Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2005

2-0 και ένα καφάσι υπερτιμημένες μπύρες....

Εντάξει, ο αγώνας τελείωσε, και η Ελλάδα νίκησε με 2-0. Η "Εθνική Ντροπή" ξεπλύθηκε, πήραμε το αίμα μας πίσω, και οι Αλβανοί έφυγαν απο το γήπεδο με τα κεφάλια σκυφτά. Είμαστε ΟΚ τώρα; Μπορούμε να ηρεμήσουμε; Μπορούμε να σταματήσουμε την φρενίτιδα με τα ιερά και τα όσια που και καλά θα υπερασπιζόμαστε μέσα στο γήπεδο; Άντε λοιπόν να τελειώνουμε με αυτό το παραμύθι, να ασχοληθούμε και με τίποτα σοβαρό. Θέλω να δω όλους αυτούς τους γαμιστερούς υπερεθνικιστές "φιλάθλους" που γαμάνε και δέρνουνε (μόνο όταν είναι όλοι μαζί) τους αλβανούς πιτσιρικάδες (μόνο όταν είναι μόνοι τους) στους δρόμους, τι θα κάνουνε αύριο το πρωί που θα πάνε στο περίπτερο να πάρουνε τσιγάρα ή στο super market να πάρουνε μπύρες, και ανακαλύψουν πως οι τιμές έχουνε πάει στον διάολο. Θα δείξουνε άραγε ανάλογη πυγμή; Θα κατέβουν άραγε στους δρόμους να διαδηλώσουν και να ουρλιάξουν για την Εθνική Ταπείνωση που υφίστανται απο μια γελοία κυβέρνηση που μας πηδάει κανονικά χωρίς σάλιο και ζητάει και τα ρέστα; Για να δούμε...

Και το θέμα των ημερών...

Και μιας και το θέμα των ημερών είναι το Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ και ο Ειρηναίος, ας κάνω και εγώ ένα μικρό σχόλιο: Είναι άραγε τυχαίο το ότι, όλο αυτό τον καιρό, δεν έχει ακουστεί ούτε μια φορά η λέξη "πίστη", η λέξη "ποιμνίο" ή η λέξη "θρησκεία"; Γιατί απ΄ όσο γνωρίζω, συνέχεια για "ύποπτη οικονομική διαχείριση", για "παραβιάσεις εκκλησιαστικού δικαίου", για "εγκληματικές ενέργειες" και για " οικονομικά σκάνδαλα" ακούω...

Όταν έχεις έναν άμβωνα και το δικαίωμα να λές ότι θές...

Ανέφερε λοιπόν (μεταξύ άλλων) ο κ. Αρχι-Ανεκδιήγητος στο πρωινό του κύρηγμα την Κυριακή στον Άγιο Νικόλαο στα Εξάρχεια:

"Η κληρονομιά την οποία αυτή την ώρα σου κληροδοτεί η εκκλησία, σου παραδίδει στα χέρια σου για να κατορθώσεις να την αξιοποιήσεις για χάρη του λαού μας. Αυτού του λαού ο οποίος πιστεύει, αυτού του λαού που ξεπερνά και αφήνει πίσω την ελάχιστη μειοψηφούσα ιντελιγκέντσια αυτού του τόπου, η οποία επιμένει σε πείσμα των καιρών ότι μπορεί να υποδομήσει την πρόοδο αυτού του λαού μακριά από την πίστη και έξω από την εκκλησία".

Εύχομαι κάποια στιγμή αυτό ο άμοιρος λαός που δεκαετίες τώρα τρώει εκκλησιαστικό κουτόχορτο και γεμίζει τα παγγάρια των ντεμί ιεραρχών που ενίοτε στρίβουν το μανίκι και σηκώνουν το ράσο, αυτός ο άμοιρος λαός που χορταίνει με θαύματα και ξεδιψά με αγιασμό παντός χρήσεως, να καταλάβει κάποτε πως, αυτή η "ελάχιστη μοιοψηφούσα ιντελιγκέτσια που επιμένει σε πείσμα των καιρών ότι μπορεί να υποδομήσει την πρόοδο του μακριά απο την πίστη και την εκκλησία", δικαιούται τουλάχιστον μια ευκαιρία να αποδείξει πως έννοιες όπως "Πρόοδος", "Ευημερία" και "Αξιοκρατία" απέχουν χιλιάδες έτη φωτός απο το μονολιθικό αυτό οικοδόμημα που καλείται Εκκλησία, και πως άνθρωποι πάνε μπροστά όχι με την Πίστη, αλλά με την Λογική...

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2005

Ζήτω η πατρίς...

Ε λοιπόν κάθε φορά που λές ότι τα έχεις δει όλα, συμβαίνει κάτι και καταλήγεις πως τελικά το πηγάδι δεν έχει πάτο. Πριν απο λίγο έκανα ζάπινγκ στην TV, και κατά λαθος (αλήθεια, κατά λάθος) έπεσα στην εκπομπή του Μίστερ Λιακό. Και τι έδειχνε ρε παιδιά ο άνθρωπος; τα τρία του ανήλικα παιδάκια (δυο κοριτσάκια, ένα αγοράκι) ντυμένα με "εθνικές ενδυμασίες" (φουστανέλα, τσαρούχι και δεν συμμαζεύτεται), κρατώντας Ελληνικές σημαίες και με φόντο αφίσσες με ήρωες του '21, να κοιτάζουν την κάμερα και να απαγγέλουν εθνικοπατρωτικά ποιηματάκια, και συνθήματα του τύπου "Ελευθερία ή Θάνατος", "Ζήτω η Ελλάδα" και "Ζήτω η Πατρίδα". Το ένα απο τα κοριτσάκια δεν θα πρέπει να πήγαινε κάν σχολείο. Μου έκανε εντύπωση το σχόλιο του αδελφού μου μόλις είδε το θέαμα: "Πάει, είναι απο τώρα τελειωμένα τα παιδάκια"....

Το New Age ποτέ δεν πεθαίνει...

Έχω γράψει πολλές φορές σε προηγούμενα posts πως, το βασικό χαρακτηριστικό (ή τουλάχιστον ένα απο τα βασικά χαρακτηριστικά) του New Age, είναι η αντίληψη πως η πραγματικότητα δεν είναι αυθύπαρκτη (πως υπάρχει δηλαδή ανεξάρτητα απο την βούληση μας), αλλά πως την διαμορφώνουμε εμείς (προσοχή: πως την διαμορφώνουμε α-τ-ο-μ-ι-κ-ά, και όχι συλλογικά), ανάλογα με τις πεποιθήσεις μας και τις σκέψεις μας. Πρόσφατα ανέβασε ο Βασίλης στο blog του ένα κειμενάκι που παραπέμπει σε αυτό εδώ το site. Παραθέτω ένα απόσπασμα απο μια απο τις σελίδες του (οι επισημάνσεις με έντονα γράμματα δικές μου):

"Oι σκέψεις σας είναι πολύ πιο δυνατές απ’ ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.
Oι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας.
Όταν κάνουμε θετικές σκέψεις, τότε στη ζωή μας συμβαίνουν θετικά πράγματα.
Όταν σκεφτόμαστε αρνητικά, τότε προγραμματίζουμε να μας συμβούν αρνητικά πράγματα.

Eδώ, μπορεί να μας βοηθήσει κάποιο παράδειγμα. Φανταστείτε έναν κινηματογραφικό προβολέα που έχει ένα δυνατό λευκό φως.
Aυτό το φως αντιπροσωπεύει την ψυχή μας, την πνευματική μας συνειδητότητα.
Mπροστά από το άσπρο φως περνάει ένα φιλμ με διάφορες εικόνες.
Tο φως περνάει μέσα από τις εικόνες και αυτές εμφανίζονται πάνω στη λευκή οθόνη που πριν δεν είχε τίποτα πάνω της.
Tο φιλμ αντιπροσωπεύει το νου μας και οι εικόνες είναι οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, οι προσδοκίες και οι συνήθειές μας.
Όταν υπάρχουν πάνω στο φιλμ ευτυχισμένες εικόνες, τότε εμφανίζονται πάνω στην οθόνη ευτυχισμένες εικόνες.
Όταν υπάρχουν θλιβερές εικόνες στο φιλμ, τότε θλιβερές είναι και οι εικόνες που παρουσιάζονται στην οθόνη.
H οθόνη είναι η ζωή μας.

Έτσι λοιπόν, όταν έχουμε αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, δημιουργούμε μια αρνητική πραγματικότητα για μας και για τους άλλους.
Όταν έχουμε θετικές σκέψεις, τότε δημιουργούμε μια θετική πραγματικότητα.
Eίναι λοιπόν προτιμότερο να σκεφτόμαστε θετικά.
Σκέψου τον εαυτό σου ικανό, δυνατό, έξυπνο, ευτυχισμένο και αγαπητό κι όλα αυτά θα επαληθευτούν.

Aντί να στενοχωριέσαι για τους διαγωνισμούς ή να τους φοβάσαι, σκέψου ότι είσαι έξυπνος, μελέτησε όσο περισσότερο μπορείς και να είσαι σίγουρος ότι θα πετύχεις. Aντί ν’ ανησυχείς αν οι φίλοι σου θα σε δεχτούν ή όχι, σκέψου ότι είσαι αγαπητός και καλοδεχούμενος και πλησίασε τους φίλους σου χωρίς καμιά αμφιβολία.
Nιώσε πολύ άνετα και πολύ κοντά τους.
Όταν δεν είσαι σίγουρος για το τι θα γίνει, τότε σκέψου την πιο θετική δυνατότητα.
Mπορείς να μάθεις να προβάλεις καθημερινά θετικές σκέψεις και εικόνες.
Mπορείς να μάθεις πώς να κάνεις βαθιά χαλάρωση.
Oι θετικές σου σκέψεις έχουν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη όταν προβάλονται σε μια κατάσταση χαλάρωσης.
Xαλάρωσε και μετά άρχισε να δημιουργείς διάφορες θετικές σκέψεις και εικόνες για τον εαυτό σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου, ακόμα και για όλους τους ανθρώπους του κόσμου. Φαντάσου τα πράγματα όπως θα ’θελες να είναι.
Ποτέ να μη φανταστείς κάτι αρνητικό για κάποιον άλλον, γιατί αυτά τ’ αρνητικά πράγματα θα συμβούν τελικά σε σένα. Nα τους φαντάζεσαι όλους υγιείς, ευτυχισμένους και σε αρμονία μεταξύ τους.
Aν κάποιος είναι άρρωστος, στείλε του φως και φαντάσου τον καλά.
Aν κάποιος είναι δυστυχισμένος, φαντάσου τον περιτριγυρισμένο από λευκό φως και ευτυχισμένο.
Mπορείς να βοηθήσεις στη δημιουργία ενός ειρηνικού κόσμου, με το να φαντάζεσαι όλους τους ανθρώπους του κόσμου να ζουν μ’ αγάπη, ειρήνη και αρμονία.
Aυτή είναι μια σημαντική άσκηση για όλους μας.

Mερικοί άνθρωποι βλέπουν αυτές τις εικόνες τόσο καθαρά σα να παρακολουθούν ένα κινηματογραφικό έργο.
Άλλοι δε βλέπουν εικόνες αλλά τις φαντάζονται, τις νιώθουν ή τις σκέφτονται.
Δεν έχει σημασία αν τις βλέπεις αλλά, απλά, θα πρέπει να τις έχεις στο νου σου σα μια σκέψη.
Aν τις βλέπεις, είναι ακόμα καλύτερα..."

Μάλιστα. Αυτό λοιπόν το κειμενάκι φίλτατοι αναγνώστες του παρόντος blog, αποτελεί ουσιαστικά την πεμπτουσία της ιδεολογίας του New Age. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να σχολιάσω. Θεωρώ πως μπορεί ο καθένας να καταλάβει τι είδους κινδύνους περικλείει αυτή η κοσμοαντίληψη, τόσο για την ψυχική υγεία του ατόμου, όσο και για την ψυχική υγεία της κοινωνίας ως συνόλου. Το μόνο που έχω να προσθέσω είναι πως, διεξάγωνται φυσικά αρκετά σεμινάρια και πωλούνται αρκετά βιβλία για το πως ακριβώς θα μπορέσει κανείς να επιτύχει όλα τα παραπάνω, φέρνοντας την ζωή του σε "ισσοροπία" και "αρμονία" με το "σύμπαν" αντλώντας "θετική ενέργεια" απο τις "θετικά φορτισμένες σκέψεις" του...

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2005

I.Q. και μέγεθος οργάνου...

Ο φίλος Άγγελος έκανε το εξής σχόλιο για το προηγούμενο post:

"Να καταθέσω τα δύο λεπτά του ευρώ μου.
Το IQ είναι μια μετρήσιμη ποσότητα. Οσοι το έχουν μεγαλύτερο απο 148 αποφασίζουν να φτιάξουν ένα κλαμπάκι και να πίνουνε καφέ παρέα.
Αν όπου "Το IQ" στην παραπάνω φράση γράψω "Το μέγεθος του γεννετικού οργάνου" αλλάζει τίποτα στην αξία που έχει το κλαμπάκι ? Ναι ή όχι και γιατί ?
Η απάντηση που δίνω εγώ είναι "όχι". Αν θέλεις να "ξεχωρίζεις" ΚΑΝΕ κάτι ξεχωριστό. Μην ασχολείσαι με το ΤΙ επάνω σου είναι ξεχωριστό.
Αν είμαι εκτός ορίων της ευπρέπειας, ζητώ συγνώμη και ας σβηστεί το σχόλιο απο τον οικοδεσπότη του blog.
Ευχαριστώ."

Παρακαλώ αγαπητέ Άγγελε, παρακαλώ. Το σχόλιο σου όχι μόνο δεν σβήνεται (ποτέ και κανένα σχόλιο δεν σβήνεται σε αυτό το blog), αλλά γίνεται όπως βλέπεις και ξεχωριστό post, καθώς θεωρώ πως χτύπησες φλέβα. Παρεπιπτόντως, να αναφέρω πως σίγουρα θα υπάρχουν άτομα στον κόσμο αυτό τα οποία θα θεωρούν τον εαυτό τους ξεχωριστό, επειδή έχουν μεγάλο όργανο (και μπορεί να έχουν και λέσχη στην οποία μετράνε τα όργανα τους και αυτοθαυμάζονται). Και σίγουρα θα υπάρχουν και κάποια άτομα τα οποία έχουν μικρό όργανο, και τα οποία επιθυμούν διακαώς να γίνουν και αυτά μέλη του club των ατόμων με τα μεγάλα όργανα. Ε, για αυτά ακριβώς τα άτομα υπάρχει το καινούργιο, καταπληκτικό προϊόν Natural Gain Plus, το οποίο υπόσχεται σε όλους τους "υπολοιπόμενους" αύξηση της τάξης των 3-4 ιντσών (!) σε διάστημα 4 μηνών! Μην γελάτε, τα πράγματα είναι σοβαρά! Κάντε μια βόλτα στο εν λόγω site, και ρίχτε μια ματιά στις ανεκδοτικές μαρτυρίες των απολύτως ικανοποιημένων (και παντελώς ανώνυμων) χρηστών του προϊόντος. Γράφει για παράδειγμα ο φίλος μας ο Clive απο το Γιουνάϊτεντ Στέϊτς οφ Αμέρικα: "I just started going out with a super hot girl and when she saw me naked the first time I was the biggest she's ever seen...". Καταλάβατε; αν θέλετε λοιπόν και εσείς να βγείτε με super hot girls, πάρτε τα χαπάκια σας, κάντε και ένα club με ομοϊδεάτες σας για να ανταλλάξετε απόψεις επι του θέματος, και βούρ στον πατσά. Κορίτσια, ο Μπάρκουλης...

"Εμείς" και η πλέμπα...

Ο φίλτατος Lefty το έπιασε το νόημα: πράγματι, στο προ - προηγούμενο post αναφερόμουν στην MENSA. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην πρώτη σελίδα του site της, για να καταλάβει αρκετά πράγματα:

"Η MENSA είναι μια διεθνής κοινωνία ανθρώπων, των οποίων ο Δείκτης Νοημοσύνης βρέθηκε υψηλός... Δίνουμε στα μέλη μας την ευκαιρία να δημιουργήσουν νέες φιλίες και να βρεθούν σε ένα κοινό με οξείες κριτικές ικανότητες αλλά πρόσφορο να δεχτεί και να δοκιμάσει νέες ιδέες. Η MENSA δεν έχει συγκεκριμένους σκοπούς, με την στενή έννοια της λέξης, αλλά μόνο γενικές κατευθύνσεις που αιτιολογούν την ύπαρξη και τον προορισμό της, και οι οποίες συνοψίζονται στα εξής:
* Κοινωνική επαφή μεταξύ ευφυών ανθρώπων.
* Διεξαγωγή ερευνών στους κλάδους των κοινωνικών επιστημών και της ψυχολογίας.
* Εντοπισμός και υποστήριξη της ανθρώπινης ευφυΐα (εδώ τα τζιμάνια της Μένσα το τελικό ς το έφαγαν!)
Μέσα σε αυτά τα γενικά πλαίσια κινούνται τα μέλη της MENSA με απόλυτη ανεξαρτησία σκέψης και δράσης. Δεν υπάρχουν δεδομένες θέσεις στη MENSA….
Η Μένσα δε διατυπώνει καμμία άποψη και ούτε έχει ούτε εκφράζει πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις".

Μάλιστα. Έχουμε λοιπόν μια ομάδα ανθρωπων, περίπου 100 ατόμων πανελλαδικά όπως αναφέρει το site (αλλά είναι γύρω στους 1.000 στην πραγματικότητα, εκ των οποίων το 90% δεν ασχολείται κάν με το αντικείμενο, και μάλλον έδωσε το τέστ απλά για πλάκα), οι οποίοι δεν έχουν με τι να ασχοληθούν και μαζεύονται μεταξύ τους για να επιβεβαιώσουν προφανώς την ιδιαίτερότητα τους έναντι της πλέμπας. Απο εκεί και πέρα, το άλλο κάνει η Μένσα; Δεν εκφράζει πολιτικές απόψεις. Δεν εκφράζει θρησκευτικές απόψεις. Δεν εκφράζει κοινωνικές απόψεις. Δεν παίρνει θέση για κανένα απολύτως θέμα. Δεν συνεισφέρει με κανενός είδους τρόπο στα πολιτισμικά δρώμενα. Δεν μετάσχει στην ανάπτυξη και στην διάδοση της επιστήμης. Μήπως γνωρίζετε εσείς καμία "έρευνα στους κλάδους της κοινωνικής έρευνας και της ψυχολογίας" που έκανε η Μένσα, πέρα απο τις έρευνες που αποδυκνύουν πως τα μέλη της ανήκουν στο 2% του παγκόσμιου πληθυσμού ένεκα του υψηλού I.Q. τους; Μπορείς κάλλιστα να είσαι μέλος της Μένσα και να είσαι ιερέας, αστρολόγος, νταβατζής, αστυνομικός, σχιζοφρενής, αστροφυσικός στην ΝΑΣΑ, υδραυλικός, φούρναρης ή πυρηνικός φυσικός. Μπορείς κάλλιστα να είσαι μέλος της Μένσα και να είναι άθεος, αγνωστικιστής, χριστιανός ορθόδοξος, μουσουλμάνος, βουδιστής, δωδεκαθειστής ή ινδουϊστής. Μπορείς κάλλιστα να είσαι μέλος της Μένσα και να είσαι κομμουνιστής, πασόκος, νεοδημοκράτης, φασίστας, χουντικός, ναζιστής ή αναρχικός. ΑΡΚΕΙ να έχεις I.Q. ίσο ή μεγαλύτερο του 148 στην κλίμακα Cattell. Αν το I.Q. σου είναι 148 ή μεγαλύτερο, welcome to the club. Μπορείς και εσύ να επαίρεσαι για τον υψηλό σου δείκτη νοημοσύνης, και μάλιστα σου δίνουμε την δυνατόητα να συναντήσεις και άλλα άτομα τα οποία έχουν και αυτά την ίδια επιθυμία με εσένα: να ξεχωρίσουν προβάλλοντας το υψηλό I.Q. τους. Μην φοβάσαι, καινούργιε Μενσιανέ: στην δική μας λέσχη μπορείς να μιλήσεις για ότι θέλεις, αφού έτσι κι αλλιώς κανείς δεν θα ακούσει αυτά που λές. Άλλωστε, σκοπός μας δεν είναι να προβάλλουμε κάποιες θέσεις ή αιτιάσεις που σχετίζονται με τα κοινωνικά δρώμενα: σκοπός μας είναι μονάχα να μαζευόμαστε που και που και να επιβεβαιώνουμε μεταξύ μας πως "εμείς" διαφέρουμε απο τους "άλλους"...

- Σημείωση: Αν υπάρχουν αναγνώστες του παρόντος blog οι οποίοι είναι μέλη της MENSA και οι οποίοι έχουν διαφορετική άποψη επί του θέματος, θα ήθελα πάρα πολύ να μάθω την τοποθέτηση τους. Ίσως να μας εξηγήσουν μάλιστα και δυο προσωπικές απορίες: α) αν με το να είναι μέλη της MENSA ικανοποιούν απλώς κάποιους όρους ύπαρξης ή αν η συμμετοχή τους έχει και κάποια ουσιαστική αξία, και β) πως γίνεται σε μια λέσχη σαν την MENSA όπου τα μέλη της επαίρονται πως "δίνουν γρήγορα λύσεις έτσι ώστε να μειώνονται οι παρεξηγήσεις και τα λάθη" να συμβαίνουν τα ίδια ακριβώς πράγματα που συμβαίνουν και σε άλλους συλλόγους (υψηλό ποσοστό αποχής των μελών απο τα κοινά, "κυνηγοί καρεκλών, τίτλων και επαίνων", γενική αδιαφορία των περισσότερων εκλεγμένων μελών μετά απο κάθε εκλογή, κλπ), όπου προφανώς το I.Q. δεν είναι τόσο υψηλό...

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2005

Έχω δίκιο, έχεις δίκιο...

Στο προηγούμενο post, δέχτηκα το εξής σχόλιο απο τον αγαπητό Filalithi:

"- Ας υποθέσουμε οτι εγώ είμαι "ένας μέσος φυσιολογικός νούς-αλλά κάποιες φορές η πολύ δημοκρατία αποτελεί τροχοπέδη στα σχέδια σου ειδικά αν αυτά έχουν μια δόση "οράματος" και πολύ δόση απο μεράκι.Ετσι λοιπόν κάποιες φορές είναι προτιμότερο να επιβάλεις με το "ζόρι" έστω και με "ιντρικαδόρικο" τρόπο ,τις απόψεις σου αν βέβαια είσαι σίγουρος οτι έχεις δίκιο".

Εδώ τίθεται ένα μείζων πρόβλημα: το "είμαι σίγουρος ότι έχω δίκιο" δεν σημαίνει απαραίτητα πως έχω και δίκιο. Πιστεύω πως, ο Χίτλερ ήταν σίγουρος πως είχε δίκιο, και πως θεωρούσε πως το μεγάλο του όραμα για έναν κόσμο χωρίς Εβραίους υπό την ηγεσία του ιδίου ήταν απολύτως αναγκαίο να επιβληθεί με το ζόρι, ακριβώς επειδή οι "δημοκρατικές διαδικασίες" αποτελούσαν τροχοπέδη στα μεγαλόπνευστα σχέδια του....

Οπότε το ζήτημα δεν είναι αν "είμαι σίγουρος πως έχω δίκιο". Το ζήτημα είναι αν το δίκιο μου είναι πράγματι δίκαιο (αν είναι αντικειμενικά δίκαιο), ή αν είναι δίκαιο μόνο με βάση την δική μου ερμηνεία. Αλλά το θέμα δυστηχώς πάει ακόμα παραπέρα: ας υποθέσουμε πως έχω πράγματι δίκιο, αλλά πως κανένας άλλος δεν επιθυμεί να κάνει δεκτό το δίκαιο αυτό. Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Έχω το δικαίωμα να επιβάλλω το δίκαιο σε μια κοινωνία η οποία τάσσεται σύσσωμη εναντίον του; Αν ναι, τότε μέχρι που μπορώ να φτάσω για να επιβάλλω το δίκαιο αυτό, και σε τελική ανάλυση, ποιός νομιμοποιεί την επιβολή αυτή, απο την στιγμή που αυθής εξαρχής αντιμετωπίζω την σύσσωμη άρνηση; Και αν τελικά δέν έχω το δικαίωμα να επιβάλλω το δίκαιο σε μια κοινωνία που τάσσεται καθ΄ ολοκληρίαν εναντίον του, αυτό άραγε δεν είναι αντικειμένικά δίκαιο, καθώς έτσι εκπληρώνεται η βούληση της κοινωνίας;

Κόμπλεξ κατωτερότητας + ματαιοδοξία, Part II...

Ίσως κάποιοι απο εσάς να τυγχάνει να είστε μέλη ενός σωματείου, ενός συλλόγου, ενός συνδέσμου, κάποιας οργάνωσης τέλος πάντων η οποία διαθέτει καταστατικό, κάνει εκλογές και αναδυκνύει διοικητικό συμβούλιο. Σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν πάντα υπάρχουν άτομα τα οποία προσπαθούν με κάθε τρόπο να κερδίσουν μια θέση στο εν λόγω διοικητικό συμβούλιο, και όταν επιτέλους την κερδίζουν, απέχουν χαρακτηριστικά απο τα όποια καθήκοντα τους. Και όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και γίνονται ξανά εκλογές, κάνουν και πάλι τα πάντα για να ξαναβγούν, διαφημίζοντας και διαλαλόντας επιπλέον τα όσα έκαναν (!) κατά την προηγούμενη θητεία τους (!!!). Και φυσικά ξαναβγαίνουν, και για μια ακόμη φορά απέχουν των όποιων καθηκόντων τους. Επιπλέον, όταν τους παίρνουν χαμπάρι, αρνούνται πεισματικά να παραιτηθούν ώστε να πάρουν την θέση τους άλλοι, οι οποίοι τουλάχιστον θα εμφανίζονται στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου. Όχι, παραμένουν κολλημένοι στις θέσεις τους, και περιμένουν τις επόμενες εκλογές, όπου για μια ακόμη φορά θα κινήσουν γη και ουρανό για να ανανεώσουν την θητεία τους σε μια θέση η οποία εκτός απο έναν τίτλο, δεν τους προσφέρει τίποτα περισσότερο. θα μου πείτε τώρα εντάξει, αν γίνεται αυτό το σκηνικό σε τίποτα συλλόγους της πλάκας, δεν έχει αξία ούτε καν να το αναφέρουμε. Δυστηχώς όμως, αυτά τα πράγματα συμβαίνουν σε κάθε είδους σύλλογο, είτε είναι της γειτονιάς, είτε είναι πανελλαδικός. Έχω ο ίδιος προσωπική εμπειρία απο πανελλήνιο σύνδεσμο. Αυτό όμως που με εξέπληξε, είναι το ότι έμαθα πως τα ίδια ακριβώς πράγματα συμβαίνουν και σε άλλο διεθνώς γνωστό σύλλογο (αναφέρομαι βέβαια στο Ελληνικό παράρτημα του), ο οποίος μάλιστα έχει ως μοναδικό κριτήριο για την εισαγωγή νέων μελών, το υψηλό I.Q. τους. Η απορία μου τώρα είναι η εξής: αν μιλάμε για ένα σύλλογο ο οποίος έχει ως κοινό χαρακτηριστικό των μελών του το υψηλό I.Q., αν δηλαδή μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι κατά γενική ομολογία θεωρούνται περισσότερο έξυπνοι απο τους άλλους, άρα και με μεγαλύτερη ανάπτυξη της λογικής τους ικανότητας, τότε πως διάολο εξηγείται αυτή η συμπεριφορά; Μήπως τελικά όλο το concept περί υψηλού I.Q. είναι βαθύτατα παρεξηγημένο και υπερτιμημένο; Απο την άλλη βέβαια, μπορεί και πάλι να πει κανείς πως, ένα σωματείο σαν αυτό δεν έχει κάποιο ουσιαστικό έργο ώστε να μας απασχολήσει ιδιαίτερα. Θα συμφωνήσω. Όμως και πάλι, υπάρχουν άλλα σωματεία, τα οποία έχουν να ασχοληθούν με άλλα, σοβαρά θέματα: με θέματα κοινωνικών δικαιωμάτων, ταξικών συμφερόντων, ή με θέματα υγείας. Σε αυτά τα σωματεία πως αντιμετωπίζονται οι "ενοικιαστές καρεκλών", και το σημαντικότερο, πως γίνονται εντέλει ανεκτοί (και αρεστοί) απο το σύνολο των ατόμων που απαρτίζουν το κάθε σωματείο; Γιατί ας μην ξεχνάμε πως, αυτοί οι άνθρωποι, σχεδόν πάντα βρίσκουν τον δρόμο τους για την καρέκλα που εποφθαλμιούν...

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2005

Τα επτά σημάδια κινδύνου της ψευδοεπιστήμης...

Το παρακάτω κείμενο το μεταφράζω από κείμενο του Robert L. Park, καθηγητή φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Maryland και διευθυντή του γραφείου πληροφόρησης κοινού της Αμερικάνικης Ένωσης Φυσικών (American Physical Society), και συγγραφέα του βιβλίου Voodoo Science: The Road from Foolisness to Fraud (Επιστήμη – Βουντού: Ο δρόμος από την ηλιθιότητα στην απάτη). Η παρακάτω λίστα δημιουργήθηκε από τον Robert L. Park για να βοηθήσει το δικαστικό σώμα των ΗΠΑ στην ανίχνευση των «επιστημονικών» απατών. Στις ΗΠΑ τέτοιες υποθέσεις φτάνουν συχνά στα δικαστήρια...

"Τα επτά σημάδια κινδύνου της ψευδοεπιστήμης"

1. Ο «ερευνητής/ επιστήμονας» δημοσιοποιεί την θεωρία του απευθείας στα ΜΜΕ.

Η ακεραιότητα της επιστήμης βασίζεται στην προθυμοποίηση των επιστημόνων να εκθέσουν τις νέες ιδέες και τα στοιχεία τους στην εξονυχιστική έρευνα των άλλων επιστημόνων. Έτσι οι επιστήμονες περιμένουν πως οι συνάδελφοι τους θα αποκαλύψουν τα νέα τους ευρήματα σε αυτούς αρχικά. Η προσπάθεια της παράκαμψης αυτής της οδού και της απευθείας δημοσιοποίησης στα ΜΜΕ, υποδηλώνει πως η εργασία του επιστήμονα μάλλον δεν θα μπορεί να σταθεί στην προσεκτική εξέταση των άλλων επιστημόνων. Ένα διάσημο παράδειγμα τέτοιας συμπεριφοράς είναι αυτό των B. Stanley Pons και Martin Fleischmann, χημικών του Πανεπιστήμιου της Utah, οι οποίοι δήλωσαν το 1989 στα ΜΜΕ πως ανακάλυψαν την Ψυχρή Σύντηξη. Η επιστημονική κοινότητα έμαθε γι΄ αυτό από τα ΜΜΕ. Όταν βέβαια εξετάστηκε η θεωρία του δυο χημικών, απεδείχθη… πατάτα. Μερικές «επιστημονικές ανακοινώσεις» πάνε ακόμα πιο μακριά: ενσωματώνουν τις «ανακαλύψεις» τους απευθείας σε διαφημίσεις προϊόντων, και μετά αποδεικνύονται επίσης… πατάτες.

2. Ο «ερευνητής/ επιστήμονας» δηλώνει πως ένα πανίσχυρο κατεστημένο προσπαθεί να φιμώσει την εργασία του.

Η ιδέα αυτή βασίζεται στο ότι το «κατεστημένο» δεν θα σταματήσει σε τίποτα, αρκεί να καταστείλει τις ανακαλύψεις που θα άλλαζαν την ισορροπία του πλούτου και της δύναμης της κοινωνίας. Συνήθως ο «ερευνητής/ επιστήμονας» καταγγέλλει το «κατεστημένο» ως τμήμα μια ευρύτερης συνωμοσίας η οποία περιλαμβάνει την βιομηχανία και τις κυβερνήσεις. Π.χ. οι εταιρείες πετρελαίων βάζουν εμπόδια σε αυτοκίνητα που θα κινούνται με νερό. Στην περίπτωση της Ψυχρής Σύντηξης που αναφέραμε παραπάνω, οι δυο χημικοί κατηγόρησαν τους συνάδελφους τους πως ήθελαν απλά να προστατέψουν τις δικές τους έρευνες πάνω στην Θερμή Σύντηξη, και πως ήταν συνωμότες.

3. Το αποτέλεσμα του «επιστημονικού πειράματος» είναι πάντα μόλις στο όριο της ανίχνευσης.

Δηλαδή, δεν υπάρχει ποτέ μια καθαρή φωτογραφία ενός ιπτάμενου δίσκου ή του τέρατος του Λοχ Νες. ¨Όλα τα επιστημονικά πειράματα διαθέτουν κάποια όρια θορύβου ή στατιστικού λάθους, όταν όμως η σχέση σήματος – θορύβου δεν μπορεί να βελτιωθεί, τότε το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για ψεύδος ή για λάθος. Υπάρχουν για παράδειγμα χιλιάδες εργασίας για την παραψυχολογία, οι οποίες αναφέρουν πως διαθέτουν πιστοποιημένα πειραματικά στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν την τηλεπάθεια, την ψυχοκίνηση και την πρόγνωση. Όλα όμως αυτά τα «πειραματικά δεδομένα» εμφανίζονται μόνο μέσα από «τραβηγμένες» στατιστικές αναλύσεις. Οι «ερευνητές» δεν μπορούν να βρουν κάποιον τρόπο να «αυξήσουν το σήμα», κάτι που υποδηλώνει πως μαλλον δεν υπάρχει αυθης εξαρχής.

4. Τα στοιχεία μιας ανακάλυψης είναι ανεκδοτικά.

Αν έχει μάθει κάτι η σύγχρονη επιστήμη τον τελευταίο αιώνα, είναι να μην εμπιστεύεται τα ανεκδοτικά στοιχεία. Επειδή τα ανεκδοτικά στοιχεία έχουν συνήθως πολύ ισχυρό συναισθηματικό αντίκτυπο, υπηρετούν κυρίως τον σκοπό να κρατούν ζωντανές τις θρησκευτικές προλήψεις στον αιώνα της επιστήμης. Η πιο σημαντική ανακάλυψη της σύγχρονης επιστήμης δεν είναι η σύγχρονη ιατρική, τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά, αλλά τα διπλά τυφλά τεστ (πειραματικές διαδικασίες που εφαρμόζονται συνήθως στην ψυχολογία), με τα οποία γνωρίζουμε τι λειτουργεί τελικά και τι όχι.

5. Ο «ερευνητής/ επιστήμονας» δηλώνει πως μια πεποίθηση είναι σωστή επειδή άντεξε για πολλούς αιώνες.

Υπάρχει ο συνεχής μύθος πως χιλιάδες χρόνια πριν, πολύ προτού ανακαλύψει οποιαδήποτε πως το αίμα κυλάει στις φλέβες και στις αρτηρίες, ή πως τα μικρόβια προκαλούν ασθένειες, οι πρόγονοι μας κατείχαν θαυμαστές γνώσεις που η σύγχρονη επιστήμη δεν κατανοεί. Πολλά από αυτά που σήμερα αυτοαποκαλούνται «εναλλακτική ιατρική» είναι μέρος αυτού του μύθου. Η αρχαία λαϊκή σοφία, αναδιατυπωμένη ή επανασυσκευασμένη, είναι μάλλον απίθανο να μπορεί να συναγωνιστεί τα αποτελέσματα των σύγχρονων επιστημονικών εργαστηρίων.

6. Ο «ερευνητής/ επιστήμονας» εργάστηκε σε πλήρη απομόνωση.

Η εικόνα της μοναχικής διάνοιας που εργάζεται σκληρά σε ένα εργαστήριο στην σοφίτα του σπιτιού του και που στο τέλος κάνει μια επαναστατική ανακάλυψη, είναι εφεύρεση του Hollywood, και των ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Οι επαναστατικές ανακαλύψεις αποτελούν ως επί το πλείστον σύνθεση της εργασίας πολλών επιστημόνων.

7. Ο «ερευνητής/ επιστήμονας» πρέπει να προτείνει νέους νόμους της φύσης για να εξηγήσει μια παρατήρηση.

Ένας νέος νόμος της φύσης, για να εξηγήσει ένα αποτέλεσμα, δεν θα πρέπει να έρχεται σε αντίθεση με κάτι που είναι ήδη γνωστό. Αν πρέπει να αλλάξουμε τους υπάρχοντες νόμους με καινούργιους για να εξηγήσουμε μια παρατήρηση, τότε η παρατήρηση είναι σίγουρα λανθασμένη. Αν για να εξηγήσουμε την ανοδική πορεία του αερόστατου πρέπει να καταργήσουμε τον νόμο της βαρύτητας και να προτείνουμε ένα καινούργιο νόμο, τότε κάνουμε σίγουρα λάθος.

Πως θα επιστρέψω στην Γη αν με απαγάγουν εξωγήινοι;

Σε αυτό το καταπληκτικό και καθ΄ όλα χιουμοριστικό site, μπορείτε να βρείτε ένα υπέροχο προϊόν το οποίο θα σας εξασφαλίσει την ασφαλή επιστροφή σας στην Γη, στην ατυχή περίπτωση που θα απαχθείτε απο εξωγήινους. Αν δεν μείνετε ικανοποιημένοι απο το προϊόν (αν δηλαδή απαχθείτε αλλα δεν επιστρέψετε στον πλανήτη σας) έχετε το δικαίωμα να το επιστρέψετε και να ζητήσετε τα χρήματα σας πίσω...

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2005

Κόμπλεξ κατωτερότητας + ματαιοδοξία = ?

Διαβάζοντας το βιογραφικό του Αργυρόπουλου (μίστερ Λεξάριθμος) και παρακολουθώντας τις εκπομπές του Άδωνι (Γεωργιάδη γαρ), μου δημιουργήθηκε η εξής απορία: Πόσο κομπλεξικός και ματαιόδοξος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος ώστε να επαίρεται συνεχώς α) για το I.Q του, και β) για την αρχαιοελληνική καταγωγή του;

Firefox και Decrypter...

Για κάθε ενδιαφερόμενο: Υπάρχει καινούργια έκδοση του Firefox (1.02). Διορθώνει κάποια bugs και κενά ασφαλείας, ενώ παρατήρησα πως φορτώνει γρηγορότερα η οθόνη δημιουργίας posts του blogger.com. Επίσης, βγήκε και καινούργια έκδοση του DVD Decrypter (3.5.4.0)...

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2005

Γιατί ο κόσμος χαίρεται και χαμογελάει πατέρα;

Στον πλανήτη μας σήμερα πρέπει να υπάρχουν καμιά διακοσαριά χώρες. Όλες τους έχουν και απο μια Εθνική Εορτή. Μια διευκρίνηση: υπάρχει και ΜΙΑ χώρα ανάμεσα τους, η οποία έχει ΔΥΟ Εθνικές Εορτές. Η χώρα αυτή εμφανίζει αυτόν τον πλεονασμό, επειδή δεν είναι σαν τις άλλες: βλέπετε, η συγκεκριμένη χώρα έχει το προνόμιο να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο η οποία παράγει σούπερ - ντούπερ ήρωες/ αγωνιστές. Η χώρα αυτή έχει το ενδοξότερο παρελθόν απο όλες τις άλλες. Η χώρα αυτή είναι ευλογημένη απο τους θεούς που κατοικούν στην Σείριο, και σύμφωνα με τις προφητείες του Τραχωνίου θα κατακτήσει αναπόφευκτα ολόκληρο τον κόσμο μέχρι το τέλος της μεθεπόμενης δεκαετίας το πολύ. Η χώρα αυτή με τους σύγχρονους Μακεδονομάχους/ Αντιστασιακούς/ Σπαρτιάτες της έδωσε ένα μικρό δείγμα των τεραστίων πολιτικών, οικονομικών και πολιτισμικών της δυνατοτήτων πέρσι το καλοκαίρι, όπου κατάφερε να κατακτήσει το Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου στα άγονα και απολίτιστα εδάφη της Πορτογαλίας. Η χώρα αυτή είναι... η Ελλάδα. Ναι κυρίες και κύριοι, η Ελλάδάρα μας δεν είναι σας όλες τις άλλες χώρες: Οι δύο Εθνικές Εορτές της Ελλαδάρας μας, είναι... ΛΙΓΕΣ μπροστά στα μεγαλειώδη, σχεδόν μνημειώδη έπη που έχουν συνταράξει τα πάτρια εδάφη τα τελευταία 100.000 χρόνια (γιατί συν τις άλλοις, είμαστε και οι παλαιότεροι σε αυτόν τον πλανήτη). Γι΄ αυτό λοιπόν, προτείνω να ανακυρηχθούν και άλλες Εθνικές Εορτές. Κάνω την αρχή προτείνωντας τις ημερομηνίες της εισόδου του τάνκ στο Πολυτεχνείο, της μάχης στον Γράμμο, της Μάχης στο Βίτσι, της διάσπασης της γραμμής Εσκί Σεχίρ - Κιουτάχεια - Αφιον Καρά Χισάρ και της καταστροφής της Σμύρνης, της χειρουργικής επέμβασης που εκτέλεσε ο Παπαδόπουλος (αλλά που δυστηχώς είχε σαν αποτέλεσμα τον ..θάνατο του ασθενούς), της ανακάλυψης του Αρχανθρωπου απο τον Πουλιανό, της Εξόδου του Μεσσολογείου, της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, της μάχης των Θερμοπυλών, της μάχης στις Πλαταιές, του χορού του Ζαλλόγου, του θανάτου του Παππα-Φλέσσα, του σουβλίσματος του Αθανάσιου Διάκου, της ανακύρηξης της Δημοκρατίας απο τον Περικλή, τις ημερομηνίες τέλεσης των 12 άθλων του Ηρακλέους, και φυσικά της μάχης των αρχαίων αρχανθρώπων Ελλήνων Νεάντερταλ εναντίων των πιθήκων που είχαν εισβάλλει στην Θεσσαλία 98.000 χρόνια πρίν, κατά την όποια μάλιστα πέθανε και ο οπλαρχηγός Ούγκα Ούγκα, ο οποίος στην συνέχεια κηδεύτηκε απο τους υπόλοιπους Έλληνες Νεάντερταλ με τιμές αρχηγού (Ελληνικού) κράτους.

Το ιδανικό κατά την γνώμη μου θα ήταν να έχουμε μια Εθνική Εορτή για κάθε μια ημέρα του έτους, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις Χριστιανικές Εορτές (υπάρχει τουλάχιστον μια για κάθε μέρα του χρόνου). Με τον τρόπο αυτό, οι παραδοσιακοί δεσμοί ανάμεσα στην Εκκλησία και το Έθνος θα συσφιχτούν ακόμα περισσότερο, ενός επιπλέον, επειδή θα είναι κάθε μέρα αργία, θα φεύγουμε αντί για εορταστικό τριήμερο, για ...365ήμερο!

Η Επιστήμη με Εικόνες...

Πέρναγα χτες απο ένα περίπτερο, και πήρα το "Science Illustrated", το καινούργιο περιοδικό εκλαϊκευμένης επιστήμης. 114 σελίδες, 1 συνοδευτικό DVD και τιμή 5.90. Γενικές εντυπώσεις: Αρκετά καλό. Μου άρεσε πολύ και το στήσιμο, και η θεματολογία. Γενικά μου άρεσε που έχει ένα μεγάλο κεντρικό θέμα, και άλλα 5-6 θέματα τα οποία εξετάζονται επαρκώς (καλύπτοντας έτσι τα 2/3 της ύλης) και με σαφήνια. Η υπόλοιπη ύλη καλύπτεται με γενικές επιστημονικές ειδήσεις και μικρά κείμενα, και φυσικά πολλές φωτογραφίες. Κατά τη γνώμη μου, αφήνει πολύ πίσω το Focus, το οποίο πάσχει τόσο απο θεματολογία, όσο και απο στήσιμο, καθώς είναι εξαιρετικά "μπλεγμένο", ενώ σχεδόν ποτέ δεν αναλύει όσο χρειάζεται τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται, με μοναδική εξαίρεση βέβαια το κεντρικό θέμα του εξώφυλλου. Δεν συγκρίνεται βέβαια με το "Scientific American" (έχει άλλωστε διαφορετική νοοτροπία), είναι όμως πολύ καλό και πιστεύω πως θα έχει ανταπόκριση...

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2005

Η Οδύσσεια του Linux...

Και επειδή αυτό τον καιρό όλα πάνε στραβά, είπα να βάλω έναν ακόμα μπελά στο κεφάλι μου: πήγα και πήρα μια διανομή Linux (Mandrake Linux 10.1 PowerPck) . 6 CD's (εκατοντάδες εφαρμογές), 2 τυπωμένα εγχειρίδια χρήσης (Starter Guide και Reference Manual), 1 μήνας συνδρομή στο MandrakeOnline (για αυτόματες αναβαθμίσεις εφαρμογών). Σύνολο, 65 ευρώ. Πρέπει να ομολογήσω πως τα πράγματα δεν ήταν όσο δύσκολα τα περίμενα: η εγκατάσταση πήρε μισή ώρα, το Internet έπαιξε αμέσως, υπάρχει εγγενής υποστήριξη Ελληνικών, και ο Installer έκοψε απο τον ογδοντάρη δίσκο μου 20 GB και έφτιαξε ένα Linux partition, χωρίς να δημιουργήσει πρόβλημα στα Windows. Τουτέστοιν, έχω πλέον ένα dual boot σύστημα με Windows XP και MandrakeLinux. Τα δύσκολα τώρα: πρέπει να βρω πως να κάνω το δίκτυο να δουλεύει. Βλέπω το Laptop απο το Linux (μετά από αρκετούς πειραματισμους), αλλά το Linux ακόμα δεν το έχω δει απο το laptop (το οποίο φοράει XP). Δεν δουλεύει ακόμα ο scanner και η Web camera. Ευτυχώς, την ψηφιακή φωτογραφική την είδε. Ο εκτυπωτής μου είναι παμπάλαιος, τον βλέπει, αλλά δεν τον χρησιμοποιώ ποτέ έτσι κι αλλιώς. Μέχρι στιγμής, πάω καλά. Η πλάκα είναι πως δεν έχω ιδεά απο Linux: το KDE όμως κάνει καλή δουλειά, και μέχρι στιγμής, τα βασικά της επιφάνειας εργασίας τα καταλαβαίνω. Τα δύσκολα θα αρχίσουν όταν θα κάτσω να μάθω την γραμμή εντολών. Τελικά με αυτό το λειτουργικό είναι σαν να ξεκινάω πάλι απο την αρχή. Και πέραν όλων των άλλων, είναι απίστευτα όμορφο το να λεώ στον εαυτό μου "κοίτα, Windows ξέρουν όλοι, κάτσε λοιπόν να μάθεις Linux να καταλάβεις και πέντε πράγματα για τους υπολογιστές"...

Η Οδύσσεια του Διαστήματος...

Είδα εχτές το βράδυ το "2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος", για τέταρτη φορά. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρόκειται για μια απο τις 3 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Παραδόξως, την πρώτη φορά που την είδα, την θεώρησα ως την πιο βαρετή και ακαταλαβίστικη ταινία που έχει γυριστεί ποτέ. Ήμουν βέβαια και 15 χρονών τότε, και δεν καταλάβαινα και πολλά. Για να μπείτε στο νόημα, θεωρούσα ως κορυφαία ταινία τότε το "Star Wars" (και τώρα βέβαια θεωρώ κορυφαία την αρχική τριλογία του Star Wars, μόνο όμως σαν καθαρά ψυχαγωγική "coca-cola και ποπ-κόρν" ταινία). Την δεύτερη φορά που την είδα (με το ζόρι, επέμεναν κάτι φίλοι που δεν την είχαν δεί) στα 18 μου, κάτι άρχισα να υποψιάζομαι. Την τρίτη φορά στα 24, κατάλαβα πια πως ο σκηνοθέτης είναι πολύ απλά 100 χρόνια μπροστά απο την εποχή του, και πως έπρεπε να περάσει κι άλλος καιρός πρωτού αρχίσω να καταλαβαίνω και να μπαίνω στο νόημα του έργου. Τώρα πια λοιπόν, έχοντας αφήσει πίσω μου τα 30, μπορώ πια να πω πως έχω κάνει κτήμα μου ορισμένα απο τα πράγματα που λέει η ταινία. Κατά πάσα πιθανότητα θα χρειαστεί να την δώ μερικές ακόμα φορές, όταν θα έχω ωριμάσει κι άλλο. Αυτή η ταινία είναι σαν το παλιό, καλό κρασί: όσο περισσότερο περνάνε τα χρόνια, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η αξία της. Απο το 1968 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει 37 χρόνια. Και όμως, η ταινία εξακολουθεί να είναι κυριολεκτικά 100 χρόνια μπροστά. Η αίσθηση που μου δίνει, είναι ανάλογη με αυτήν που ένιωσα όταν διάβασα για δεύτερη φορά το "Μόμπι Ντίκ" του Χέρμαν Μέλβιλ, το οποίο επίσης θεωρώ ως ένα απο τα τρία κορυφαία λογοτεχνικά έργα όλων των εποχών, και κάθε φορά που ακούω το "The Wall" των Pink Floyd. Ε λοιπόν μερικές φορές αδυνατώ να πιστέψω πως υπάρχει τέτοιος πολιτισμικός πλούτος γύρω μας, και πως οι περισσότεροι απο εμάς αγνοούν παντελώς την ύπαρξη του...

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2005

Adventure '90s...

Ξέθαψα πριν απο μερικές ημέρες το "Broken Sword II: The Smoking Mirror" απο ένα ντουλάπι, το φόρτωσα στον φορητό, και παίζω ασταμάτητα. Το είχα πετύχει στον Παπασωτηρίου πρόπερσι, σε συσκευασία της Sold Out με 10 ευρώ, αλλά δεν ασχολήθηκα καθόλου μ' αυτο. Παρέπεσε λοιπόν στο ντουλάπι μαζί με δεκάδες άλλα CD, καλώδια και βίδες. Το παιχνίδι βγήκε το 1997, παρ΄ όλα αυτά όμως στέκεται αξιοπρεπέστατα απέναντι στα σύγχρονα adventures. Μπορεί βέβαια τα γραφικά να είναι λίγο ξεπερασμένα, σε αυτό όμως το είδος παιχνιδιών, αυτό που μετράει είναι η πλοκή και οι γρίφοι. Τελικά, η δεκαετία του '90 ήταν αξεπέραστη: βγήκαν παιχνιδάρες. Θυμάμαι ακόμα το Myst και το 7th Guest, το Sam and Max hit the road και το The Dig. Το Flight of the Amazon Queen, το Shannara και το Full Throttle. Αξέχαστες εποχές, απίστευτα παιχνίδια. Τα graphic adventure ήταν, είναι και θα είναι ο βασιλιάς των παιχνιδιών για το PC, όσα Doom και να βγούν, όσα Half Life και όσα Far Cry. Όσα εφέ και να χώσεις σε ένα παιχνίδι, όσα 3D και όσα όπλα, την ατμόσφαιρα του Amerzone δεν την πιάνεις. Τα μόνα παιχνίδια που θυμάμαι ακόμα απο όσα έχω παίξει την τελευταία πενταετία, είναι το Dracula, το The Longest Journay και τα δύο Syberia. Τι τα θες, τα πράγματα είναι απλά: τα adventure είναι πραγματικά παιχνίδια... Α, και μια παράκκληση: Αν έχει κανείς στην συλλογή του το πρώτο Broken Sword (ή και το πρώτο Gabriel Knight), μπορεί μήπως να μου το δανείσει ή να μου το γράψει; Γιατί το ψάχνω και δεν το βρίσκω...

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2005

Έλεος....

Και εκεί που βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο με όλα αυτά τα κωλόχαρτα που έρχονται απο την Εφορία, το ΤΕΒΕ, την ΔΕΗ, τον ΟΤΕ και την ΕΥΔΑΠ, να έχεις και τον Χαρδαβέλλα να κάνει εκπομπές με θαύματα!

Συνομωσίες...

Μια τεραστίων διαστάσεων συνομωσία εξυφαίνεται αυτή την στιγμή εναντίων όλων των ελεύθερων επαγγελματιών της χώρας μας. Η Εφορία έχει βαλθεί να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή και να γεμίσει ταυτόχρονα τα ταμία της, γι' αυτό αποφάσισε να αντιμετωπίζει στα ίσια τους υπεύθυνους για το δημοσιονομικό κατρακύλισμα της Ελλάδας: τους ελεύθερους επαγγελματίες! Ναι αγαπητοί κύριοι, πάλι εμείς θα βγάλουμε το φίδι απο την τρύπα! Πάνω στις πλάτες μας θα χτιστεί το οικονομικό μέλλον της χώρας! Σε απλά Ελληνικά, ο φόρος περαίωσης θα κάνει την δουλειά του και θα μας τα πάρει χοντρά. Γιατί σου λέει ο κύριος έφορας: κοίταξε να δείς παλικάρι μου, ο φόρος περαίωσης είναι προαιρετικός. Τουτέστοιν, αμα δε θες, μην πληρώσεις τα χίλια πεντακόσια ευρώπουλα που σου ζητάμε. Να ξέρεις όμως πως, άμα έρθουμε και σου κάνουμε έλεγχο, θα πληρώσεις τα τριπλά σε πρόστιμα, κι ας μην λείπει δεκάρα τσακιστή απο τα βιβλία σου. Εμείς όλο και κάτι θα βρούμε για να σου κόψουμε τον κώλο. Τι απαντάς λοιπόν στον κύριο έφορο; Σκύβεις ευλαβικά να σε ευλογήσει, και λές και ευχαριστώ. Βάλε τώρα και το ΤΕΒΕ, που όταν σε ανεβάσει απο την δεύτερη στην τρίτη ασφαλιστική κατηγορία σου κάνει αύξηση εισφοράς 75%, ε, δεν θες και πολύ για να λαλήσεις. Είναι λοιπόν να μην κάνεις λόγο για συνωμοσίες; Πως αλλιώς θα εξηγήσεις το γεγονός ότι το Κράτος συμπεριφέρεται σαν να έχει βάλει στόχο να σου κλείσει το μαγαζί;

Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιπας...

Αγαπητοί απανταχού fans του Harry Potter, ετοιμαστείτε για το έκτο βιβλίο της σειράς. Το "Harry Potter and the Half-Blood Prince" (υποθέτω πως μεταφράζεται ως "Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιπας") θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιουλίου του 2005. Θεωρητικά η Ελληνική μετάφραση θα κυκλοφορήσει μέχρι τον Σεπτέμβρη. Το βιβλίο δεν θα είναι τόσο μεγάλο όσο το προηγούμενο (το "Τάγμα του Φοίνικα" ήταν 800 σελίδες), θα προσεγγίζει όμως τις 700 σελίδες. Το Amazon δέχεται ήδη προπαραγγελίες. Έχω την εντύπωση πως, για μια ακόμη φορά θα καταριφθούν όλα τα προηγούμενα ρεκόρ πωλήσεων....

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2005

Οι γάτες μου...

Οι γάτες μου, η Μπιζουλίνα και η Μπιζικουλίνα, σας στέλνουν τους συναδελφικούς τους χαιρετισμούς....

My cats...

Φρέσκο πράμα...

Έριξα μια ματιά στο site της Apple με τα τα κινηματογραφικά trailers. Πολλά καινούργια πράγματα. Καταρχάς, έχει βγεί μια ταινία με τίτλο "Alone in the Dark". Υπήρξε την εποχή του DOS μια σειρά παιχνιδιών με αυτό το όνομα, το trailer όμως μου θύμισε Lovecraft και Ancient Ones... Επίσης, Απο αύριο στο site της LucasFilms το επίσημο trailer του έκτου Start Wars. Μια ακόμα ταινία που θα θα δούμε φέτος, θα είναι το "Fantastic Four". Άντε να δούμε. Το trailer δείχνει ενδιαφέρον. Δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα οι Τέσσερις Φανταστικοί απ΄ ότι θυμάμαι, θα το δω όμως γιατί φαίνεται ενδιαφέρον. Άραγε τι θα έχει σειρά; Περιμένω Captain America και Iron Man. Θα είναι όλα τα λεφτά. Κύριε Σπήλμπεργκ, κάντε κάτι για μας τους fan του Ιron Μan! Α, μιας και είπα για Σπήλμπεργκ: Τον Ιούνιο θα βγεί η τελευταία του ταινία, το κλασσικό "War of the Worlds" του H.G. Wells με πρωταγωνιστή τον Τομ Κρούζ (μπλιάχ!). Αυτό όμως που πραγματικά περιμένω, είναι το "Hitchhiker's Guide to the Galaxy" που θα βγεί τον Απρίλιο. Επιτέλους το μνημείο του Douglas Adams στην μεγάλη οθόνη. Ελπίζω να δικαιώσει το πνεύμα του συγγραφέα....

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2005

Εις μνήμην...

Εχτές λοιπόν ήταν Παρασκευή, 11 Μαρτίου του σωτήριου έτους 2005. Συμπληρώθηκαν 3 έτη απο τον θάνατο της αγαπημένης μου Φανής. Δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα τα οποία μπορεί να πει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα γνωστά κλισέ του τύπου ¨εκεί που είναι, είναι ευτυχισμένη" και "πήγε σε ένα καλύτερο κόσμο", δυστηχώς δεν με αγγίζουν, για να μην πω πως με εκνευρίζουν κιόλας. Όχι δεν είναι καλύτερα εκεί που είναι, γιατί δεν είναι πουθενά. Ο θάνατος δυστηχώς είναι το τέρμα. θα ήταν καλύτερα, αν ήταν εδώ σήμερα, μαζί μου. Αλλά δεν είναι. Και δεν είναι ούτε αυτή καλύτερα, ούτε εγώ. Αυτή όμως είναι σε χειρότερη μοίρα απο μένα, γιατί απλούστατα είναι νεκρή. Και εγώ θα πρέπει, υποτίθεται, να παρηγοριέμαι με τα γνωστά κλισέ που ανέφερα παραπάνω. Εγώ όμως δεν θέλω να παρηγορηθώ: θέλω να βιώσω την αίσθηση της απώλειας όπως είναι, χωρίς αναισθητικό. Δεν έχω αλλωστε άλλη επιλογή, εκτός κι αν αποφασίσω να κοροϊδέψω τον εαυτό μου. Αλλά η εποχή της κοροϊδίας έχει πια περάσει. Κάποτε πήρα την αποφάση να ζήσω στην πραγματικότητα. Και δεν σκοπεύω να αλλάξω τώρα...

Πέρασαν λοιπόν τρία χρόνια. Ούτε που το κατάλαβα. Ακόμα την βλέπω μπροστά μου. Και δεν έχει και νόημα να σκέφτομαι τα χιλιάδες "αν", που μπορεί να την είχαν κρατήσει ζωντανή. Αυτά τα ρημάδια τα "άν"... Άχρηστα ερωτηματικά του παρελθόντος, που δεν λένε να εξαφανιστούν απο το μυαλό μου, όσο κι να προσπαθώ να τα διώξω...

Έτσι έχουν τα πράγματα. Τρία χρόνια. Άντε λοιπόν κοπελάρα μου, αιωνία σου η μνήμη, κι ας μη με ακούς, και ας μη με βλέπεις "απο κει ψηλά". Ακούω εγώ. Και βλέπω, και θυμάμαι. Άντε λοιπόν, να ζήσουμε εμείς που σε αγαπήσαμε, και νασε θυμόμαστε μέχρι που να έρθει και το δικό μας τέλος...

Πάει κι αυτό...

Ωραία, ετελέσθη και η ορκωμοσία του νέου Προέδρου. Οι Δεξιοί σηκώθηκαν κανονικότατα, οι Πασόκοι και οι Κουκουέδες παρέμειναν καθήμενοι, και οι εκ του Συνασπισμού απεχώρησαν. Κατά τα άλλα, η τελετή διεξείχθη κατά τα γνωστά πρότυπα: ο Αρχιεπίσκοπος ευλόγησε, ο Πρόεδρος ορκίστηκε, έγινε η καθιερωμένη ανταλλαγή σχολίων και χειραψιών, και όλα εξελίχθησαν ομαλά. Τελικά, απο όλη αυτή την ιστορία απεκόμισα την εντύπωση πως όλο αυτό το νταβαντούρι των προηγούμενων ημερών για το αν θα παει ο Αρχιεπίσκοπος στην ορκωμοσία ή όχι, και αν θα υπάρξουν εκπλήξεις ή όχι, ήτο απλώς στάχτη στα μάτια. Όλα μου φάνηκαν μια χαρά κανονισμένα: οι μεν φέρθηκαν ευλαβώς, οι δε έκαναν μια δήθεν ανταρσία αλλά με πολύ τάκτ, και απο τους εξ αριστερών, οι του Περισσού ακολούθησαν την πράσινη γραμμή, ενώ οι άλλοι απλά απεχώρησαν. Όλοι λοιπόν ικανοποιημένοι: Οι μεν της Βουλής διότι "επέρασε το μήνυμα", οι δε του Κλήρου επειδή απεφεύχθησαν τα χειρότερα. Η ουσία πάντως είναι μία: ο Πρόεδρος ορκίστηκε κανονικά με Παπά και Ευαγγέλιο, και για τα περαιτέρω το συζητάμε αργότερα. Πάντως, η αποχώρηση του Στεφανόπουλου με σταναχώρησε. Τον εκτιμούσα ιδιαίτερα ως Πρόεδρο. Ήταν άλλωστε ο μόνος ο οποίος ετόλμησε, τις λίγες αυτές φορές που του δώθηκε η ευκαιρία, να πεί κάποια σωστά πράγματα. Το "κράψιμο" των ΗΠΑ, το χέρι (εις διπλούν μάλιστα) στον Αρχιεπίσκοπο, και η ακέραια στάση του στο ζήτημα του Τσενάϊ, ήταν ομολογουμένως μερικά απο τα highlights της θητείας του. Αντίο Πρόεδρε, θα μου λείψεις. Κάτι μου λέει πως ο διάδοχος δεν θα έχει την ίδια πυγμή, και θα αρχίσω να νοσταλγώ τις μέρες σου...

Είναι Ολα Αληθινά Γιατι Τα Διαβασα Στο Internet...

Εκεί λοιπόν που πήγαινα στο ταχυδρομείο για να πληρώσω 5 ευρώ (τα οποία μου τα ζητούσε κάποιος ο οποίος μου είχε στείλει ένα mail με το οποίο μου έλεγε να του στείλω 5 ευρώ με ταχυδρομική επιταγή και να προωθήσω το mail του σε άλλα 10 ατομα ώστε να πάρω πίσω 1 ευρώ για κάθε έναν απο αυτούς τους 10 στους οποίους θα έστελνα το mail), έπεσα πάνω σε ένα φίλο μου, του οποίου ο γείτονας είχε πάθει νευρικό κλονισμό επειδή μια μέρα που πήγε στο Village Park στου Ρέντη, αποφάσισε να φάει ένα σάντουιτς στα KFC, αλλά του έτυχε να βρεί την ουρά ενός ποντικού μέσα στο σάντουιτς, κάτι πολύ φυσιολογικό, καθώς όλοι γνωρίζουν πως τα KFC δεν χρησιμοποιούν πραγματικό κρέας απο κοτόπουλο, γι΄ αυτό άλλωστε και η κυβέρνηση των ΗΠΑ τους ανάγκασε να αλλάξουν την φίρμα τους απο Kentucky Fried Chicken σε σκέτο KFC...

Τέλος πάντων, αυτός ο φίλος μου που σας έλεγα, είχε έναν άλλο φίλο, ο οποίος ένα βράδυ είχε βγεί για ένα ποτό σε ένα μπάρ, και έπεσε πάνω σε μια πολύ όμορφη γκόμενα, η οποία του πρότεινε να πάνε για ένα απεριτίφ στο διαμέρισμα του. Ο φίλος του φίλου μου δέχτηκε, και μετά απο ένα σκάτς ον δε ρόκς, θυμάται να ξυπνάει το επόμενο πρωί μέσα στην μπανιέρα του η οποία ήταν γεμάτη παγάκια. Δίπλα του ήταν έναν τηλέφωνο πάνω σε μια καρέκλα, και στον τοίχο απέναντι του ήταν καρφωμένο ένα σημείωμα το οποίο έγραφε "Μην κουνηθείς, κάλεσε αμέσως το 166". Τότε ο φίλος του φίλου μου συνηδητοποίησε πως του είχαν αφαιρέσει το ένα του νεφρό! Σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το τηλέφωνο για να ειδοποιήσει το 166, αλλά ξαφνικά παρατήρησε πως το τηλέφωνο ήταν συνδεδεμένο με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, και στην οθόνη του υπολογιστή είχε ανοίξει ένα mail το οποίο του έγραφε πως αν πατούσε οποιδήποτε πλήκτρο στο καντράν του τηλεφώνου, τότε θα ενεργοποιούταν ένας ιός ο οποίος θα κατέστρεφε όλα τα αρχεία του σκληρού του δίσκου!

Ο φίλος του φίλου μου ήξερε πως δεν επρόκετω για hoax, γιατί ήταν προγραμματιστής ο ίδιος, και δουλευε μάλιστα σε ένα πρόγραμμα το οποίο θα απέτρεπε την παγκόσμια καταστροφή και την υπερθέρμανση του πλανήτη, μέσω της επικοινωνίας όλων των υπολογιστών του κόσμου με mail για την διανομή δωρεάν αντίτυπων των Windows XP. Και αυτό είναι αλήθεια, γιατί το ξέρω και ίδιος, επειδή ο ίδιος ο Bill Gates μου έστειλε ένα mail την περασμένη εβδομάδα με το οποιο μου υποσχέθηκε ένα δωρεάν αντίτυπο των Windows XP, καθώς και ένα δωρεάν ταξίδι στην Γαλλική DisneyLand διάρκειας 7 ημερών και αξίας 5.000 δολαρίων, αν προωθήσω το mail που μου έστειλε σε όλους όσους ξέρω.

Τέλος πάντων, για να μην πολυλογώ, ο φίλος του φίλου μου κατάφερε με πολύ κόπο να βγεί απο την μπανιέρα, να φορέσει ένα παντελόνι και ένα παλτό, και να βγεί έξω στο δρόμο, μέχρι το καρτοτηλέφωνο που ήταν απέναντι απο το διαμέρισμα του. Καθώς λοιπόν σήκωνε το χέρι του για να βάλει την κάρτα στην σχισμή, το δάχτυλο του τσιμπίθηκε απο μια βελόνα η οποία ήταν στερεωμένη ακριβώς δίπλα, και η οποία ήταν μολυσμένη. Δίπλα ήταν κολλημένο ένα σημείωμα το οποίο έγραφε "Καλωσήρθες στον υπέροχο κόσμο του AIDS"....

Ευτυχώς, λίγα τετράγωνα πιο κάτω ήταν το νοσοκομείο. Η φοβερή σύμπτωση είναι πως, στο ίδιο αυτό νοσοκομείο νοσηλευόταν και το παιδάκι εκείνο που έπασχε απο καρκίνο, και το οποίο είχε σαν τελευταία του επιθυμία να του στείλουν όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη ένα e-mail, και που αυτοί οι καλοί κύριοι απο την Αντικαρκινικό Έρανο του είχαν υποσχεθεί πως θα του έδιναν ένα σεντ για κάθε mail που θα λάμβανε... Εγώ ο ίδιος του έστειλα μάλιστα δυο mails, και το ένα απο αυτά ήταν γεμάτο απο τους χαρακτήρες x και o, οι οποίοι σχημάτιζαν την μορφή ενός αγγέλου (αν λάβετε και εσείς ποτέ ένα τέτοιο mail, και το προωθήσετε σε περισσότερους απο 10 φίλους σας, τότε θα έχετε καλή τύχη, αν το προωθήσετε σε 10 μόνο ανθρώπους, τότε θα έχετε μέτρια τύχη, αν όμως το προωθήσετε σε λιγότερους απο 10 ανθρώπους, τότε θα έχετε κακή τύχη για 7 ολόκληρα χρόνια).

Ο φίλος του φίλου μου λοιπόν, μπήκε στο αμάξι του και κατευθύνθηκε για το νοσοκομείο το οποίο ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω. Στο δρόμο όμως, πρόσεξε ένα αμάξι το οποίο είχε τα φώτα πορείας σβηστά (ήταν πολύ πρωί, και είχε και ομίχλη). Άρχισε λοιπόν, να αναβοσβήνει τα δικά του φώτα, για να ειδοποιήσει τον άλλο οδηγό. Δυστηχώς όμως, απο ένα άλλο αμάξι άρχισαν να τον πυροβολούν, γιατί χωρίς να το καταλάβει, είχε μπλεχτεί σε μια μάχη Αλβανορουμάνικων συμμοριών. Έτσι λοιπόν πέθανε ο φίλος του φίλου μου....

Όλα αυτά είναι απολύτως αληθινά, και μου τα είπε ο φίλος μου. Στείλτε λοιπόν αυτό το κείμενο σε όλους τους φίλους σας που έχουν mail, και ο καλός κύριος που ζητάει 5 ευρώ θα σας στείλει και εσάς ένα mail για να τα ζητήσει και απο εσάς. Αν δεν το κάνετε, τότε ο κακός ιδιοκτήτης της εταιρείας Proctοr & Gamble θα το αναφέρει στους σατανιστές φίλους του που χρηματοδοτούν την εταιρεία του, και θα έχετε ακόμα πιο κακή τύχη για τα επόμενα 14 χρόνια...

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2005

Πως δουλεύει η Αστρολογία...

Ας κάνουμε την εξής υπόθεση: Ας πούμε ότι πηγαίνετε ένα πρωϊ στο Ζάπειο, έχοντας μαζί σας μια σακκούλα ψίχουλα, ένα κόκκινο σπρέϊ και ένα μπλοκάκι μετά στυλού Bic. Αράζετε σε ένα παγκάκι και αρχίζετε να πετάτε μπροστά σας τα ψίχουλα. Σε χρόνο dt μαζεύονται γύρω σας καμιά εκατοστή περιστέρια. Μετά απο υπέρπροσπάθεια, καταφέρνετε να ψεκάσετε 12 απο δαύτα με το κόκκινο σπρέϊ. Στην συνέχεια, αναθέτετε σε κάθε ένα απο αυτά τα 12 περιστέρια και απο ένα σύνολο "χαρακτηριστικών" και "ιδιοτήτων" (για να ξεχωρίζετε τα περιστέρια μεταξύ τους, μπορείτε ενναλακτικά να χρησιμοποιήσετε σπρέϊ διαφορετικών χρωμάτων, αν και δεν έχει και τόση σημασία, γιατί υπόθεση είπαμε πως κάνουμε). Στην συνέχεια, αρχίζετε να παρατηρείτε τις κινήσεις των 12 περιστεριών, και να τις συνδιάζετε με βάση ένα προϋπάρχων μοντέλο συσχέτισης "κίνησης συστήματος" (το "σύστημα" είναι τα 12 περιστέρια) το οποίο έχετε ετοιμάσει απο πρίν στο σπίτι σας. Με τις παρατηρήσεις αυτές και το "σύστημα", προχωράτε σε μια σειρά προβλέψεις σχετικά με την σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή του... πλανήτη, στο διάστημα των επόμενων 12 μηνών. Είναι στατιστικώς αναπόφευκτο, να έχετε μια (1) τουλάχιστον επιτυχία. Οπότε, μπορείτε του χρόνου να δώσετε μια press conference, κατά την οποία θα ανακοινώσετε πως ανακαλύψατε μια νέα μέθοδο πρόβλεψης σεισμών με βάση τα... περιστέρια, και θα παρουσιάσετε την επιτυχή σας πρόβλεψη (μετά τον σεισμό, είπαμε). Φυσικά, το μόνο πράγμα το οποίο δεν θα καταφέρετε να καταδείξετε ποτέ, είναι η σχέση αιτίου - αιτιατού που θα πρέπει να διέπει το σύστημα περιστέρια - σεισμοί (ίσως επειδή δεν υπάρχει τέτοια σχέση) ώστε να έχει νόημα.

Μελετήστε προσεκτικά την παραπάνω υπόθεση. Την μελετήσατε; Ε, έτσι ακριβώς δουλεύει και η Αστρολογία....

Διδάκτωρ B.S...

Τελικά όλοι αυτοί οι αστρολόγοι, ομοιοπαθητικοί, UFOλόγοι, προφήτες, Ατλαντιδολόγοι, Σειριολόγοι, μεταφυσικοί, παραφυσικοί, ενναλακτικοί, μέντιουμ, καφετζούδες και χαρτορίχτρες, θα πρέπει να τιμηθούν απο την Ακαδημία Αθηνών με τον τίτλο του Επίτiμου Διδάκτορα B.S. (όπου "B.S." βλέπε "BullShit")...

Η επέλαση των charlatans....

Όλοι εσείς οι οποίοι νομίζατε μέχει σήμερα πως οι ασθένειες προέρχονται απο ιούς, κληρονομικές παθήσεις και βακτήρια, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε. Αυτή εδώ η κυριά, κατόπιν επικοινωνίας με τον Παντοδύναμο, αποκάλυψε την μεγάλη αλήθεια: οι ασθένειες προέρχονται απο την κακή διατροφή, την αφυδάτωση και το άγχος. Στην καταπληκτική της ιστοσελίδα περιγράφει το πως κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο που είχε, όχι με χειρουργεία, ακτινοβολίες και άλλες τέτοιες πρωτόγονες μεθόδους, αλλά με "φυσικές θεραπείες" που έκαναν το σώμα της να αυτό-θεραπευτεί. Στις συγκλονιστικές ιστοσελίδες της εν λόγω κυρίας (η οποία παρεπιμπτόντως είναι και γιατρός, τρομάρα της), μπορείτε να μάθετε πολλά για την "θεραπευτική δύναμη της προσευχής στον Κύριο", για τις "φυσικές θεραπείες" και τα "φυσικά φάρμακα", και φυσικά να προμηθευτείτε τα κα-τα-πλη-κτι-κά βιβλία, κασσέτες και CD που θα σας θεραπεύσουν μια και καλή απο τυπικά ιάσιμες (με την μέθοδο φυσικά της εν λόγω κυρίας) πλέον ασθένειες όπως ο καρκίνος και το AIDS...

Πατριώται και Πολίται...

Γράφει ο Δημήτρης στο τελευταίο του post στο Don't Kiss the Frog:

"Η λέξη πατριώτης στην κλασσική αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν μόνο για βάρβαρο. Οι Ημών υποτιμούσαν τους βαρβάρους επειδή συνδέονταν μεταξύ τους μόνο με δεσμούς αίματος, γλώσσας και θρησκείας (πράγμα πολύ πρωτόγονο για τους Έλληνες) και ήταν απλοί πατριώται. Οι Έλληνες δε θα μπορούσαν ποτέ να είναι πατριώται. Οι Έλληνες ήταν πολίται. Γι' αυτό και μόνο, τους παραδέχομαι."

Γι' αυτό και μόνο φίλε Δημήτρη, σε παραδέχομαι....

Oh Daddy...

Προσέξατε την καινούργια φωτό στα δεξιά; Την έχω δεί Daddy Cool τον τελευταίο καιρό. Το μόνο που μου λείπει είναι τα πατούμενα - πλατφόρμες και το άφρο μαλλί (το μαλλί βέβαια μου λείπει γενικώς)...

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2005

Ο Ύμνος της Αμαρτίας....

Ένα πολύ ωραίο ποιηματάκι του Ατλάντιου, που το ανέβασε στα fora του Fousmag:

Ω συ γλυκιά μου αμαρτία, έλα,
έλα και άπλωσε πάνω μου τη λάσπη την ποιο μαύρη,
έλα γλυκιά εσύ Βασίλισσα του Μισεμού
Που στα πόδια σου για χάρη σου γεννιούνται οι πόλεμοι,
έλα και φέρε μου εσύ την ευτυχία
γιατί τόσα χρόνια στην καρδιά μου
η αρετή, μου έχει φέρει μόνο δυστυχία.
έλα γλυκιά, του ήθους, αμαρτία
έλα και πάρε με στα μαύρα τα φτερά σου
και κάτω από τα γυμνά μου πόδια η γη
ας καίει σαν πυροστιά αναμμένη
το μήνα τον ποιο καυτό
του φλογερού του θεριστή σου…

Mister F....

Έγραφα το Σάββατο για την αιμοκάθαρση, και για το πως περνάμε κατά την διάρκεια της συνεδρίας με τον φίλο μου το Μάριο που κάθεται δίπλα μου. Ορίστε λοιπόν και το πειστήριο του εγκλήματος: Με την κάμερα του Loox τράβηξα τον Μάριο εν πλήρη εξοπλισμό. Με τον καφέ στο χέρι και το laptop παρά πόδας...

Mister F.!!!

Πάρε κόσμε laptop, πάρε....

Σίγουρα θα το έχετε αντιληφθεί: Τον τελευταίο χρόνο, οι τιμές των Laptop έχουν πάρει μια ξέφρενη πορεία προς τα ... κάτω. Αυτή τη στιγμή μπορεί κανείς να πάει στο Πλαίσιο και να αγοράσει laptop με Celeron στα 2.66ΜΗz, 256 RAM, οθόνη 15'', 40ρη δίσκο, DVD/CD RW, Modem, LAN και Windows XP με... 750 ευρώ. θα μου πείτε εντάξει, είναι Turbo X, το Πλαίσιο τα φτιάχνει αυτά. Έλα όμως που υπάρχουν και επώνυμοι σε ανάλογες τιμές! Το Hewlett Packard ZE2020EA, με ανάλογες προδιαγραφές, έχει 850 ευρώ. Το Amilo L 1300 της Fujitsu Siemens έχει 900 ευρώ (και έχει 512 μνήμη, οθόνη 15.4" και επεξεργαστή Celeron M). Ένα χιλιάρικο ακριβώς το Travelmate 4501WLCI της Acer. Είναι να τραβάς τα μαλιά σου: θυμάμαι, μέχρι και πριν απο δυο χρόνια, ένα laptop κόστιζε ακριβώς τα διπλά απο ένα μέσο επιτραπέζιο σύστημα. Τώρα έχουν τα ίδια λεφτά. Τι να πω, τα έχω χαμένα. Το τραγικό είναι πως, τώρα που η αγορά έχει γεμίσει με φτηνά laptop, τρέχουν όλοι να αγοράσουν, και τελικά παίρνουν τα... ακριβώτερα! Ακόμα και εγώ το έκανα! πήγα με την λογική να πάρω ένα φτηνό "ανώνυμο" μέχρι ένα χιλιάρικο, και τελικά έφυγα με ένα Sony Vaio στα 1.650 ευρώ! Η ουσία βέβαια είναι πως, αν δεν υπήρχαν τα laptop με τιμές κάτω των 1.200 ευρώ, ούτε που θα το σκεφτόμουν να αγοράσω ένα: θα πήγαινα μάλλον για δεύτερο επιτραπέζιο. Αλλά το γεγονός ότι υπάρχει και μόνο η δυνατότητα να αγοράσεις laptop με 750 ευρώ, σε κάνει να σκέφτεσαι διαφορετικά. Φτάνεις στο σημείο να λές: "εντάξει, αυτό μπορώ να το αγοράσω, για να δούμε τι παραπάνω μπορώ να χτυπήσω". Και έτσι καταλήγεις να πληρώνεις τα διπλά. Τώρα, θα μου πείτε, αν δεν τα είχες, δεν θα τα έδινες. Σωστό. Ή, αν αυτό που πήρες δεν είχε περισσότερα πράγματα, δεν θα το έπαιρνες. Και αυτό σωστό. Τελικά τι είναι αυτό που κάνει την διαφορά ανάμεσα σε ένα laptop των 800 και σε ένα των 1600 ευρώ; Λίγο μεγαλύτερη μνήμη, λίγο ταχύτερος επεξεργαστής, λίγο μεγαλύτερος δίσκος, λίγο μικρότερο βάρος, λίγο μεγαλύτερη αυτονομία. Όταν όλα αυτά τα "λίγο περισσότερο" μαζεύονται, οι τιμές αρχίζουν να μεγαλώνουν εκθετικά. Καλά τα 40 GB, αλλά τα 60 είναι καλύτερα. Καλά τα 256 ΜΒ, αλλά τα 512 καλύτερα. Καλό το LAN, αλλά το Wi-Fi καλύτερο. Καλά τα 800 ευρώ, αλλά δεν μου δίνουν όλα τα προηγούμενα "καλύτερα". Οπότε... σκάς τα επιπλέον και λες και ευχαριστώ.
Τελικά η όλη κατάσταση που θυμίζει ένα απο τα γνωστά γνωμικά (της προ- ευρώ εποχής) του χώρου: Ο υπολογιστής που χρειάζεσαι έχει πάντα 300 χιλιάρικα. Ο υπολογιστής που θες έχει πάντα 500....

Η Κουρούνα...

Ένα ακόμα καταπληκτικό blog: Η Κουρούνα. Απλά διαβάστε το There is no Business like Show Business και θα καταλάβετε...

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2005

Αυτοί οι υπέροχοι Δημιουργιστές....

Κοίταζα κάτι παλιά κείμενα, και έπεσα σε ένα που είχα γράψει απαντώντας σε έναν Δημιουργιστή που συνήθιζε να ανεβάζει συνεχώς μηνύματα στο Focusmag λέγοντας πως η Εξέλιξη είναι απλά μια θεωρία, και ως εκ τούτου είναι αναπόδεικτη, σε αντίθεση με τους νόμους, οι οποίοι κατ΄ αυτόν ήταν αδύνατον να καταριφθούν. Κάποια στιγμή μου είχε πει τα εξής: "Ο ίδιος (ο Till) σε μήνυμά του γράφει ... " έστω και αν κάποτε η εξέλιξη αποδειχτεί λάθος..."... Μα τι είναι αυτά που λες αγαπητέ... Δηλαδή υπάρχει περίπτωση ο νόμος της βαρύτητας να αποδειχτεί κάποτε λάθος ???...αν ξέρεις τον νόμο της εξέλιξης, στον οποίο κόπτεσαι, απλά διατύπωσέ τον και μου φτάνει... Άσε τα μπλα-μπλα... Διατύπωσε τον νόμο φίλε, τον ΝΟΜΟ». Η απάντηση που είχα δώσει τότε ήταν καλή, ακόμα και για τα τωρινά μου κριτίρια (το λέω αυτό επειδή με το πέρασμα του χρόνου, όταν κοιτάζω πίσω βλέπω πολλά πράγματα στα κείμενα μου τα οποία πιστεύω πως θα μπορούσα να είχα γράψει καλύτερα):

"Φυσικά και υπάρχει τέτοια περίπτωση. Για την επιστήμη, τα πάντα τελούν υπό αναίρεση. Αν αύριο ανακαλυφθεί ένα φαινόμενο το οποίο δεν συνάδει με τον νόμο της βαρύτητας, τότε αποχαιρέτα τον το νόμο όπως τον γνωρίζεις: Είτε θα ανασκευαστεί ώστε να καλύπτει και το νέο φαινόμενο, είτε θα εγκαταλειφθεί εντελώς (εφόσον υπάρξει βέβαια κάποια καινούργια θεωρία η οποία θα είναι σε θέση να ερμηνεύσει ΟΛΑ όσα ερμήνευε η βαρύτητα, και ΕΠΙΠΛΕΟΝ το καινούργιο αυτό φαινόμενο το οποίο ΔΕΝ ερμηνεύει η βαρύτητα). Αυτή φίλε μου είναι η Ιστορία της Επιστήμης. Επαναλαμβάνω λοιπόν: φυσικά και υπάρχει περίπτωση να αποδειχτεί λάθος κάποτε ο Νόμος της Βαρύτητας. Η πιθανότητα βέβαια να συμβεί κάτι τέτοιο είναι τοσο μικρή, καθώς τείνει προς το μηδέν (χωρίς όμως να είναι μηδέν), ώστε να θεωρείται «σχεδόν»αδύνατη… Το ίδιος ισχύει μέχρι στιγμής και με την Σχετικότητα. Τα δεδομένα μέχρι στιγμής την επαληθεύουν. Και φυσικά το ίδιο ισχύει και με την Εξέλιξη: τα δεδομένα την επαληθεύουν…
Αν αυτό θα σε βοηθήσει να καταλάβεις κάποια πράγματα, ε τότε να το κάνω. Η Θεωρία της Εξέλιξης λοιπόν, είναι ουσιαστικά ένα σύνολο θεωριών οι οποίες ερμηνεύουν την εξέλιξη των ειδών στην πάροδο του χρόνου μέσω παραλλαγών (κλασσικός δαρβινισμός) ή τυχαίων μεταλλάξεων (νεοδαρβινισμός) που υπόκεινται στην επιλεκτική πίεση του περιβάλλοντος (φυσική επιλογή). Η θεωρία σήμερα καλείται Συνθετική Θεωρία της Εξέλιξης, καθώς συνδυάζει προοδευτικά τα δεδομένα της Γενετικής, της Εμβρυολογίας, της Παλαιοντολογίας/ Παλαιοανθρωπολογίας, της Συστηματικής και της Μοριακής Βιολογίας, και της αρχικής θεωρίας του Δαρβίνου. Η θεωρία της Εξέλιξης αντιμετωπίζεται ως Νόμος από την Επιστήμη, ακριβώς επειδή τηρεί τα δυο χαρακτηριστικά τα οποία πρέπει να τηρεί ένας Νόμος: Ερμηνεύει με ακρίβεια τα δεδομένα του παρελθόντος, και προβλέπει με ακρίβεια τα δεδομένα του μέλλοντος. Με απλά λόγια: η Εξέλιξη ερμηνεύει με ακρίβεια το αρχείο των απολιθωμάτων και τα δεδομένα της Βιολογίας, και παράλληλα επιβεβαιώνει όλα τα νέα δεδομένα που εμφανίζονται, καθώς έχουν την μορφή που ήταν αναμενόμενο να έχουν, βάση της θεωρίας.
Και ο Νόμος ο οποίος μπορεί να εξαχθεί από όλα τα ανωτέρω είναι ο εξής: Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ (αλλαγές στα γονίδια ενός πληθυσμού από την μια γενιά στην επόμενη), ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ (καταγωγή διαφορετικών ειδών από έναν κοινό πρόγονο στην διάρκεια πολλών γενεών). ΣΥΝΕΠΩΣ, ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΓΗ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΚΟΙΝΟ ΠΡΟΓΟΝΟ, ΕΚ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.
Ο νόμος επιβεβαιώνεται από κάθε επιμέρους επιστήμη που ασχολείται με το φαινόμενο της ζωής. Τελεία και παύλα…"

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2005

Η δυστηχία (;) του να είσαι νεφροπαθής...

Όπως γράφω και στο προηγούμενο post, είμαι νεφροπαθής. Κάνω αιμοκάθαρση σχεδόν 13 χρόνια. Ο περισσότερος κόσμος αγνοεί τα περί νεφρικής ανεπάρκειας, και οι λιγοστοί που γνωρίζουν κάτι, συνήθως το γνωρίζουν μέσα απο το βιβλίο "Θέλω να ζήσω" του Καστρινάκη, το οποιο περιγράφει μια κατάσταση δραματική, έντονα τραγική, η οποία υπήρξε πραγματικότητα 25 και πλέον χρόνια πριν, αλλά που τώρα πια δεν αποτελεί παρά μια ομιχλώδη ανάμνηση. Ο ίδιος, απέχω πολύ απο την στερεότυπη εικόνα του αιμοκαθαρόμενου που περιγράφεται στο βιβλίο αυτό: πηγαίνω στην Μονάδα Τεχνητού Νεφρού κουβαλώντας μαζί μου το PDA, το κινητό και το Laptop μου (μαζί με διάφορα περιοδικά, βιβλία, DVD και παιχνίδια). Δίπλα μου κάνει αιμοκάθαρση ο Μάριος, ο οποίος δουλεύει στον Γερμανό. Φυσικά έρχεται και αυτός στην Μονάδα με το P900 του και με το laptop του, το οποίο, όπως και το δικό μου, έχει Wi-Fi, οπότε το δίκτυο που έχουμε στήσει δεν σταματά στιγμή να δουλεύει. Κάνουμε πλάκα τραβώντας φωτογραφίες σε απίθανες στιγμές τις νοσηλεύτριες, μιλάμε ακατάπαυστα επι παντώς επιστητού και κοροϊδεύουμε τους πάντες. Και εξακολουθούμε να είμαστε νεφροπαθείς που κάνουμε αιμοκάθαρση 3 φορές την εβδομάδα, 4 ώρες κάθε φορά. Αντιμετωπίζουμε τα τυπικά προβλήματα και τους εγγενείς περιορισμούς της πάθησης, καταναλώνουμε αμέτρητα χάπια, υποβαλλόμαστε σε εξετάσεις τακτικότατα, και φυσικά υπάρχει πάντα ο (απειροελάχιστος ομολογουμένως) κίνδυνος να πάει κάτι στραβά και να πάθουμε κάποια ζημιά κατά την διάρκεια της εκάστοτε συνεδρίας.

Είμαι λοιπόν αιμοκαθαρόμενος νεφροπαθής. Ποτέ όμως δεν κατάφερα να συμβιβαστώ με την ιδεά. Και δεν εννοώ την ιδεά της πάθησης και του τρόπου ζωής που απαιτεί: εννοώ την στερεότυπη ιδεά του νεφροπαθή, μια ιδέα που μπορεί να ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα δυόμισι δεκαετίες πριν, σήμερα όμως δεν έχει σχέση με αυτό που συμβαίνει. Το προσδόκιμο ζωής μου είναι ίδιο με το προσδόκιμο ζωής κάθε υγιούς ανθρώπου. Η τεχνολογία της αιμοκάθαρσης είναι τεχνολογία αιχμής. Οι πιθανές επιπλοκές έχουν περιοριστεί σημαντικά, ενώ τα φάρμακα τις περιορίζουν ακόμα περισσότερο. Η βιοσυμβατότητα των φίλτρων που χρησιμοποιούνται στην αιμοκάθαρση είναι καλύτερη απο ποτέ. Τα μηχανήματα αιμοκάθαρσης έχουν πάψει προ πολλού να λειτουργούν με αναλογικές ενδείξεις: τώρα πια φέρουν έγχρωμες οθόνες αφής με γραφικές επιφάνεις εργασίας. Οι αίθουσες αιμοκάθαρσης δεν είναι πλέον μικρά σκοτεινά δωμάτια, αλλά μεγάλες, ευρώχωρες αίθουσες με δυνατό φωτισμό και κλιματισμό. παρ΄όλα αυτά, υπάρχει κάτι που παραμένει το ίδιο: η κακομοιριά του νεφροπαθή. Η προσκόλληση του στην ιδεά του "αρρώστου", του καχεκτικού αιμοκαθαρόμενου της δεκαετίας του '70. Αυτές οι ρημάδες οι νοοτροπίες δεν αλλάζουν ποτέ. Είναι να απορεί κανείς τελικά. Έτσι μένω και εγώ να αναρωτιέμαι αν το πρόβλημα είμαιτελικά εγώ, μήπως εντέλει υπάρχει κάποια διάσταση στην όλη υπόθεση που ακόμα δεν έχω αντιληφθεί, μήπως είμαι πράγματι απόλυτα δέσμιος μιας μηχανής και εξαρτώ την ζωή μου απο αυτήν, ανίκανος για οποιαδήποτε άλλη δημιουργική εργασία πλήν της μετάβασης στην Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, ή μήπως το πρόβλημα είναι άλλοι, που αρνούνται να αντιληφθούν πως η ζωή δεν σταματά στο κατώφλι ενός Νοσοκομείου, και που βολεύονται διακριτικά πίσω απο την εικόνα του δυστηχισμένου απόκλοιρου της κοινωνίας που ζητά την ελεημοσύνη της και την συμπάθεια της για το κακό που τους βρήκε....

Γιατί βρε παιδιά, γιατί;

Ως αιμοκαθαρόμενος νεφροπαθής, αισθάνομαι σχεδόν προδωμένος απο αυτό εδώ το κείμενο. Πρόκειται για άρθρο της γενικής γραμματέως του πανελληνίου Συνδέσμου Νεφροπαθών, το οποίο δημοσιεύεται στο περιοδικό "Επιθεώρηση" του Συνδέσμου (τεύχος 31). Το κομμάτι το οποίο με στεναχώρησε είναι το παρακάτω:

"Η Ελληνική γλώσσα είναι το αίμα που κυλά στο σώμα του πολιτισμού. Μεταφέρει όλα τα θρεπτικά συστατικά και αποβάλλει όλα τα άχρηστα. Το ελληνικό όμως, δεν είναι οποιοδήποτε αίμα, αλλά αυτό της 4ης πνευματικής ομάδος. Αυτής, που δίνει πνευματικό αίμα σε όλες τις άλλες αλλά δέχεται μόνο από την ίδια.

Οι ξένοι όταν θέλουν να δημιουργήσουν μια λέξη, ειδικά σε επιστημονικό πεδίο, χρησιμοποιούν πάντοτε και μόνο την Ελληνική.

Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ανήκει στα πρότυπα, μέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευματικές δυνάμεις της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιο ισχυρή και συνάμα η πιο πνευματώδης από όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Οι Άγγλοι και οι Ιάπωνες επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη τους να μάθουν Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα ενισχύει την λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες. Οι υπερσύγχρονοι Η/Υ αναγνωρίζουν ως νοήμονα γλώσσα μόνο την αρχαία ελληνική και η λειτουργία τους στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην σαφήνεια και μαθηματική δομή της

Με όλα αυτά που συμβαίνουν τίθενται τα εξής εύλογα ερωτήματα. Γιατί σήμερα στα ξένα πανεπιστήμια, είναι υποχρεωτική η διδαχή των αρχαίων ελληνικών, Γιατί τα υψηλόβαθμα στελέχη της ΝΑΣΑ υποχρεούνται να γνωρίζουν αρχαία ελληνικά και αρχαία ελληνική ιστορία, Γιατί σήμερα στην Ελλάδα μετά από αγώνες διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά αλλά μετά φόβου θεού, δηλ. έτσι που να τα φοβούνται όλοι οι μαθητές, σαν το πιο δύσκολο μάθημα απ' όλα, κι αυτό εξ αιτίας του τρόπου που διδάσκονται".

Όχι ρε παιδιά, όχι και εδώ. Δεν το αντέχω. Δεν το δέχομαι....

Αθάνατος Pulp Tarantino....

Χτες το βράδυ είδα για πολοστή φορά το Pulp Fiction. Τελικά, κάθε φορά που βλέπω την Θεϊκή αυτή ταινία, ανακαλύπτο και κάτι καινούργιο. Ακόμα βέβαια δεν μπορώ να εξηγήσω πως μια ταινία που αυτοπροσδιορίζεται ως παρακμιακή απο το πρώτο της κιόλας καρέ, μια ταινία που έχει για (αντί-) ήρωες ανθρωπους που κινούνται αποκλειστικά στον χώρο της παρανομίας, μια ταινία τέλος που αφήνει πίσω κάθε είδους ηθική και μελοδραματισμό, μπορεί να είναι τόσο πρωτοποριακή, τόσο ηρωική, τόσο ηθική και τόσο δραματική. Εντελώς αντίθετη με κάθε τι που θα χαρακτηρίζαμε ως "ποιοτικό κινηματογράφο" ή "κινηματογράφο τέχνης", το Pulp Fiction είναι το απόλυτο cult διαμάντι της κινηματογραφικής τέχνης: μια ταινία ρεαλιστική και σουραλιστική ταυτόχρονα. Για αυτή και μόνο την ταινία, ο Tarantino αξίζει μια θέση στην κινηματογραφική αιωνιότητα....

Προμηθέας...

Μια ακόμα προσθήκη στα Greek Blogs: ο φίλτατος Προμηθέας. Το σκηνικό που έστησε με την ελληνική προέλευση της λέξης draft ήταν απλά άπαιχτο...

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2005

Το Περιγλώσσιον...

Νέα προσθήκη στα greek Blogs: το Περιγλώσσιο. Απλά καταπληκτικό...

Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2005

Πολιτική Ορκομωσία, συνέχεια....

Ο Talos ξεκαθάρισε την κατάσταση: το πρόβλημα λοιπόν έχει να κάνει αποκλειστικά με την χρήση των Ελληνικών. Πάλι καλά, γιατί για μια στιγμή μου πέρασε απο το μυαλό η ιδεά πως κάποιο "μακρύ χέρι" επενέβη για να φιμώσει την κατάσταση (το ξέρω, ακούγεται σαν θεωρία συνομωσίας). Ας ελπίσουμε λοιπόν να λυθεί το πρόβλημα και να ανέβει ξανά το petition, και με λίγη τύχη, να μη χαθούν και οι υπάρχουσες υπογραφές....

Περί πηδήματος, συνέχεια....

Τελικά όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν είναι ούτε σοβαρή "είδηση", ούτε τυπικό hoax. Ο φίλτατος Talos αναφέρει πως ο πηγαίος κώδικας παραπέμπει σε ένα γερμανικό art group. Φυσικά, η ουσία είναι τα 60 και πλέον εκατομμύρια κόσμου που δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει μια παραμύθα απο μια αληθινή θεωρία Φυσικής. Μήπως θα πρέπει οι ιθύνοντες του site να τους στείλουν ως αναμνηστικό για την συμμετοχή τους κάποιο απο τα καταπληκτικά προϊόντα ταχυονίων (που έγραφα και τις προάλλες); Προτείνω μάλιστα τα ειδικά ραβδιά ταχυονίων, μήκους 41 εκατοστών, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως σεξουαλικά βοηθήματα αν κάποιος δεν επιθυμεί να τα χρησιμοποιήσει κατά τον συνιστόμενο τρόπο (για όσους ενδιαφέρονται: τιμή 1.160 ευρώ έκαστο)...

Και μια ένσταση: ο Naftilos ανέφερε πως ένα πήδημα είναι πάντα καλόδεχτο. Αγαπητέ μου, επειδή ένα πήδημα μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως, θα αναγκαστώ να διαφωνήσω. Υπάρχει μια τουλάχιστον περίπτωση κατά την οποία το πήδημα δεν είναι καλόδεχτο: όταν το πήδημα είναι παρά φύση, και το αντικείμενο του πηδήματος είμαστε εμείς οι ίδιοι (κάτι σαν το πήδημα της Εφορίας για παράδειγμα)...

Πολιτική Ορκομωσία: petition τέλος...

Απ΄ ότι φαίνεται, το petition για την πολιτική ορκομωσία του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν υπάρχει πια: η διεύθυνση http://www.petitiononline.com/proedros/petition.html απλά δεν λειτουργει. Γιατί άραγε;

Ας πηδήξουμε όλοι μαζί...

Ο αγαπητός Σάκης μου υπέδειξε ένα ενδιαφέρον site: το http://www.worldjumpday.org/, το οποίο αναφέρει τα εξής: "Ελάτε μαζί μας σε μια προσπάθεια να αλλάξουμε την τροχιά της Γης: Επιστημική έρευνα έχει αποδείξει πως αυτή η αλλαγή της θέσης του πλανήτη θα μπορούσε να σταματήσει το φαινόμενο του θερμοκηπείου, να επεκτείνει τις ώρες της ημέρας και να δημιουργήσει ένα πιο ομογενές περιβάλλον". Στην συνέχεια το site παραθέτει οδηγίες για το πως μπορείτε να λάβετε μέρος στην προσπάθεια, η οποία θα γίνει στις 20 Ιουλίου του 2006. Για να έχει "επιτυχία", θα πρέπει να λάβουν μέρος 600 εκατομμύρια άνθρωποι.

Αφήνω κατά μέρος τα σχόλια περί της σοβαρότητας του εγχειρήματος: με απλές γνώσεις φυσικής γίνεται άλλωστε κατανοητό πως μιλάμε για κάτι το ανέφικτο (μπορείτε όμως να διαβάσετε και μια σύντομη κριτική στο http://www.madphysics.com/ask/jump/). Αυτό που θέλω να σχολιάσω, είναι το πόσοι πολλοί άνθρωποι θα προθυμοποιηθούν να δηλώσουν συμμετοχή σε κάτι το οποίο, αν δεν είναι hoax (όπως υποψιάζομαι), είναι απλά γελοίο. Είναι πράγματι καταπληκτικό το ότι έχουν ήδη δηλώσει συμμετοχή 63.733.997 άτομα (63 εκατομμύρια!) μέχρι τη στιγμή που γράφεται το παρών post. Αλλά απο την άλλη βέβαια, υπάρχουν εκατομύρια άτομα τα οποία πιστεύουν στην Αστρολογία, στην Έκτη Αίσθηση, στην Αστρική Προβολή, στην Ομοιοπαθητική, στην Θεραπεία μέσω Πίστης, στα UFO, στην Κούφια Γη, στις Θρησκείες, και σε χίλιες δυο άλλες ανοησίες. Στο πήδημα για την αλλαγή της τροχιάς της Γης θα κολλήσουνε;