διαμάχη των φιλοσοφικών σχολών εδώ και αιώνες. Για εμένα, η προσωπική εμπειρία αποτελεί συνθήκη αναγκαία αλλά όχι ικανή για να δεχτώ μια θέση. Για άλλους πάλι, τουλάχιστον σε θέματα που άπτονται της θρησκείας, εκτός από αναγκαία είναι και ικανή. Η κοινωνία μας σήμερα κλίνει περισσότερο προς την δική μου θεώρηση, τουλάχιστον όσον αφορά τα περισσότερα ζητήματα (και κατ΄ απόλυτο σχεδόν τρόπο όσον αφορά τον σύγχρονο νομικό πολιτισμό των δυτικών κοινωνιών). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως ήταν πάντα έτσι, ούτε πως θα είναι πάντα έτσι. Η κατάσταση αυτή δεν διαφοροποιείται μόνο από χρόνο σε χρόνο, αλλά και από τόσο σε τόπο. Ένα πράγμα όμως που οφείλει να παραδεχτεί κανείς, είναι πως η ασάφεια που επικρατεί στα διάφορα ζητήματα στα οποία εισέρχεται η προσωπική, βιωματική μαρτυρία, δημιουργεί γόνιμο έδαφος για την καλλιέργεια ψευτοθρησκειών, ψευτοεπιστημών, τσαρλατανισμών και κομπογιανιτισμών. Όταν λοιπόν δέχεται κανείς τέτοιο καταιγισμό από ψεύδη και απάτες, γίνεται ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα. Και το μόνο εργαλείο που έχει στην διάθεση σου, είναι τελικά η επιστήμη...

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2004

Ύβρις και Ατλαντίδα...

Αυτή η Ατλαντίδα πολύ μας έχει ταλαιπωρήσει, και ο μπάρμπα- Πλάτωνας μας έβαλε σε μεγάλους μπελάδες. Είναι άραγε ύβρις να μιλάει κανείς σήμερα για τον Πλάτωνα με κριτική διάθεση; Ναι, είναι σίγουρα ύβρις, όταν αυτά που λέει είναι λανθασμένα. Είναι όμως λάθος το να λέει κανείς πως ο Πλάτωνας (ο οποίος θεωρούσε πως είναι ενίοτε αναγκαίο να χρησιμοποιεί κανείς μυθεύματα, εφόσον αποσκοπεί σε κάποιο ανώτερο καλό) κατασκεύασε την ιστορία της Ατλαντίδος αποσκοπώντας σε ένα σαφές ηθικό δίδαγμα μέσα από τον Τιμαίο και τον Κριτία, την στιγμή που η σύγχρονη επιστήμη είναι σε θέση να επιβεβαιώσει την ανυπαρξία μιας τέτοιας ηπείρου; Όχι, σε αυτή την περίπτωση δεν νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με ύβρη, αλλά με την απλή διαπίστωση πως, ακόμα και οι μεγαλύτεροι των διανοητών της Αρχαιότητας, και λάθη έκαναν, και μύθους χρησιμοποιούσαν κατά το δοκούν. Ύβρις τελικά είναι να θεωρούμε πως οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν αλάνθαστοι, άτεγκτοι και ατσαλάκωτοι, απλά και μόνο επειδή ήταν Αρχαίοι και ήταν και Έλληνες…

Αλήθεια και Πίστη...

Εξαρτάται άραγε η αλήθεια μιας θέσης απο την αποψη μας γι΄ αυτήν; Δεν νομίζω. Το αν μια πρόταση είναι αληθής ή ψευδής, δεν θα πρέπει να εξαρτάται σε καμία περίπτωση από το τι πιστεύει ο καθένας μας ότι είναι. Η πρόταση θα είναι αυτό που είναι (είτε αληθής, είτε ψευδής) ανεξάρτητα από την δική μας πίστη. Αυτό που μένει να κάνει καθένας από εμάς, είναι να αφήσει την πίστη του παράμερα, και να προσπαθήσει να βρει τι πραγματικά είναι η πρόταση. Πιο απλά: Το να πιστεύω ή όχι σε δαίμονες, δεν έχει καμία σχέση με αν υπάρχουν δαίμονες. Αν εγώ πιστεύω πως οι γάιδαροι πετάνε, και κάποιος άλλος πιστεύει επίσης πως οι γάιδαροι πετάνε, τότε σίγουρα μπορούμε να ζήσουμε αρμονικά θεωρώντας τους γαιδάρους ιπτάμενα ζώα. Πέρα όμως από την πίστη μας, υπάρχει και μια πραγματικότητα η οποία είναι αντικειμενική. Και η πραγματικότητα αυτή είναι αμείλικτη ως προς το ζήτημα των γαιδάρων: οι γάιδαροι δεν έχουν πτητικές ικανότητες. Δεν πετάνε. Εμείς τώρα μπορούμε να πιστεύουμε ότι θέλουμε, αλλά η πραγματικότητα παραμένει ως έχει. Η πραγματικότητα είναι ανεξάρτητη από την πίστη ή την θέληση μας. Και ελπίζω να μην σκεφτεί τώρα κανείς πως «ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο», γιατί άλλο πράγμα το φωτόνιο και άλλο ο γάιδαρος. Υπάρχει μια μικρή ομάδα Δημιουργιστών στις ΗΠΑ (ανάμεσα σε πολλές άλλες) οι οποίοι πιστεύουν πως η Γη είναι επίπεδη. Στηρίζουν την πίστη τους αυτή σε σχετική αναφορά στην Παλαιά Διαθήκη. Θεωρούν ως δεδομένο πως η Παλαιά Διαθήκη δεν είναι απλά «θεόπνευστο» κείμενο, αλλά πως είναι ο ίδιος ο Λόγος του Θεού. Ως εκ τούτου, λαμβάνουν την Παλαιά Διαθήκη ως κείμενο που πρέπει να ερμηνεύεται κυριολεκτικά και κατά γράμμα. Και αφού αναφέρει τις «τέσσερις γωνιές της Γής», τότε η Γη δεν μπορεί παρά να είναι επίπεδη. Η μικρή αυτή κοινότητα ζει αρμονικά μέσα στην πλάνη της, και αποτάσσει τους αιρετικούς οι οποίοι ενστερνίζονται την άποψη πως η Γη είναι σφαιρική. Ανεξάρτητα όμως από τι πιστεύουν αυτοί για την Γη, η Γη δεν παύει να έχει ένα συγκεκριμένο, αντικειμενικό σχήμα. Η πραγματικότητα λοιπόν (η σφαιρική Γη στην προκειμένη περίπτωση) δεν έχει ανάγκη τους Δημιουργιστές για να αποκτήσει υπόσταση….

Το Δόγμα...

«Η θρησκευτική θεώρηση είναι η μοναδική πραγματικότητα. Είναι όμως δυνατόν να αποδείξεις λάθος την πραγματικότητα με επιστημονικό τρόπο; Αδύνατον!» Το Δόγμα, ως εξ αποκαλύψεως αλήθεια που προβάλλεται από το ιερατείο κάθε θρησκείας, είναι στην βάση του ένα αξίωμα που δεν υπόκειται σε κανενός είδους επιστημονικό έλεγχο, ακριβώς επειδή νοείται ως αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Είναι τέτοιος μάλιστα ο χαρακτήρας του δόγματος, ώστε αρνείται τόσο την αμφιβολία, όσο και την κριτική. Εννοείται πως το Δόγμα υποστηρίζει την βεβαιότητα της γνώσης χωρίς την βοήθεια της εμπειρίας ή του πειράματος (η φράση που παρέθεσα στην αρχή, είναι ενδεικτική) . Σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν σαν να παραδεχόταν την ανάγκη επιστημονικής επιβεβαίωσης, κάτι που θα αναιρούσε τον χαρακτήρα του. Ακόμα όμως κι όταν το Δόγμα χρησιμοποιεί την Επιστήμη για να δώσει επιπρόσθετο κύρος στα λεγόμενα του, το κάνει με τρόπο επιλεκτικό και αυθαίρετο, φροντίζοντας πάντα να κατηγοριοποιεί τους επιστήμονες – ερευνητές σε δυο διακριτές κατηγορίες: στους καλοπροαίρετους (οι οποίοι συμπτωματικά καταλήγουν να παραδέχονται την ανωτερότητα και την αλήθεια του Δόγματος) και τους κακοπροαίρετους (των οποίων τα συμπεράσματα καταλήγουν σε αμφισβήτηση ή και άρνηση του Δόγματος). Φυσικά αυτή η κατηγοριοποίηση γίνεται πάντοτε με βάση το τελικό αποτέλεσμα: αν ο επιστήμονας – ερευνητής καταλήξει σε αποτέλεσμα το οποίο αμφισβητεί το Δόγμα, τότε είναι εξορισμού κακοπροαίρετος. Ακόμα όμως κι αν δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της κακής πρόθεσης, το Δόγμα μπορεί πάντοτε να προσάψει στον επιστήμονα την κατηγορία της έλλειψης της βαθιάς γνώσης και μελέτης του Δόγματος, μια ικανότητα – δικαίωμα που απ΄ ότι φαίνεται ανήκει κατ΄ αποκλειστικότητα στους πιστούς του Δόγματος. Μπορεί επιπλέον να γίνει κατανοητό το πραγματικό νόημα της φράσης «Πίστευε και μη Ερεύνα τα της Πίστεως», η οποία ολοφάνερα υποδεικνύει πως ο πιστός δεν πρέπει επουδενί να επιδιώκει να στηρίξει την πίστη του στην λογική σκέψη. Το Δόγμα άλλωστε στηρίζεται στην Πίστη. Τι είναι η Πίστη; Είναι μια a priori παραδοχή, είναι η αξιωματική βεβαιότητα για την ορθότητα μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής (δογματικής) διδασκαλίας. Ακριβώς επειδή η Πίστη είναι μια a priori δογματική παραδοχή (σε αντίθεση με την Λογική, η οποία λειτουργεί με βάση τους κανόνες που θέτει η αντικειμενική πραγματικότητα), δεν αποτελεί παρά μια εικασία, ένα υποθετικό, μη βεβαιωμένο συμπέρασμα...

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2004

Διλήμματα...

Τι να επιλέξω βρε παιδιά για την έγκυρη και επιστημονική μου ενημέρωση; Γεωργιάδη και ΤηλεΆστυ, ή Λιακόπουλο και Seven; Δίλημμα, μεγάλο δίλημμα…

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2004

Ακραία σεναριακά φαινόμενα...

Οι Έλληνες θιασώτες των θεωριών συνωμοσίας, Ομάδας Ε, Ούφο, διαφορετικού DNA, Ελλήνων απο τον Σείριο, σιωνιστών Εβραίων Δρακονιανών και δεν συμμαζεύεται, έχουν "προφητεύσει" απο πέρσι - πρόπερσι πως οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν θα γίνουν, είτε λόγω "ξένων επεμβάσεων", είτε λόγω "συνομωσιών", είτε λόγω "εβραϊκού δάχτυλου", είτε λόγω "εξωγήινης απειλής", είτε λόγω "ύποπτων καιρικών φαινομένων", είτε όλων μαζί, και πως εξαιτίας της ακύρωσης τους θα χωριστεί η Ελλάδα στα δυο, θα γίνει πόλεμος με την Τουρκία, θα επιστρέψουν οι Ε, θα φτιάξουμε το υπερόπλο, θα αναστηθούν οι νεκροί αρχαίοι πολεμιστές, θα γίνουμε πάλι 100 εκατομμύρια, και θα κατακτήσουμε τον κόσμο! Θα ήθελα πραγματικά να δώ τις φάτσες τως θιασωτών αυτών των ακραίων απιθανοτήτων, στην Τελετή Έναρξης των Αγώνων. Αν και πολύ φοβάμαι, πως και πάλι θα βγούν με τις ευφάνταστες δικαιολογίες τους, και θα δώσουν νέες ημερομηνίες κατάκτησης του κόσμου και επιστροφής των Θεών. Θα κολλήσουμε στο 2004; Εδώ υπάρχει και το 2012, το 2022, το 2152, το 3002, το 3212...

Θεωρίες περί Κούφιας Γης...

Σας περισσεύουν 20.000 δολάρια; Αν ναι, τότε μπορείτε και εσείς να λάβετε μέρος στο υπέροχο εξερευνητικό ταξίδι στο εσωτερικό της Γης! Επισκεφτείτε την σελίδα http://www.ourhollowearth.com/VoyagetoHollowEarth.htm για να δείτε πως μπορείτε να λάβετε και εσείς μέρος σε αυτό το καταπληκτικό ταξίδι το οποίο έχει σαν στόχο την ανακάλυψη του ανοίγματος του Βόρειου Πόλου, και την εξερεύνηση της Κούφιας Γης! Το ταξίδι σχεδιάζει ο Rodney M. Cluff, ο οποίος έχει γράψει το (ακραίας απιθανότητας) βιβλίο «World Top Secret: Out Earth is Hollow». Προσοχή όμως: «όσοι αποφασίσουν να λάβουν μέρος, το κάνουν με δικό τους ρίσκο, δικά τους έξοδα, και για δικούς τους λόγους. Ο ίδιος ο συγγραφέας δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη. Και σε περίπτωση που δεν βρεθεί το άνοιγμα του Βόρειου Πόλου, το ταξίδι θα συνεχιστεί προς την Σιβηρία όπου οι «εξερευνητές» θα περάσουν μερικές ημέρες θαυμάζοντας τα απομεινάρια των ζώων που οι «ερευνητές της Κούφιας Γης» θεωρούν πως προέρχονται από την Κούφια Γη»… Θα πρέπει επίσης να έχετε υπόψη σας πως το ταξίδι αυτό διαφημίζεται εδώ και μερικά χρόνια, και έχει αναβληθεί αρκετές φορές (προφανώς είτε δεν υπάρχουν αρκετοί πρόθυμοι να αποχωριστούν μερικές χιλιάδες δολάρια, είτε δεν δίνει κανείς σημασία σε τέτοιες παλαβές θεωρίες). Πρόσφατα προγραμματίσθηκε πάλι για τον Ιούνιο – Ιούλιο του 2006. Αν λοιπόν διαθέτετε 20.000 – 35.000 δολάρια, και θα θέλατε (ίσως, κάποια στιγμή στο μέλλον, αν τελικά γίνει) να κάνετε διακοπές πάνω σε ένα παγοθραυστικό στον Βόρειο Πόλο, σπεύσατε να δηλώσετε συμμετοχή. Μπορεί να μην βρείτε κανένα άνοιγμα (μην τρελαθούμε κιόλας με τέτοιες παλαβές θεωρίες), θα είναι όμως σίγουρα συγκλονιστική εμπειρία…

Ο Dawkins για την αστρολογία...

Ο Jonathan Cainer είναι ένας διάσημος Βρετανός αστρολόγος. Ο Richard Dawkins είναι λέκτορας ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, επίτιμος καθηγητής του New College και συγγραφέας των βιβλίων "Ο ποταμός της ζωής", "Το εγωιστικό γονίδιο", και "Ο τυφλός ωρολογοποιός". Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο κύριος Dawkins δήλωσε τα εξής: "Η αστρολογία μπορεί να προκαλεί μια ελαφριά ζημιά, αλλά τις περισσότερες φορές σου προκαλεί στεναχώρια. Αρκετή στεναχώρια, όταν βλέπεις ανθρωπους να είναι τόσο αδαείς για την πραγματική δόξα των αστεριών και για τις εξωπραγματικές αποστάσεις και χρόνους που τα χωρίζουν, ενώ ταυτόχρονα ασχολούνται με τα άστοχα παραμύθια τσαρλατάνων όπως ο Jonathan Cainer". Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται για να βάλει κανείς έναν τσαρλατάνο στην θέση του, είναι ένα μικρό, εύστοχο σχόλιο. Ευχαριστώ κύριε Dawkins...

Περί μηχανών αέναης κίνησης...

Μήπως έχετε ακουστά τον Joseph Newman; Όχι; Ε, δεν πειράζει, άλλωστε ούτε και ο ίδιος (κατά πάσα πιθανότητα) γνωρίζει την Ελλάδα. Ο κύριος αυτός λοιπόν, βέρος Αμερικανός, είναι το τυπικό παράδειγμα του σκληρά εργαζόμενου, τίμιου και θεοσεβούμενου αγρότη, που συνηθίζει να μαστορεύει στο μικρό εργαστήρι της πίσω αυλής του. Ο συγκεκριμένος βέβαια, έχει μια ιδιομορφία: είναι ο εφευρέτης της Μηχανής Ενέργειας (Energy Machine), μιας μηχανής η οποία, όπως ο ίδιος δηλώνει, παράγει περισσότερη ενέργεια απ΄ όση καταναλώνει για να λειτουργήσει (μιλάμε δηλαδή για μια μηχανή αέναης κίνησης). Ο κύριος Newman έχει απασχολήσει πολλάκις στο παρελθόν τα Media και την Κυβέρνηση των ΗΠΑ. Κάθε φορά γελοιοποιούνταν, αφού η μηχανή του ποτέ δεν δούλεψε, και κάθε φορά κατάφερνε να κάνει ένα δυναμικό come back. Στην τελευταία του εκστρατεία, μοιράζει e-mails στα οποία αναφέρει πως κατάφερε να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας κατά 50%, και κατάλληλα να αυξήσει την απόδοση ενέργειας κατά 300% (στην γνωστή πάντα Μηχανή Ενέργειας που δεν δουλεύει). Τώρα μάλιστα που έχει πάρει και το μάθημα του, αρνείται κάθε είδους δοκιμή για επαλήθευση των ισχυρισμών του. Επιπλέον, χρησιμοποιεί τα τυπικά σενάρια συνομωσίας (η Κυβέρνηση δεν θέλει να χαρίσω δωρεάν ενέργεια στον κόσμο με την φοβερή μου μηχανή, γι΄ αυτό και δεν μου δίνουν άδεια ευρεσιτεχνίας), ενώ φυσικά η έμπνευση του προέρχεται από τον ίδιο τον Θεό, ο οποίος το επισκέπτεται συχνά και του δίνει οδηγίες για να βελτιώσει την μηχανή του. Joseph Newman λοιπόν, ένας τυπικός «εφευρέτης» ο οποίος συνεχώς βελτιώνει κάτι το οποίο ποτέ δεν κατάφερε να κάνει να δουλέψει. Βέβαια, η προσπάθεια του ήταν αποτυχημένη από την αρχή. Όποιος γνωρίζει τους Νόμους της Θερμοδυναμικής, μπορεί να καταλάβει γιατί. Και αν νομίζετε πως ο κύριος Newman είναι ο μοναδικός ο οποίος προβάλλει τέτοιου είδους αιτιάσεις, είστε γελασμένοι. Υπήρξαν πολλοί πριν από αυτόν, και σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλοι. Μέχρι και εδώ στην Ελλάδα έχουμε έναν: ονομάζεται Θεόδωρος Καραβασσίλης, και εδρεύει στην Αθήνα. Το project του ονομάζεται «Ενέργεια», και φυσικά πρόκειται για μια μηχανή η οποία παράγει περισσότερη ενέργεια από όση καταναλώνει. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, διαθέτει είδη ένα λειτουργικό πρωτότυπο, ενώ στο project απασχολούνται πέντε άτομα στην Αθήνα, και άλλα 75 διεθνώς. Φυσικά, μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει δει το λειτουργικό αυτό πρωτότυπο εν δράσει, ενώ φυσικά κανείς δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για την ίδια την μηχανή. Δοκιμές έχουν προγραμματιστεί, και φυσικά έχουν ακυρωθεί, ενώ τα λεφτά των «επενδυτών» υποτίθεται πως ρέουν. Όποιος γνωρίζει κάτι περισσότερο για τον κύριο Καραβασσίλη, ας γράψει κάτι. Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα περίπτωση, μιας και ούτε κάποιο site μπόρεσα να βρω για να μάθω περισσότερα, ούτε άλλα στοιχεία υπάρχουν (πέρα από μια mail διεύθυνση στο Yahoo.gr). Και αυτά που παράθεσα τα έμαθα από το site του James Randi, στον οποίο είχε την καλοσύνη να γράψει σχετικά ο Mike Lilley, ο οποίος είχε επικοινωνία μέσω mail με τον κύριο Καραβασσίλη…

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2004


Sleeping Time! Posted by Hello

Κυριακή, 8 Αυγούστου 2004

Γη καλεί Ατλαντίδα...

Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Πάπυρος Larousse, ορισμός της λέξης «Μουσείο»: «Χώρος, ίδρυμα όπου φυλάσσονται, εκτίθενται και προβάλλονται συλλογές έργων τέχνης και αντικειμένων πολιτισμικού, επιστημονικού ή τεχνολογικού ενδιαφέροντος». Μάλιστα. Αξίζει λοιπόν να επισκεφτεί κανείς το δικτυακό τόπο του Μουσείου της Ατλαντίδος (www.atlantida.gr). Σε κάνει πράγματι να σκεφτείς με διαφορετικό τρόπο την έννοια «Μουσείο». Αντιγράφω από τον κανονισμό λειτουργίας του Μουσείου, που δημοσιεύεται στο site: «Το Μουσείο Ατλαντίδος έχει σκοπούς κοινωφελείς, πνευματικούς, εκπολιτιστικούς, επιστημονικούς, εκπαιδευτικούς κλπ. Αυτοί συγκεκριμένα είναι: Η συγκέντρωση κάθε είδους αντικειμένων , ευρημάτων και κειμένων, που θυμίζουν ή έχουν σχέση με την Ατλαντίδα, τους ήρωές της και τα εμβλήματά της και την επίδρασή τους από τα πανάρχαια χρόνια, στην τέχνη, στην έρευνα, στην επιστήμη γενικά, καθώς και σε κάθε άλλη δραστηριότητα των ανθρώπων…». Αντιγράφω επίσης από την σελίδα των αντικειμένων του Μουσείου: «Στο μουσείο έχουν θέση σαν εκθέματα, όλα τα αντικείμενα που θυμίζουν την Ατλαντίδα, τους Άτλαντες και Τιτάνες και τους λοιπούς ήρωές της και τα εμβλήματά της και γενικά την επίδραση αυτών σε κάθε φάσμα της ζωής του ανθρώπου και της δυναμικής παρουσίας του... Δηλαδή κάθε είδος - πράγμα, που πηγάζει, γεννήθηκε, επινοήθηκε και φτιάχτηκε από την επίδραση του θρύλου ή της ιστορίας της Ατλαντίδας, των Ατλάντων και των απογόνων τους. Για την Ατλαντίδα γνωρίζαμε πως υπάρχει μια πλούσια βιβλιογραφία (βιβλία ,άρθρα, μελέτες, περιοδικά, εφημερίδες κ.α), Ελληνική και ξένη. Πολλά απ' αυτά συγκεντρώθηκαν στο χώρο του Μουσείου. Αρχαιολογικά ευρήματα παρωχημένων εποχών δεν υπάρχουν στο Μουσείο Ατλαντίδας. Είναι δυνατό να υπάρχουν ευρήματα, ή λείψανα μιας αμφισβητούμενης χώρας; Τέτοια αρχαιολογικά ευρήματα που ίσως να προέρχονται από την Aτλαντίδα, υπάρχουν σκόρπια σε διάφορες χώρες…Αυτά όμως είναι απρόσιτα ακόμα και σε ατλαντολόγους, εκτός του στενού κύκλου των ειδικών επιστημόνων των μυστικών ερευνών....». Καταλάβατε; Είναι απλό: πρόκειται για ένα Μουσείο το οποίο έχει σαν αντικείμενο κάτι το οποίο δεν υπήρξε ποτέ (όσο κι αν επιμένουν μερικοί ότι υπήρξε), και το οποίο παρουσιάζει σαν εκθέματα αντικείμενα που κατ΄ ουσίαν δεν έχουν καμιά άμεση σχέση με το αντικείμενο! Είναι ένα από τα αγαπημένα μου site. Το επισκέπτομαι κάθε φορά που μελαγχολώ…

Risk Godstorm μέχρι πρωίας...

Το Risk το γνωρίζετε: πρόκειται για ένα απο τα κλασσικότερα επιτραπέζια παιχνίδια στρατηγικής παγκοσμίως, και ένα απο τα ελάχιστα που μπορεί κανείς να βρεί σε ελληνική απόδοση στην εγχώρια αγορά. Πέρα όμως απο το "τυπικό" Risk, υπάρχουν και κάποιες άλλες εκδόσεις του, πιο "ανεβασμένες". Μια απο αυτές είναι το Risk: 2210 A.D. της Avalon Hill (η οποία ανήκει στην Wizards of the Coast, η οποία ανήκει στην Hasbro). Πρόσφατα η Avalon Hill κυκλοφόρησε και μια ακόμα έκδοση του κλασσικού παιχνιδιού, το Risk Godstorm. Σε ένα χάρτη που απεικονίζει την μυθολογική Ευρώπη, πέντε αρχαίοι διαφορετικοί πολιτισμοί, κάθε ένας απο αυτούς υποβοηθούμενος απο τους μυθικούς Θεούς του, προσπαθεί να κυριαρχήσει τόσο στην Αρχαία Γη, όσο και στον Κάτω Κόσμο. Έλληνες εναντίων Κελτών, Αιγύπτιοι εναντίων Βαβυλωνίων, Μαρντούκ εναντίων Ρα, Όντιν εναντίων Δία. Εχτές το βράδυ, με τρείς ακόμα φίλους, καταφέραμε να ολοκληρώσουμε μια παρτίδα. Το παχνίδι ξεκίνησε στις 8:30 το απόγευμα, και τελείωσε στις 5:00 τα ξημερώματα. Οκτώμισι ώρες παιχνιδιού δηλαδή. Απίστευτη εμπειρία....

Risk: Godstorm Posted by Hello

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2004

Ιστορία; ποιά Ιστορία;

Τρίτη, 3 Αυγούστου, εφημερίδα «Τα Νέα». Άρθρο με τίτλο «Ιστορία μου, αμαρτία μου» στην σελίδα 21. Τι λέει με δυο λόγια; Πως οι Έλληνες μαθητές ούτε γνωρίζουν, ούτε μαθαίνουν ιστορία. Παρατίθενται και πίνακες με ποσοστά κάτω από τις βάσεις στις εξετάσεις Ιστορίας στην Β (γενικής παιδείας) και Γ (κατεύθυνσης) Λυκείου. Τελικά, θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι παιδιά 15-18 ετών δεν γνωρίζουν Ιστορία και δεν είναι σε θέση να αναπτύξουν ένα οποιοδήποτε ιστορικό θέμα σε γραπτό λόγο; Κατά την γνώμη μου, όχι. Όταν ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου είναι πολύ πιο εύκολο και προσιτό να αγοράσει κανείς βιβλία του Φουράκη και του Κεραμμυδά, απ΄ ότι την ιστορία του Ελληνικού Έθνους της Εκδοτικής Αθηνών (ή έστω την συντηρητική Ιστορία του εθνικού μας ιστορικού, του Παπαρρηγόπουλου), δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάτι διαφορετικό. Όταν το μόνο που έχει να κάνει κανείς είναι να ανοίξει την τηλεόραση του και να παραγγείλει απευθείας από τον Λιακόπουλο τα ανεκδιήγητα βιβλία που διαφημίζει και πουλάει, τότε τι μπορεί να περιμένει κανείς; Να μάθουν οι μαθητές Ιστορία; Εδώ δεν την γνωρίζουν καλά-καλά οι ενήλικες, και περιμένουμε από τους έφηβους; Τι απαντάς άραγε σε έναν μαθητή που σου λέει ότι οι πυραμίδες της Αιγύπτου είναι Ελληνικές, ότι η Ατλαντίδα ήταν πραγματική και ότι οι Έλληνες κατάγονται από το Σείριο, όταν εσύ ο ίδιος δεν γνωρίζεις πόσο παλαιότερος είναι ο Αιγυπτιακός από τον Ελληνικό πολιτισμό, δεν έχεις διαβάσει ποτέ Πλάτωνα, και αγνοείς την θεωρία της Εξέλιξης δια μέσου της Φυσικής Επιλογής του Κάρολου Δαρβίνου;

Και ολίγα links...

Το κακό με τα σεταρισμένα blogs, είναι πως για να προσθέσεις κάτι που δεν έχει προβλεφθεί απο τον designer, πρέπει να ξεσκονίσεις την HTML σου. Anyway, λίγο παιχνίδι με τα tags, και μπήκαν και τα πρώτα links (στο κάτω μέρος της στήλης δεξιά). Φυσικά δεν ξεχνώ το Focusmag (εκεί απο όλου ξεκίνησαν όλα). Η πρώτη "απόσπαση" βρήκε καταφύγιο στο Joy, ενώ η δεύτερη στο Mindtrap. Αυτά κάνει η κακή διαχείριση...

Αγνωστικισμός: το μίνι-μανιφέστο ενός blogger...

Συνήθως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς είναι ο αγνωστικισμός. Θα πρέπει λοιπόν, αν θέλουμε να δούμε τι ακριβώς είναι αυτό το πράγμα, να αρχίσουμε από την αρχή: Ο όρος «Αγνωστικισμός» προβάλλεται για πρώτη φορά τον δέκατο ένατο αιώνα από τον φιλόσοφο T. H. Huxley (1825-1895). Ο όρος είναι σύνθετος, και παράγεται από την αρχαία ελληνική λέξη «γνώσις» που ως γνωστόν σημαίνει γνώση, ή να γνωρίζω, μαζί με το στερητικό -α. Έτσι, τυπικά, αγνωστικισμός σημαίνει το να μην ξέρω ή το να μην γνωρίζω. Φυσικά, ο όρος αυτός αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο στην θρησκεία και στην θεολογία, οπότε ουσιαστικά σημαίνει «να μην γνωρίζω Θεό». Ο αγνωστικισμός είναι πολύ απλά ένας ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίο, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα αν ο Θεός υπάρχει ή όχι, και αν υπάρχει, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε το οτιδήποτε γι΄ αυτόν. Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το νόημα του Αγνωστικισμού. Παρ΄ όλα αυτά, αν και είναι αρκετά σαφές το τι πρεσβεύει, ο Αγνωστικισμός καταλήγει να σημαίνει διαφορετικά πράγματα για διαφορετικούς ανθρώπους. Πολλοί διαπράττουν το λογικό σφάλμα να θεωρούν πως ο Αγνωστικισμός αρνείται κάθε είδους γνώση. Ο Αγνωστικισμός όμως, στην ορθόδοξη μορφή του, όπως τον έθεσε τουλάχιστον αυτός που εφεύρε τον ίδιο τον όρο, αναφέρεται (όπως είπα και παραπάνω) αποκλειστικά και μόνο στο θρησκευτικό - θεολογικό ζήτημα της ύπαρξης ή όχι του Θεού. Θα πρέπει επίσης να τονιστεί πως ο Αγνωστικισμός δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση θρησκεία, καθώς δεν στηρίζεται επουδενί σε θέσεις πίστης, αλλά αποκλειστικά και μόνο στην επιστήμη. Ο Αγνωστικισμός είναι μια καθαρά κοσμική φιλοσοφία.
Η ιδέα πως ο Θεός είναι άγνωστος, μη κατανοητός, δεν είναι καθόλου παράξενη ή πρωτόγνωρη. Στην πραγματικότητα, αποτελεί στοιχείο αρκετών θρησκειών. Ο Αχούρα Μάζδα για παράδειγμα, ο Θεός του Ζωροαστρισμού, θεωρείται αχανής, απέραντος και ακατάληπτος. Το ίδιο ισχύει και για το Αλλάχ των Μωαμεθανών. Υπάρχουν και άλλες θρησκείες οι οποίες θεωρούν τον Θεό τους ακατάληπτο, ανάμεσα τους και ο Χριστιανισμός. Ο όρος «Αγνωστικισμός» είναι αρκετά ειρωνικός, καθώς βρίσκεται σε αντίθεση με το τον κλασικό Γνωστικισμό, ο οποίος τελικά καταδικάστηκε ως αίρεση από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αρκετές θρησκείες μπορεί ενδεχομένως και να συμφωνούν με τον Αγνωστικισμό, όσον αφορά το ότι ο Θεός δεν μπορεί να γίνει καταληπτός. Αυτό βέβαια μπορεί να αποτελεί έκπληξη για πολλούς θρησκευόμενους, δεν παύει όμως να είναι αλήθεια.
Ο Αγνωστικισμός λοιπόν, βασίζεται πολύ απλά στην παρατήρηση του κόσμου. Δεν υπάρχει κανένα άμεσο αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη του Θεού, τίποτα το οποίο να μπορεί κάποιος να το δείξει και να πει «Ορίστε ο Θεός!» ή «Ορίστε τα αποτυπώματα του Θεού!». Πολλές θρησκείες διαβεβαιώνουν πως υπάρχουν υποδηλούμενα αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη του Θεού: η τάξη του σύμπαντος, το συμπαντικό «σχέδιο», τα ιερά κείμενα, τα θαυματοπειά ή κατακλυσμικά γεγονότα, η προσωπική μυστικιστική εμπειρία κλπ κλπ. Σε τελική ανάλυση όμως, όλα τα παραπάνω δεν είναι τίποτα περισσότερο από ισχυρισμοί, που βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στην υπόθεση πως ο Θεός όντως υπάρχει. Κανένα από αυτά τα «στοιχεία» δεν αποδεικνύει ανεξάρτητα την ύπαρξη του Θεού, άμεσα και απευθείας, χωρίς να καταφεύγει σε κάποιου είδους έμμεση ερμηνεία ή παρερμηνεία. Ο Αγνωστικισμός δεν κάνει σε καμία περίπτωση τέτοιου είδους υποθέσεις, και δεν χρησιμοποιεί την τεχνική της έμμεσης ερμηνείας για να εξηγήσει τα γεγονότα. Αυτό που είναι, είναι. Αυτό που δεν είναι, δεν είναι. Αυτό που είναι γνωστό, είναι γνωστό. Αυτό που δεν είναι γνωστό, δεν είναι γνωστό.
Όπως ακριβώς οι θειστικές θρησκείες και φιλοσοφίες ξεκινούν από την υπόθεση πως υπάρχει Θεός, έτσι ακριβώς και ο Αθεϊσμός ξεκινά απο την υπόθεση πως δεν μπορεί να υπάρχει Θεός. Όπως ακριβώς η ύπαρξη του Θεού δεν μπορεί να αποδειχτεί, έτσι ακριβώς και η μη ύπαρξη του Θεού δεν μπορεί να αποδειχτεί. Το να υποθέσει όμως κανείς πως ο Θεός δεν υπάρχει, δεν απαιτεί το άλμα πίστης που απαιτεί η υπόθεση πως ο Θεός υπάρχει. Και αυτό συμβαίνει επειδή στην επιστήμη, η πεποίθηση πρέπει να θεμελιώνεται πάνω σε θετικά αποδεικτικά στοιχεία που να ενισχύουν κάποιον ισχυρισμό και όχι στην έλλειψη στοιχείων υπέρ ή κατά ενός ισχυρισμού. Το συμπέρασμα λοιπόν στο οποίο καταλήγει ο Αγνωστικιστής είναι ένα απόλυτα εύλογο, λογικό συμπέρασμα, καθαρά ορθολογιστικό, το οποίο δεν κάνει υποθέσεις, και το οποίο δεν χρησιμοποιεί κανενός είδους έμμεσες ερμηνείες ή παρερμηνείες: Το να πει κανείς πως η ύπαρξη του Θεού είναι αβέβαιη, στηρίζεται πάνω στην παρατήρηση ότι δεν υπάρχει τεκμηριωμένη απόδειξη για την ύπαρξη του. Και φυσικά το να ισχυριστεί κανείς πως δεν υπάρχει επίσης και τεκμηριωμένη απόδειξη για την μη-ύπαρξη του, είναι εντελώς άτοπο, ακριβώς επειδή είναι σαν να ζητάμε από κάποιον να μας αποδείξει πως δεν υπάρχουν ιπτάμενοι ρόζ ελέφαντες, την στιγμή που είναι πασιφανές πως, αν όντως υπήρχε κάποιος ο οποίος θα ισχυριζόταν κάτι τέτοιο, αυτός πλέον θα ήταν πρώτιστα υπεύθυνος για την απόδειξη της πεποίθησης του, και όχι οι άλλοι για την κατάριψη της πεποίθησης αυτής.

Παρασκευή, 6 Αυγούστου 2004

Εν αρχή...

Οι Theodore Schick και Lewis Vaughn γράφουν για τις πεποιθήσεις της Νέας Εποχής στο έργο τους «How to Think about Weird Things: Critical Thinking for a New Age» τα παρακάτω: «Δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Φτιάχνουμε ο καθένας την δική του αλήθεια. Δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα. Φτιάχνουμε ο καθένας την δική του πραγματικότητα. Υπάρχουν πνευματικοί, μυστικιστικοί ή εσωτερικοί τρόποι γνώσης που είναι ανώτεροι από τους συνηθισμένους μας τρόπους γνώσης. Αν μια εμπειρία φαίνεται αληθινή, τότε είναι αληθινή. Αν μια ιδέα σας φαίνεται σωστή, τότε είναι σωστή. Είμαστε ανίκανοι να αποκτήσουμε γνώση της αληθινής φύσης της πραγματικότητας. Η ίδια η επιστήμη είναι παράλογη ή μυστικιστική. Είναι άλλη μια πεποίθηση ή κάποιο σύστημα πίστης ή μύθου, χωρίς μεγαλύτερη αιτιολόγηση από οποιαδήποτε άλλη. Δεν έχει σημασία αν οι πεποιθήσεις είναι αληθινές ή όχι, από την στιγμή που για εσάς έχουν κάποιο νόημα».Αυτό το Blog κατατάσσει τις εικασίες του New Age στο πλαίσιο των ψευδοεπιστημονικών "θεωριών" που κυριολεκτικά σαρώνουν τον κόσμο τα τελευταία 50 χρόνια: Απο την Αστρολογία μέχρι το Ρέικι, απο τις μηχανές αέναης κίνησης μέχρι τις συσκευές αντιβαρύτητας, απο την "Ελληνική" κατάκτηση της Αμερικής μέχρι τους "Έλληνες" Αραουκανούς της Χιλής. Στο Till: The Blog δεν θα διαβάσετε θεωρίες που θα χαιδέψουν τα αυτιά σας. Δεν θα βρείτε το ωροσκόπιο σας, και δεν θα διαβάσετε για το ένδοξο παρελθόν των εξωγήινων Ελλήνων προγόνων μας. Αυτό το Blog καταγράφει τον κόσμο όπως είναι, και όχι όπως θα θέλαμε να είναι...