MKV HD720p στο iPad2?

Σύντομη απάντηση:
Ναι, μπορείς να τρέξεις MKV (αρχεία HD 720p) στο iPad 2, υπάρχουν διάφοροι Players στο AppStore που στο επιτρέπουν.

Όχι - τόσο - σύντομη - απάντηση:
Άλλο το να μπορείς να τρέξεις ένα αρχείο video, και άλλο το να μπορείς να το παρακολουθήσεις άνετα. Δυστυχώς για όσους θέλουν να δουν τα 720p MKV τους στο iPad 2, θα απογοητευτούν: η εικόνα "σπάει" ελαφρώς (χάνονται frames), και το χειρότερο, υπάρχει πρόβλημα συγχρονισμού μεταξύ εικόνας - ήχου (από app σε app ποικίλει). Πέραν τούτου, υπάρχει πρόβλημα με την μεταφορά/ συγχρονισμό των αρχείων: γίνεται μέσω της λειτουργίας File Sharing του iTunes. Όταν σβήνεις ένα αρχείο είτε απευθείας από τη συσκευή, είτε μέσω του File Sharing, αυτό αντί να διαγραφεί πλήρως, απλά μετατρέπεται σε "σκουπίδια" και  εμφανίζεται ως κατειλημμένος χώρος στο Other. Ο μόνος τρόπος για να ανακτήσεις τον χαμένο χώρο, είναι το Restore...

Το iPad 2 υποστηρίζει εγγενώς φορμά H.264, MPEG-4 και M-JPEG, οπότε η καλύτερη λύση για να δεις ταινίες στη συσκευή είναι η αγορά κάποιου video converter και η μετατροπή των MKV σε κάποιο από τα παραπάνω φορμά. Εγώ κατέληξα στο Daniusoft iPad Video Converter και σε H.264. Χρονοβόρα διαδικασία μεν, αλλά τουλάχιστον και τα αρχεία σου θα παρακολουθήσεις άνετα, και δε θα έχεις τραβήγματα με χαμένο χώρο και Restore...

Έσοδα/ Δαπάνες Κρατικού Προϋπολογισμού...

Τα έσοδα και οι δαπάνες του Κρατικού προϋπολογισμού: Και φυσικά 3 στους 4 Έλληνες δεν είναι καν σε θέση να αντιληφθούν τι σημαίνουν όλα αυτά. Το 1/4 των κρατικών εσόδων είναι δάνεια. Και τα μισά από τα έξοδα πάνε σε επιχορηγήσεις Ταμείων, στους μισθούς και στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων. Κατά τα άλλα, μπόρα είναι θα περάσει...

Το στοιχειωμένο νομοσχέδιο...

Καινούργιο λοιπόν προσχέδιο νόμου για την δωρεά οργάνων και τις μεταμοσχεύσεις: εικαζόμενη συναίνεση για όλους Έλληνες, μη δότες μόνο όσοι το δηλώνουν, κλπ κλπ. Πόσες φορές το έχω δει αυτό το έργο τα τελευταία 20 χρόνια; έχω χάσει πια τον αριθμό. Όλο εξαγγέλλεται, όλο προσχεδιάζεται, και όλο εξαφανίζεται. Έχει αλλάξει κάτι σήμερα μήπως για να είμαι αισιόδοξος; Παπάρια. Τα νούμερα είναι το ίδιο τραγικά όσο ήταν και τις προηγούμενες φορές. Μήπως η ανάγκη σήμερα είναι πιο επιτακτική; μα η ανάγκη για όργανα είναι πάντα επιτακτική. Μήπως έχουμε αλλάξει μυαλά σαν πολίτες; τα ίδια μυαλά κουβαλάμε. Οπότε γιατί να είμαι αισιόδοξος; Και αυτό το νομοσχέδιο η μαρμάγκα θα το φάει. Άλλοι θα πουν ότι είναι τολμηρό και δεν το ψηφίζουν, άλλοι θα πουν ότι δεν είναι αρκετά τολμηρό και δεν το ψηφίζουν, άλλοι θα πουν πως η κυβέρνηση επιχειρεί αποπροσανατολισμό από τα μεγάλα προβλήματα του τόπου και δεν το ψηφίζουν. Κάποιοι θα εναντιωθούν γιατί βλάπτει τα συμφέροντα των κρατούντων μεταμοσχευτών, κάποιοι θα εναντιωθούν γιατί δεν προωθεί επαρκώς τα συμφέροντα των ιδιωτών που θέλουν να μπούν στον χώρο των μεταμοσχεύσεων, κάποιοι θα εναντιωθούν επικαλούμενοι θρησκευτικούς λόγους, κάποιοι θα εναντιωθούν επικαλούμενοι αντισυνταγματικότητα, κάποιοι θα εναντιωθούν ισχυριζόμενοι ότι παραβιάζεται η ελευθερία τους, και κάποιοι θα εναντιωθούν επειδή έτσι γουστάρουν. Στο τέλος, θα είναι ένα ακόμα πυροτέχνημα, όπως τόσα άλλα που προηγήθηκαν πριν από αυτό. Μέχρι την επόμενη φορά που θα κατατεθεί ένα καινούργιο προσχέδιο νόμου που θα λέει τα ίδια ακριβώς πράγματα, και που και αυτό με τη σειρά του θα εξαφανιστεί...

Έτυχε να πέσω σε μια online δημοσκόπηση του In.gr με θέμα "Εν δυνάμει δότες οργάνων θα θεωρούνται όλοι οι Έλληνες, εφόσον δεν έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να εξαιρεθούν. Συμφωνείτε;" Ομολογώ πως τα αποτελέσματα δεν με εξέπληξαν καθόλου: σε σύνολο 10 χιλιάδων ατόμων, ένα 72% δηλώνει Όχι/ Μάλλον Όχι και ένα 28% Ναι/ Μάλλον Ναι. Και μιλάμε για 10 χιλιάδες άτομα που προφανώς είναι μέσου και ανώτερου μορφοτικού επιπέδου, ανθρώπων δηλαδή που χρησιμοποιούν το Internet και ξέρουν και πέντε πράγματα απο νέες τεχνολογίες. Κατά τα άλλα υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι περιμένουν χρόνια για ένα μόσχευμα, και νομίζουν ότι με τα νομοσχέδια θα βρουν την υγειά τους... Ποιος ξέρει, αν ποτέ κανείς καταφέρει να περάσει νομοσχέδιο με το οποίο θα επιβάλλεται αντικατάσταση του σπόγγου που διαθέτουν οι περισσότεροι Έλληνες στο εσωτερικό του κεφαλιού τους με πραγματικό, λειτουργικό εγκέφαλο, ίσως κάτι να γίνει...

Το iPad 2 και οι άλλοι...

Ήμουν λοιπόν ένας από τους τυχερούς (εντάξει, δεν ήταν θέμα τύχης, από τις 6 το πρωί ήμουν απέξω περιμένοντας) που πήρε το Σαββάτο που πέρασε ένα iPad 2 από το iStorm. Η γνώμη μου για την Apple δεν έχει αλλάξει: εξακολουθώ να θεωρώ την εταιρία αλαζονική και εγωκεντρική (δηλαδή ο Jobs είναι αλαζονικός και εγωκεντρικός: οι υπόλοιποι απλά χορεύουν στον ρυθμό του). Τα προϊόντα της όμως είναι άλλη ιστορία. Ως κάτοχος του 5800 της Nokia υπήρξα μέγας πολέμιος του iPhone, μέχρι που έπιασα στα χέρια μου το 3GS το καλοκαίρι του 2009, οπότε και κατάλαβα τι πραγματικά σημαίνει user - friendly λειτουργικό για smartphone. Και ως κάτοχος μέχρι πρόσφατα ενός Archos 101 θεωρούσα πως το iPad ήταν απλά hype, μέχρι που έπιασα στα χέρια μου το iPad 2 και κατάλαβα τι σημαίνει πραγματικά smooth και user experience σε οθόνη tablet.

Έχει ειπωθεί άπειρες φορές, αλλά φαίνεται πως τουλάχιστον οι ανταγωνιστές της Apple δεν το έχουν καταλάβει ακόμη: ο απλός χρήστης θέλει μονάχα να κάνει τη δουλειά του όσο πιο απλά, γρήγορα και ευχάριστα γίνεται. Και ότι και να χώσεις στο hardware, τη δουλειά είναι το software που την κάνει. Όσες USB θύρες και να χώσεις στο μηχανάκι, όσους διπύρηνους και τετραπύρηνους επεξεργαστές να ενσωματώσεις, άμα ο χρήστης δεν καταλαβαίνει με την μια τι πρέπει να πατήσει, κλάφτα Χαράλαμπε. Όσα widgets και να έχεις στην αρχική οθόνη, άμα το scrolling δεν είναι αψεγάδιαστο, καληνύχτα. Το smartphone ΔΕΝ είναι PC, και το tablet ΔΕΝ είναι Laptop. Και από την στιγμή που ένα εργαλείο ΔΕΝ είναι κάποιο άλλο αλλά κάτι ξεχωριστό, οφείλεις να το αναπτύξεις ως κάτι ξεχωριστό. Κοινώς, οφείλεις να το στήσεις από την αρχή. Όσο λοιπόν δεν το καταλαβαίνει αυτό η Samsung, η LG και οι λοιποί παίχτες της αγοράς, η Apple θα συνεχίσει να πουλάει σαν τρελή. Και μπορεί βέβαια το Android να έχει ωριμάσει αρκετά, αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί: Πρέπει όλο το "πακέτο" να είναι ελκυστικό, και μάλιστα πρέπει να είναι ελκυστικό και σε διαφορετικές κατηγορίες τσέπης. Όταν η Apple διαθέτει tablets σε εύρος τιμών από 509 ως 839 ευρώ, πως περιμένεις να την ανταγωνιστείς όταν βγάζεις ένα μοντέλο fix στα 6 ή στα 7 κατοστάρικα; Καλά, για το marketing δεν θα πω, εκεί η Apple απλά παραδίδει μαθήματα. Και υπάρχει και το App Store: όταν υπάρχουν apps όπως το Garage Band, το PenUltimate ή το Solar System, δεν αρκεί να έχεις το Angry Birds στο μαγαζί σου για να πεις πως θα χτυπήσεις την Apple στις εφαρμογές...

Κυνόδοντας

Όσοι πιστεύετε ακόμα στην Ελληνική Οικογένεια ως μεγίστη αξία, αντίστοιχη της Πατρίδος και της Θρησκείας, καλύτερα να μην το δείτε. Χώρια του ότι δεν θα καταλάβετε και τίποτα, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να προσβληθείτε. Αυτές οι ταινίες είναι για ανθρώπους που είναι σε θέση να καταλάβουν πως, όπως ακριβώς η Πατρίδα είναι ένα τεράστιο μπουρδέλο και η Θρησκεία ένας κερδοσκοπικός οργανισμός,  έτσι και η Οικογένεια είναι το εκκολαπτήριο του αυγού του φιδιού. Μάγκας ο Λάνθιμος, μεγάλος μάγκας. Ο άνθρωπος έχει πιάσει το νόημα από τα μαλλιά και μας το τρίβει στη μούρη μπας και ξεκολλήσουν τα μυαλά μας και πάρουμε χαμπάρι τι γίνεται. Ο πατέρας; Δικτάτορας με όλη τη σημασία της λέξης, και μάλιστα με καλές προθέσεις. Τι να τις κάνεις όμως τις προθέσεις άμα είσαι κάφρος; Η μάνα, το τέλειο πρόβατο. Τα παιδιά, υπόδειγμα πλαστελίνης. Το πουτανάκι που τσεπώνει τα φράγκα για να πηδάει ο γιός; Κλασική περίπτωση σταρχιδιστικής συμπεριφοράς. Ο μόνος νορμάλ χαρακτήρας σε όλο το έργο είναι η... γάτα, η οποία έχει και το γνωστό άδοξο τέλος (όλοι οι αθώοι πληρώνουν τελικά τη νύφη)... Και δεν είναι τυχαίο που μόνο η μεγάλη κόρη αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να βγεί στον έξω κόσμο, όπως δεν είναι και τυχαίο το ότι στο τέλος τα σκατώνει: Άμα δεν έχεις ιδέα από αγγουρόκαμπους, δεν πας ξεβράκωτη στ΄ αγγούρια...

Όχι και 6 γκολ ρε παιδιά...

Εντάξει, δεν περίμενα να φέρει ισοπαλία (πόσο μάλλον να νικήσει) η ΑΕΚ, αλλά όχι και 6-0 ρε παιδιά, έλεος. Αυτό έχει να γίνει απο το '80-'81. Άντε να χάνανε με ένα-δύο γκόλ, άντε με τρία, αλλά έξι? ΕΞΙ? τι παει να πει δηλαδή πως είχαν κατεβάσει τα δεύτερα, δικαιολογία είναι αυτή? Τα δεύτερα δηλαδή αξίζουν μόνο για 'Β Εθνική; Κοροϊδευόμαστε τώρα;

Να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο...

Όποιος έχει τον χρόνο (και το κουράγιο) ας ρίξει μια ματιά εδώ: πρόκειται για ένα thread που δημιούργησε ο developer μιας ελληνικής εφαρμογής για iPhone, με το οποίο ουσιαστικά ειρωνεύεται αυτούς που έσπασαν την εφαρμογή του και την διανέμουν μέσω των γνωστών καναλιών. Η κουβέντα έχει πιάσει 24 σελίδες μέχρι στιγμής, και φυσικά αναλώνεται στην γνωστή αντιπαράθεση ανάμεσα στους πολέμιους (εγώ και κάνα δυο άλλοι) και τους υποστηρικτές (όλοι οι υπόλοιποι) της πειρατείας λογισμικού. Το ενδιαφέρον σε αυτή τη κουβέντα είναι η εξωπραγματική άγνοια που έχει ο κόσμος για το τι είναι πνευματική ιδιοκτησία, κλοπή, δικαίωμα και επιλογή. Αυτά που γράφονται είναι κυριολεκτικά απίστευτα, και εγώ προσωπικά έχω μείνει άναυδος με το πως γίνεται κάποιοι άνθρωποι να μπορούν ακόμα να ζουν με τόση πολλή βλακεία που κουβαλούν στο κεφάλι τους. Η πλάκα είναι πως μετά από 24 σελίδες, βρίσκεται επιτέλους κάποιος ο οποίος πολύ απλά παραδέχεται ότι κάνει ότι κάνει απλά και μόνο επειδή έτσι κάνουν και οι άλλοι, χωρίς να ενδιαφέρεται για το αν αυτά που κάνει είναι θεμιτά ή όχι. Κάτι τέτοια thread είναι που με κάνουν να πιστεύω ότι αυτή η χώρα δε σώζεται με τίποτα...

Till: The Blog v.3 και η ζωή συνεχίζεται...

Σχεδόν μια δεκαετία πριν, αναλωνόμουν σε κατεβατά κειμένων στα fora του Focus. Σίγουρα για κάποιους ήταν μια ηρωική εποχή, και για κάποιους άλλους μια εποχή ασυγκράτητης βλακείας. Πρόσφατα έλαβα ένα mail από κάποιον πιτσιρικά της περιόδου εκείνης, ο οποίος προφανώς σήμερα δεν είναι και τόσο πιτσιρικάς. Ο δικός του χαρακτηρισμός για την εκείνη είναι "η περίοδος της παράνοιας". Υποθέτω πως με εντόπισε από το Twitter account μου. Μου έγραψε απλά για να μου πει πως όλα εκείνα τα κατεβατά, δεν πήγαν εντελώς στράφι: τουλάχιστον ένας κράτησε κάποια από αυτά στο μυαλό του, και τα χρησιμοποίησε  για να βρει τον δικό του μπούσουλα στη ζωή. Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα ποτέ πως θα υπήρχε άνθρωπος που θα θυμόταν ακόμα εκείνη την περίοδο, πόσο μάλλον που θα ομολογούσε πως τον είχε επηρεάσει στην μετέπειτα πορεία του. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη το δίχως άλλο: με έκανε να σκεφτώ ξανά κάποια πράγματα. Ίσως να μην είμαστε τελεσίδικα καταδικασμένοι σε θάνατο από βλακεία. Ίσως τελικά να υπάρχει μια μικρή ελπίδα, ένα αμυδρό φως στην άκρη του γαμώ-τούνελ. Ίσως εγώ να είμαι ένας αμετανόητος πεσιμιστής και να τα έχω καταλάβει όλα λάθος (εντάξει, αυτό το τελευταίο δεν παίζει με τη καμία, μη τρελαθούμε κιόλας). Όπως και να'χει, το mail αυτό, η "φωνή από το παρελθόν", με έβαλε πάλι στο παιχνίδι. Νεκρανάσταση λοιπόν για το Till: The Blog, και ξεκινάμε ολοταχώς την έκδοση 3 του πολυπαθούς ετούτου blog...

Δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη...

Ποτέ μη λες Ποτέ. Ιδού ο Εσταυρωμένος ο οποίος ανεστήθη εκ νεκρών και περιπατεί για μια ακόμα φορά στην χώρα των Ηλιθίων. Πάμε πάλι από την αρχή λοιπόν...