...Μέχρι και πέτρες να καταλάβουν (αν δεν το έχουν καταλάβει ήδη) πως η ισχύς της φράσης
Αυτό είναι ψέμα <=> Το έδειξε ο Λιακόπουλος
είναι ΚΑΘΟΛΙΚΗ και αποτελεί ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΑΞΙΩΜΑ της Λογικής Επιστήμης... Επιπλέον, προτείνω να ενταχθεί και στην διδακτέα ύλη της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μαζί με το σχόλιο πως, με το να διαθέτει κανείς πανεπιστημιακό τίτλο, δεν γίνεται αυτόματα ούτε παντογνώστης, ούτε έστω ευρυμαθής, ούτε καν απλώς μορφωμένος. Μπορείς κάλλιστα να είσαι πχ καθηγητής Φυσικής με πτυχίο και σπουδές, και ταυτόχρονα να είσαι φανατικός θρησκόληπτος, παράλογος, φασίστας και απατεώνας μαζί...
Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2006
Τρίτη 19 Δεκεμβρίου 2006
Ελλήνων Δόγματα...
Το μεταφέρω αυτούσιο απο σχόλιο σε πρόσφατο Post του J95 στο Dont Kiss the Frog. Γράφει ο Βριπίδης.
ΔΟΓΜΑ 1:
Οποιοι βρεθηκαν εδω, βρεθηκαν ως κατακτητες για να μας καταδειναστευσουν.
Οταν βρεθηκαμε εμεις εκει, πηγαμε ως απελευθερωτες για να εκπολιτισουμε.
ΔΟΓΜΑ 2:
Οταν αντισταθηκαμε ηταν παντα σε αμυνα, ειμασταν ενδοξοι, λιγοτεροι αλλα λιονταρια. Και δεν βοηθησε κανεις. Ολος ο κοσμος ηταν εναντιον μας.
Οταν αντισταθηκαν οι αλλοι ηταν παντα στην επιθεση. Παντα περισσοτεροι και ατιμοι και με τον διαιτητη δικο τους και ολοι οι συμμαχοι μαζι τους. Και εμεις αποδυναμωμενοι εκεινον τον καιρο επειδη κατι ειχε γινει πριν.
ΔΟΓΜΑ 3:
1.000.000 κατακτητες επι 400 χρονια δεν μπολιαζουν τον λαο μας, τη γλωσσα τα ηθη και εθιμα η την κουζινα μας η την ενδυμασια μας.
Ενας ελληνας ψωραλεος φρουρος αφημενος ως φρουρος ανα καθε χωριο που κατακτησαμε κατα την Μακεδονικη εξτρατεια απο εδω μεχρι την Κινα, για να κραταει και να γυαλιζει το λαβαρο, μπολιαζει ολο το χωριο, το εκπολιτιζει και του αλλαζει την γλωσσα.
ΔΟΓΜΑ 4:
Το Λιχτενσταιν, η Γερμανια, η Αγγλια, η Νιγηρια κλπ δεν εχουν ιστορικη συνεχεια. Οι κατοικοι τους προερχονται απο διακτινηση. Δεν εχουν ουτε Ιωνες, ουτε Αχαιους, ουτε Δωριεις, ουτε τους ιδιους Χομο Σαπιενς ως προγονους.
Η Ελλαδα ομως καταγεται απευθειας απο ολες αυτες τις παραπανω φυλες και ακομα περισσοτερες. Αν το ψαξεις εμεις φτανουμε στον Αδαμ, ενω οι αλλοι ξεκινανε απο την μεση, απο το πουθενα.
ΔΟΓΜΑ 5:
Η Αθηνα δεν κατακτηθηκε ΑΛΗΘΙΝΑ απο Μακεδονες, Ρωμαιους, Βυζαντινους, Τουρκους, Ιταλους και Γερμανους.
Απλα συγκατανευσε στο να ερθουν εδω ωστε να μπορεσει φτηνοτερα να τους εξελληνισει και να αναλαβει τον ελεγχο των αυτοκρατοριων τους. Τους ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ δηλαδη πολιτισμικα και γιαυτο ολοι αυτοι σημερα τρωνε παραδοσιακες ελληνικες γαλοπουλες, εχουν Αγιο Βαλεντινο, Φροστι χιονανθρωπο, χριστουγεννιατικο δεντρο, τζην παντελονι και ροκενρολ.
ΔΟΓΜΑ 6:
Οι δικες μας αξιωσεις σε εδαφη ειναι διαχρονικες. Δηλαδη, ειχε ο Αλεξανδρος ο Μεγας πχ πριν 2000 χρονια την Αγκυρα καποτε; Ειχε ο Μενελαος τα Παραλια; Δικα μας εδαφη και τωρα.
Οι δικες τους ληγουν βραχυπροθεσμα. Ειχαν πριν 100 χρονια την Θεσ/κη (1912;); Δεν ειναι δικη τους ουτε μπορουν να την μνημονευουν.
ΔΟΓΜΑ 7:
Οταν πετανε αεροπλανα και κανουμε παρελασεις με κρανη και μπαζουκας και βγαζουμε τα παιδακια να περπατανε με σημαιες ειναι για να δειχνουμε στους εχθρους σε αεροφωτογραφιες την αμυνα μας και δεν εμπεριεχει τιποτα το επεκτατικο. Αν το κανουν οι Ιρακινοι καθε 11 Σεπτ στην χωρα τους ειναι τριτοκοσμικο και επεκτατικο.
ΔΟΓΜΑ 8:
Οι φιλοι Ιταλοι και Γερμανοι στην ιδια Ενωση που ζητιανευουμε την ψηφο και την επιχορηγηση τους δεν ενοχλουνται καθολου με τις παρελασεις με τανκς εναντιον τους και ειναι ελευθεροι να ερθουν στην φιλοξενη χωρα μας να φανε mousaka.
ΔΟΓΜΑ 9:
Ο σημαιοφορος της Ελληνογαλλικης, Ελληνογερμανικης, Ερασμειου, Αμερικανικου Κολεγιου κλπ μπορει να ειναι (και ηταν εδω και χρονια) αλλης εθνικοτητας. Οχι ομως και Αλβανος.
Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2006
Γιατί;
Γιατί οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης είναι τόσο κομπλεξικοί; Άμα τολμήσεις να κάνεις κριτική σε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ έχει να κάνει με την πόλη τους, σου κόβουν και την καλημέρα. Έγραφα τις προάλλες για το πόσο πολύ ευδοκιμεί ο νεο-φασισμός στην αγαπητή συμπρωτεύουσα, και μόνο που δεν πέσαν να με φάνε. Τα κυριότερα σχόλια που δέχτηκα ήταν πως δεν λέω κουβέντα για την Αθήνα. καλά ρε φίλε, άμα πάρει φωτιά το σπίτι σου, για το σπίτι του διπλανού θα σε νοιάξει πρώτα; Τι να πω ρε γαμώτο. Και όλα τα φρούτα στην τελική που έχουμε στην Αθήνα, από την Θεσσαλονίκη ξεκινάνε τις "εκστρατείες" τους. Για κοιτάτε ρε παιδιά να σοβαρευτείτε λιγάκι, και αφήστε κατά μέρος τα κόμπλεξ σας...
Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2006
Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια...
"Κάποιος περπατούσε και βαριανάσαινε κι έβηχε σαν να του 'βγαινε η ψυχή. Στην αρχή είπα πως ήταν ο Τζέμ πάλι, όμως ο βήχας του δεν έμοιαζε με του Τζέμ κι έτσι άρχισα να ψάχνω πάλι κάτω για τον Τζέμ. Σκέφτηκα πως θα 'χε έρθει ο Άττικους να μας βοηθήσει κι είχε αποκάμει από την πάλη..."
"Ποιός ήταν Σκάουτ;" "Μα, μπροστά σας το έχετε κύριε Τέιτ. Ρωτήστε τον να σας πει μόνος του τ΄ όνομα του".
Όσο του το ΄λεγα αυτό, είχα σηκώσει το χέρι και μισόδειχνα τον άνδρα στην γωνία, αλλά μετά το κατέβασα με βιάση, μήπως και με κατσάδιαζε ο Άττικους. Ήταν αγένεια να δείχνεις τον άλλο με το χέρι.
Εξακολουθούσε να είναι γερμένος πάνω στον τοίχο. Έστεκε γερμένος συνέχεια αφότου είχα έρθει εγώ στην κάμαρα, με τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος. Όταν τον έδειξα στον κύριο Τέιτ, ξεσταύρωσε τα χέρια και κόλλησε τις παλάμες στον τοίχο. Ήταν κάτι χέρια κάτασπρα, κάτι αρρωστημένα άσπρα χέρια που δεν τα ΄χε δεί ποτέ ο ήλιος, τόσο άσπρα, που έρχονταν σε χτυπητή αντίθεση με το μπεζ του τοίχου στο απαλό φως του δωματίου του Τζέμ.
Το βλέμμα μου πήγε από τα χέρια στο γεμάτο χώματα χακί παντελόνι του, έπειτα διέτρεξε όλο το αδύνατο κορμί του ως το σκισμένο του πουκάμισο. Το πρόσωπο του ήταν το ίδιο άσπρο όπως και τα χέρια του, έξω απο μια σκιά που είχε στο μυτερό του σαγόνι. Τα μάγουλα του ήταν βαθουλωμένα απο την αδυναμία. Το στόμα του γεμάτο και πλατύ. Είχε απο ένα μικρό κοίλωμα στον κάθε του κρόταφο και τα γκρίζα του μάτια ήταν τόσο άχρωμα, που τον έκανε για τυφλό. Τα μαλλιά του ήταν αδύναμα και δίχως λάμψη. Έμοιαζαν σχεδόν με χνούδι στην κορυφή του κεφαλιού του.
Όσο τον έδειχνα, οι παλάμες του γλίστρησαν λιγάκι, αφήνοντας σημάδια ιδρώτα στον τοίχο, και μετά σήκωσε τα χέρια του και τα στερέωσε στην ζώνη του. Ένας παράξενος μικρός σπασμός τον συντάραξε, σαν να χε ακούσει κιμωλία να γρατζουνάει μαυροπίνακα, αλλά όταν τον κοίταξα απορημένη, η ένταση έφευγε σιγά σιγά απο την όψη του. Τα χείλη του μισάνοιξαν σε ένα φοβισμένο χαμόγελο. Τα ξαφνικά δάκρυα μου θόλωσαν την μορφή του γείτονα μας. "Γειά σου, Μπου", του είπα.
Harper Lee, To kill a mockingbird (Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, εκδόσεις Bell)
Χτες το βράδυ το τελείωσα. Βιβλία σαν το "'Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια" ανήκουν στην κατηγορία των μικρών αριστουργημάτων: πάντα αφήνουν κάτι στην άκρη του μυαλού σου. Αυτό εδώ μου άφησε (ανάμεσα σε πολλά άλλα) την μορφή του Arthur Boo Radley, του στοιχειωμένου γείτονα των Finch.
Καθώς διάβαζα το πως αναδυόταν μέσα από τις σκιές, σωστή σκιά και ο ίδιος, δεν μπορούσα παρά να φέρω στο μυαλό μου την εικόνα του Robert Duvall στον ρόλο του Arthur Boo Radley στην ομώνυμη ταινία του 1962. Αυτή η μορφή σε στοιχειώνει. Και έτυχε να είναι αυτή η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Duvall. Το 1962 έμελλε να είναι μια απο τις καλύτερες χρονιές του αμερικάνικου κινηματογράφου. Εκτός απο το "Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια", προβλήθηκαν ακόμα ο "Λώρενς της Αραβίας" (που σάρωσε και τα Όσκαρ εκείνη την χρονιά), η "ανταρσία του Μπάουντυ" και ο "Κατάδικος του Αλκατράζ" ανάμεσα σε άλλες μεγάλες ταινίες...
"Ποιός ήταν Σκάουτ;" "Μα, μπροστά σας το έχετε κύριε Τέιτ. Ρωτήστε τον να σας πει μόνος του τ΄ όνομα του".
Όσο του το ΄λεγα αυτό, είχα σηκώσει το χέρι και μισόδειχνα τον άνδρα στην γωνία, αλλά μετά το κατέβασα με βιάση, μήπως και με κατσάδιαζε ο Άττικους. Ήταν αγένεια να δείχνεις τον άλλο με το χέρι.
Εξακολουθούσε να είναι γερμένος πάνω στον τοίχο. Έστεκε γερμένος συνέχεια αφότου είχα έρθει εγώ στην κάμαρα, με τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος. Όταν τον έδειξα στον κύριο Τέιτ, ξεσταύρωσε τα χέρια και κόλλησε τις παλάμες στον τοίχο. Ήταν κάτι χέρια κάτασπρα, κάτι αρρωστημένα άσπρα χέρια που δεν τα ΄χε δεί ποτέ ο ήλιος, τόσο άσπρα, που έρχονταν σε χτυπητή αντίθεση με το μπεζ του τοίχου στο απαλό φως του δωματίου του Τζέμ.
Το βλέμμα μου πήγε από τα χέρια στο γεμάτο χώματα χακί παντελόνι του, έπειτα διέτρεξε όλο το αδύνατο κορμί του ως το σκισμένο του πουκάμισο. Το πρόσωπο του ήταν το ίδιο άσπρο όπως και τα χέρια του, έξω απο μια σκιά που είχε στο μυτερό του σαγόνι. Τα μάγουλα του ήταν βαθουλωμένα απο την αδυναμία. Το στόμα του γεμάτο και πλατύ. Είχε απο ένα μικρό κοίλωμα στον κάθε του κρόταφο και τα γκρίζα του μάτια ήταν τόσο άχρωμα, που τον έκανε για τυφλό. Τα μαλλιά του ήταν αδύναμα και δίχως λάμψη. Έμοιαζαν σχεδόν με χνούδι στην κορυφή του κεφαλιού του.
Όσο τον έδειχνα, οι παλάμες του γλίστρησαν λιγάκι, αφήνοντας σημάδια ιδρώτα στον τοίχο, και μετά σήκωσε τα χέρια του και τα στερέωσε στην ζώνη του. Ένας παράξενος μικρός σπασμός τον συντάραξε, σαν να χε ακούσει κιμωλία να γρατζουνάει μαυροπίνακα, αλλά όταν τον κοίταξα απορημένη, η ένταση έφευγε σιγά σιγά απο την όψη του. Τα χείλη του μισάνοιξαν σε ένα φοβισμένο χαμόγελο. Τα ξαφνικά δάκρυα μου θόλωσαν την μορφή του γείτονα μας. "Γειά σου, Μπου", του είπα.
Harper Lee, To kill a mockingbird (Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια, εκδόσεις Bell)
Χτες το βράδυ το τελείωσα. Βιβλία σαν το "'Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια" ανήκουν στην κατηγορία των μικρών αριστουργημάτων: πάντα αφήνουν κάτι στην άκρη του μυαλού σου. Αυτό εδώ μου άφησε (ανάμεσα σε πολλά άλλα) την μορφή του Arthur Boo Radley, του στοιχειωμένου γείτονα των Finch.
Καθώς διάβαζα το πως αναδυόταν μέσα από τις σκιές, σωστή σκιά και ο ίδιος, δεν μπορούσα παρά να φέρω στο μυαλό μου την εικόνα του Robert Duvall στον ρόλο του Arthur Boo Radley στην ομώνυμη ταινία του 1962. Αυτή η μορφή σε στοιχειώνει. Και έτυχε να είναι αυτή η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του Duvall. Το 1962 έμελλε να είναι μια απο τις καλύτερες χρονιές του αμερικάνικου κινηματογράφου. Εκτός απο το "Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια", προβλήθηκαν ακόμα ο "Λώρενς της Αραβίας" (που σάρωσε και τα Όσκαρ εκείνη την χρονιά), η "ανταρσία του Μπάουντυ" και ο "Κατάδικος του Αλκατράζ" ανάμεσα σε άλλες μεγάλες ταινίες...
Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2006
Σύγχρονοι Ελληνικοί μύθοι-καραμέλες...
Μύθος-καραμέλα Νο2:
Τα μικρά παιδιά είναι πάντοτε αθώα. Στα σχολεία επικρατεί αγάπη και φιλήσυχο πνεύμα ανάμεσα σε αγοράκια και κοριτσάκια, ανάμεσα σε μαθητές των μικρότερων και των μεγαλύτερων τάξεων, ανάμεσα στους καλούς και τους λιγότερο καλούς μαθητές της ίδιας ηλικίας - τάξης. Στα σχολεία δεν υπάρχουν ταξικές διαφορές ή άλλου είδους διαφορές, τα παιδιά δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους, και δεν επιδιώκουν να ξεχωρίσουν ή έστω να γίνουν μέλος κάποιας διακριτής ομάδας. Τα διάφορα περιστατικά βίας αποτελούν πάντοτε μεμονωμένες περιπτώσεις, και οφείλονται σε σατανικές έξωθεν επιρροές όπως τα κινητά τηλέφωνα και η ροκ μουσική, και όχι στην υποτιθέμενη ενδογενή δυνατότητα βίας που εμπεριέχει το ίδιο το σχολείο ως τόπος συνάθροισης ετερόκλητων ατόμων που δεν έχουν αναπτύξει ακόμα τις απαραίτητες νοητικές άμυνες που θα τους επιτρέψουν να διαχειριστούν καταστάσεις χωρίς να καταφύγουν στην βία. Επειδή λοιπόν τα παιδιά είναι εξορισμού αθώοι άγγελοι, πάντα μας εκπλήσσουν τα βίαια επεισόδια, και πάντα αναζητούμε τους έξωθεν διαβολείς.
Σε απλά Ελληνικά: Μετά τον γλάρο, θα φάμε φασόλια στα κάρβουνα...
Τα μικρά παιδιά είναι πάντοτε αθώα. Στα σχολεία επικρατεί αγάπη και φιλήσυχο πνεύμα ανάμεσα σε αγοράκια και κοριτσάκια, ανάμεσα σε μαθητές των μικρότερων και των μεγαλύτερων τάξεων, ανάμεσα στους καλούς και τους λιγότερο καλούς μαθητές της ίδιας ηλικίας - τάξης. Στα σχολεία δεν υπάρχουν ταξικές διαφορές ή άλλου είδους διαφορές, τα παιδιά δεν ξεχωρίζουν μεταξύ τους, και δεν επιδιώκουν να ξεχωρίσουν ή έστω να γίνουν μέλος κάποιας διακριτής ομάδας. Τα διάφορα περιστατικά βίας αποτελούν πάντοτε μεμονωμένες περιπτώσεις, και οφείλονται σε σατανικές έξωθεν επιρροές όπως τα κινητά τηλέφωνα και η ροκ μουσική, και όχι στην υποτιθέμενη ενδογενή δυνατότητα βίας που εμπεριέχει το ίδιο το σχολείο ως τόπος συνάθροισης ετερόκλητων ατόμων που δεν έχουν αναπτύξει ακόμα τις απαραίτητες νοητικές άμυνες που θα τους επιτρέψουν να διαχειριστούν καταστάσεις χωρίς να καταφύγουν στην βία. Επειδή λοιπόν τα παιδιά είναι εξορισμού αθώοι άγγελοι, πάντα μας εκπλήσσουν τα βίαια επεισόδια, και πάντα αναζητούμε τους έξωθεν διαβολείς.
Σε απλά Ελληνικά: Μετά τον γλάρο, θα φάμε φασόλια στα κάρβουνα...
Σύγχρονοι Ελληνικοί μύθοι-καραμέλες...
Μύθος-καραμέλα Νο1:
Η πλειοψηφία των Ελλήνων αστυνομικών εργάζεται τίμια και ευσυνείδητα κάτω από αντίξοες και σκληρές συνθήκες και καταφέρνει να εκπληρώνει πάντα το καθήκον της, πάντα με ευαισθησία και σεβασμό στο άτομο, αλλά μια μικρή μειοψηφία, συχνά από υπερβάλλοντα ζήλο, αμαυρώνει την εικόνα της. Οι πράξεις της μικρής αυτής μειοψηφίας αποτελούν πάντοτε μεμονωμένα περιστατικά, και πάντοτε αποδίδονται οι ανάλογες ευθύνες σε αυτούς που εκτρέπονται.
Σε απλά Ελληνικά: μη φας απόψε, θα φάμε γλάρο...
Η πλειοψηφία των Ελλήνων αστυνομικών εργάζεται τίμια και ευσυνείδητα κάτω από αντίξοες και σκληρές συνθήκες και καταφέρνει να εκπληρώνει πάντα το καθήκον της, πάντα με ευαισθησία και σεβασμό στο άτομο, αλλά μια μικρή μειοψηφία, συχνά από υπερβάλλοντα ζήλο, αμαυρώνει την εικόνα της. Οι πράξεις της μικρής αυτής μειοψηφίας αποτελούν πάντοτε μεμονωμένα περιστατικά, και πάντοτε αποδίδονται οι ανάλογες ευθύνες σε αυτούς που εκτρέπονται.
Σε απλά Ελληνικά: μη φας απόψε, θα φάμε γλάρο...
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2006
Ο μη-δημοσιογράφος blogger...
Γράφει ο Πιτσιρίκος στην επικεφαλίδα του Blog του: "Είναι πιο εύκολο να βρεις κάποιον που να μην είναι δημοσιογράφος στα γραφεία των New York Times παρά στα Ελληνικά blogs".
Ε, πιτσιρίκο, εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος! Γι΄ αυτό και φυλάω τον εαυτό μου ως κόρη οφθαλμού: γιατί άμα με χάσω, που αλλού θα βρω ξανά έλληνα μη-δημοσιογράφο blogger;;;
Ε, πιτσιρίκο, εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος! Γι΄ αυτό και φυλάω τον εαυτό μου ως κόρη οφθαλμού: γιατί άμα με χάσω, που αλλού θα βρω ξανά έλληνα μη-δημοσιογράφο blogger;;;
Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2006
Η πραγματική κλωνοποίηση...
Διάβασα το γράμμα του μικρού Αλέξανδρου που είναι 13 χρονών, πηγαίνει πρώτη Γυμνασίου, μαθαίνει αγγλικά, παίζει μπάσκετ και τένις, και παράλληλα έχει ένα σωρό κοινωνικές ανησυχίες και ευαισθησίες. Διάβασα επίσης και διάφορα posts σε blogs για το πόσο προφανές ότι το γράμμα ήταν κατασκευασμένο και πως η όλη υπόθεση ήταν ένα έντεχνο τρυκ που περνούσε διάφορες politacally correct θέσεις περί ορθού και θεμιτού. Τέλος, διάβασα και την απάντηση του μικρού Αλέξαδρου που είναι 13 χρονών, πηγαίνει πρώτη Γυμνασίου, μαθαίνει αγγλικά, παίζει μπάσκετ και τένις, και παράλληλα έχει ένα σωρό κοινωνικές ανησυχίες και ευαισθησίες προς όλους αυτούς που τον αμφισβήτησαν.
Θέλω να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στους γονείς του μικρού Αλέξανδρου. Κατάφεραν να πετύχουν εκεί που η σύγχρονη Γενετική έχει αποτύχει οικτρά: να δημιουργήσουν τον τέλειο κλώνο. Και η τελειότητα της κλωνοποίησης στον άνθρωπο δεν συνίσταται στην αντιγραφή του εμφανισιακού, αλλά στην απολύτως ακριβή αναπαραγωγή του ουσιώδους, δηλαδή του εγκεφαλικού. Μπράβο λοιπόν. Καταφέρατε να δημιουργήσετε ένα παιδί 13 χρονών που σκέφτεται και λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί ένας τυπικός, late 30's - mid 40's, μέσου/ ανώτερου μορφωτικού επιπέδου, σχετικά εύπορος/ ευκατάστατος αστός, θρήσκος μεν αλλά όχι υπερβάλλων, με typical κοινωνικές ευαισθησίες που μάλλον εξαντλούνται σε κοινές συζητήσεις και αποφθέγματα, κεντρώα πολιτική τοποθέτηση με αριστερές μάλλον καταβολές αλλά με φιλελεύθερες πλέον αντιλήψεις, έντονη συναίσθηση της πολιτισμικής του ιδιαιτερότητας, με ενοχές για την φθίνουσα δυναμική της γενιάς του, με ποιητική/ ρομαντική αντίληψη της λογοτεχνίας και νοσταλγία για το αθώο παρελθόν, με φόβο και διστακτικότητα για το τεχνολογικό μέλλον, με αγάπη για την υπέροχη Ελληνική γλώσσα και την πατροπαράδοτη Ελληνική οικογένεια, με δυσπιστία για την επέλαση των βαρβάρων αλλόγλωσσων και την επερχόμενη εκ των έσω άλωση, με ανησυχία για την έλλειψη κατάλληλων αμυντικών μηχανισμών από την αγνή νεολαία μας, με πίστη στις αξίες και στις παραδόσεις, με Εξευρωπαϊσμένη αλλά συνάμα συντηρητική ματιά.
Και πάλι συγχαρητήρια. Εάν πράγματι δεν γράψατε εσείς οι ίδιοι (ή έστω υπαγορεύσατε) αυτές τις επιστολές στον μικρό Αλέξανδρο αλλά αποτελούν όντως εντελώς δικό του πόνημα, τότε θα πρέπει να σας απονεμηθεί το βραβείο Nobel Φυσικής για το μοναδικό σας επίτευγμα. Κατασκευάσατε τον τέλειο κλώνο. Φροντίστε λοιπόν να το απολαύσετε για όσο καιρό θα διαρκεί, γιατί ο κλώνος σας αναπόφευκτα θα έρθει κάποια στιγμή αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, την πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά εκτός του ελεγχόμενου εργαστηριακού περιβάλλοντος του πειράματος σας, και τότε είτε θα καταρρεύσει, είτε θα αυτοκτονήσει, καθώς θα αποκτήσει συνείδηση της ύπαρξης του και θα καταλάβει πως είναι ένα τέρας, ένας ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στο σώμα αυτό, ένας άνθρωπος που ούτε θέλει πραγματικά να είναι, ούτε ερωτήθηκε ποτέ αν θέλει να γίνει. Και αν καταφέρει να φτάσει στην ηλικία σας, θα αναρωτηθεί που πήγαν τα παιδικά του χρόνια, τα ΔΙΚΑ ΤΟΥ παιδικά χρόνια και όχι η εξιδανικευμένη αντίληψη των παιδικών χρόνων των γονέων του που του μπόλιασαν οι γονείς του ως το ιδεώδες της παιδικής ηλικίας, μια αντίληψη που γεμίζει τον ίδιο με ενοχές επειδή δεν μπορούσε να έχει αυτό που του υπαγόρευσαν πως θα ήταν καλό για αυτόν να έχει. Θα αναρωτηθεί που πήγε η σκέψη και η κρίση του, η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ, και όχι η φιλτραρισμένη σκέψη και κρίση των γονέων του που προέκυψε μέσα από τα δικά τους βιώματα και εμπειρίες, μια σκέψη και κρίση που τον παραλύει γιατί δεν έχει σχέση με το Εγώ και το Τώρα το δικό του, αλλά με το Αυτοί και το Τότε των γονιών του.
Για τρίτη φορά, συγχαρητήρια. Δημιουργήσατε το Τέρας αγαπητοί γονείς Φρανκενστάιν. Το μόνο που μένει τώρα είναι να σας καταδιώξει το Τέρας μέχρι την παγωμένη άκρη της Γης, να σας κυνηγήσει μέχρι θανάτου, και να θρηνήσει τον θάνατο σας μέσα στην βουβαμάρα των πάγων...
Θέλω να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στους γονείς του μικρού Αλέξανδρου. Κατάφεραν να πετύχουν εκεί που η σύγχρονη Γενετική έχει αποτύχει οικτρά: να δημιουργήσουν τον τέλειο κλώνο. Και η τελειότητα της κλωνοποίησης στον άνθρωπο δεν συνίσταται στην αντιγραφή του εμφανισιακού, αλλά στην απολύτως ακριβή αναπαραγωγή του ουσιώδους, δηλαδή του εγκεφαλικού. Μπράβο λοιπόν. Καταφέρατε να δημιουργήσετε ένα παιδί 13 χρονών που σκέφτεται και λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που σκέφτεται και λειτουργεί ένας τυπικός, late 30's - mid 40's, μέσου/ ανώτερου μορφωτικού επιπέδου, σχετικά εύπορος/ ευκατάστατος αστός, θρήσκος μεν αλλά όχι υπερβάλλων, με typical κοινωνικές ευαισθησίες που μάλλον εξαντλούνται σε κοινές συζητήσεις και αποφθέγματα, κεντρώα πολιτική τοποθέτηση με αριστερές μάλλον καταβολές αλλά με φιλελεύθερες πλέον αντιλήψεις, έντονη συναίσθηση της πολιτισμικής του ιδιαιτερότητας, με ενοχές για την φθίνουσα δυναμική της γενιάς του, με ποιητική/ ρομαντική αντίληψη της λογοτεχνίας και νοσταλγία για το αθώο παρελθόν, με φόβο και διστακτικότητα για το τεχνολογικό μέλλον, με αγάπη για την υπέροχη Ελληνική γλώσσα και την πατροπαράδοτη Ελληνική οικογένεια, με δυσπιστία για την επέλαση των βαρβάρων αλλόγλωσσων και την επερχόμενη εκ των έσω άλωση, με ανησυχία για την έλλειψη κατάλληλων αμυντικών μηχανισμών από την αγνή νεολαία μας, με πίστη στις αξίες και στις παραδόσεις, με Εξευρωπαϊσμένη αλλά συνάμα συντηρητική ματιά.
Και πάλι συγχαρητήρια. Εάν πράγματι δεν γράψατε εσείς οι ίδιοι (ή έστω υπαγορεύσατε) αυτές τις επιστολές στον μικρό Αλέξανδρο αλλά αποτελούν όντως εντελώς δικό του πόνημα, τότε θα πρέπει να σας απονεμηθεί το βραβείο Nobel Φυσικής για το μοναδικό σας επίτευγμα. Κατασκευάσατε τον τέλειο κλώνο. Φροντίστε λοιπόν να το απολαύσετε για όσο καιρό θα διαρκεί, γιατί ο κλώνος σας αναπόφευκτα θα έρθει κάποια στιγμή αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, την πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά εκτός του ελεγχόμενου εργαστηριακού περιβάλλοντος του πειράματος σας, και τότε είτε θα καταρρεύσει, είτε θα αυτοκτονήσει, καθώς θα αποκτήσει συνείδηση της ύπαρξης του και θα καταλάβει πως είναι ένα τέρας, ένας ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στο σώμα αυτό, ένας άνθρωπος που ούτε θέλει πραγματικά να είναι, ούτε ερωτήθηκε ποτέ αν θέλει να γίνει. Και αν καταφέρει να φτάσει στην ηλικία σας, θα αναρωτηθεί που πήγαν τα παιδικά του χρόνια, τα ΔΙΚΑ ΤΟΥ παιδικά χρόνια και όχι η εξιδανικευμένη αντίληψη των παιδικών χρόνων των γονέων του που του μπόλιασαν οι γονείς του ως το ιδεώδες της παιδικής ηλικίας, μια αντίληψη που γεμίζει τον ίδιο με ενοχές επειδή δεν μπορούσε να έχει αυτό που του υπαγόρευσαν πως θα ήταν καλό για αυτόν να έχει. Θα αναρωτηθεί που πήγε η σκέψη και η κρίση του, η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ, και όχι η φιλτραρισμένη σκέψη και κρίση των γονέων του που προέκυψε μέσα από τα δικά τους βιώματα και εμπειρίες, μια σκέψη και κρίση που τον παραλύει γιατί δεν έχει σχέση με το Εγώ και το Τώρα το δικό του, αλλά με το Αυτοί και το Τότε των γονιών του.
Για τρίτη φορά, συγχαρητήρια. Δημιουργήσατε το Τέρας αγαπητοί γονείς Φρανκενστάιν. Το μόνο που μένει τώρα είναι να σας καταδιώξει το Τέρας μέχρι την παγωμένη άκρη της Γης, να σας κυνηγήσει μέχρι θανάτου, και να θρηνήσει τον θάνατο σας μέσα στην βουβαμάρα των πάγων...
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2006
Η αναξιοπιστία είναι τετριμμένη κατάσταση πλέον...
Το προηγούμενο βράδυ από την εκπομπή του Χαρδαβέλλα, είχε εκπομπή η Δρούζα με θέμα τους εξωγήινους που εννοείται πως ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Η εκπομπή είχε φυσικά πολλές μαρτυρίες, πολλούς "ειδικούς", και πολλά "συγκλονιστικά" video/φωτό ντοκουμέντα, όλα από "ειδικούς ερευνητές", κάκιστης φυσικά ποιότητας, και τραβηγμένα μάλλον με φτηνές ψηφιακές μηχανές και κινητά τηλέφωνα με camera. Το κουφό είναι ότι ΟΛΟΙ οι "ειδικοί" πιστοποιούσαν πως αυτά τα "ντοκουμέντα" μπορούσαν να καταγραφούν ΜΟΝΟ με ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, επειδή οι ψηφιακές λέει τραβάνε με υπέρυθρες και καταγράφουν πράγματα που δεν πιάνει το μάτι και οι κοινές φωτογραφικές μηχανές...
Μα καλά ρε γαμώτο, ΤΟΣΟΙ άνθρωποι εκεί μέσα, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν ήξερε πως διάολο λειτουργούν οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και οι ψηφιακές βιντεοκάμερες; ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν βρέθηκε να τους φωνάξει "ρε όρθια κοιμισμένα ΖΩΑ, τι ΜΑΛΑΚΙΕΣ λέτε;" Τόσο άσχετοι όλοι τους επιτέλους; Και εντάξει, άντε να το δεχτώ πως κανείς τους δεν γνωρίζει πως οι ψηφιακές λειτουργούν όπως ακριβώς όλες οι απλές, αναλογικές φωτογραφικές μηχανές, και πως η μοναδική διαφορά έγκειται στο τρόπο αποθήκευσης (ψηφιακό μέσο αντί για φίλμ) και όχι στο πως λαμβάνεται η φωτογραφία (και το ίδιο ισχύει και για τις βιντεοκάμερες), και πως ούτε κατά διάνοια μια φωτογραφική μηχανή ενός κινητού τηλεφώνου που με το ζόρι τραβάει 3megapixel εικόνα και βιντεάκι σε ανάλυση 320x240 με 15 το πολύ fps δεν συλλαμβάνει όχι περισσότερα, αλλά ούτε έστω αυτά που πιάνει το ανθρώπινο μάτι. Αλλά να μην βρεθεί ούτε ΕΝΑΣ να ρωτήσει ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ αυτά τα φιλμάκια και οι εικόνες; Ούτε ένας να ρωτήσει ποίοι είναι επιτέλους αυτοί οι "ειδικοί ερευνητές"; Ούτε ένας να αμφισβητήσει την αυθεντικότητα τους; Ούτε ένας να φωνάξει "ρε ηλίθιοι που το παίζετε ειδικοί και ερευνητές και δημοσιογράφοι, το να ψαρεύεις ανώνυμα κλιπάκια που κυκλοφορούν ως τυπικά hoax στο Internet ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία;".
Αλλά τι να πεις, άμα απευθύνεσαι στον πλέον ψηφιακά αμόρφωτο λαό της Ευρώπης, λογικό είναι να μην σε ξεχέζει κανείς. Ποιός να σε ελέγξει δηλαδή για την άγνοια σου, οι εξίσου αδαείς; Η μήπως δηλαδή θα δώσει η Δρούζα ή ο Χαρδαβέλλας δεκάρα που τους τα χώνω εγώ στο blog μου επειδή προβάλλουν ότι μαλακία κατεβάζουν οι "ειδικοί συνεργάτες" τους (εξίσου άσχετοι δημοσιογραφίσκοι που ελπίζουν κάποια στιγμή και αυτοί να κάνουν εκπομπή) από το δίκτυο ως "αξιόπιστο υλικό", χωρίς ποτέ να κάνουν αυτό που υποτίθεται πως πρέπει να κάνει ο δημοσιογράφος, δηλαδή να ελέγχουν την αξιοπιστία των πηγών τους; Και από πάνω να πιπιλάνε την καραμέλα πως αυτοί και καλά κάνουν "ενημερωτικές εκπομπές" και πως προβάλλουν "όλες τις απόψεις". Τι λέτε ρε ζώα; Πώς καλύπτετε όλες τις απόψεις όταν δεν αμφισβητεί κανείς την αυθεντικότητα μιας φωτογραφίας ενός "εξωγήινου" που βγάζει μάτι ότι είναι κατασκευασμένη; Πως καλύπτεις κύριε Χαρδαβέλλα όλες τις απόψεις όταν κατηγορείς τα online games ως αιτία της παιδικής βίας, όταν δεν έχεις στην εκπομπή σου έστω έναν guild master να σου εξηγήσει τι φοβερή εμπειρία είναι να συνεργάζονται 40 άτομα για να ρίξεις τον Nefarian στο Blackwing Lair, και τι ωριμότητα και πειθαρχία χρειάζεται για να γίνει κάτι τέτοιο; Πόσο αξιόπιστη είναι η εκπομπή σου όταν λαμβάνεις ως ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι ΟΛΟΙ οι ανώμαλοι αυτού του κόσμου έχουν σαν μοναδικό σκοπό της ζωής τους να πηδήξουν τον 12χρονο πιτσιρικά που θα πάει να παίξει Counterstrike και Lineage και WoW στο τοπικό του net cafe, και πως θα το καταφέρουν ακριβώς επειδή ο πιτσιρικάς θα παίξει Counterstrike, Lineage και WoW; Πόσο αξιόπιστη είναι η εκπομπή σου όταν λαμβάνεις ως ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι ο 12χρονος πιτσιρικάς θα γίνει βίαιος κατά συρροήν δολοφόνος και ληστής τραπεζών επειδή παίζει Counterstrike, Lineage και WoW στο net cafe; Έλεος δηλαδή ρε πούστη μου, έλεος...
Μα καλά ρε γαμώτο, ΤΟΣΟΙ άνθρωποι εκεί μέσα, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν ήξερε πως διάολο λειτουργούν οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και οι ψηφιακές βιντεοκάμερες; ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν βρέθηκε να τους φωνάξει "ρε όρθια κοιμισμένα ΖΩΑ, τι ΜΑΛΑΚΙΕΣ λέτε;" Τόσο άσχετοι όλοι τους επιτέλους; Και εντάξει, άντε να το δεχτώ πως κανείς τους δεν γνωρίζει πως οι ψηφιακές λειτουργούν όπως ακριβώς όλες οι απλές, αναλογικές φωτογραφικές μηχανές, και πως η μοναδική διαφορά έγκειται στο τρόπο αποθήκευσης (ψηφιακό μέσο αντί για φίλμ) και όχι στο πως λαμβάνεται η φωτογραφία (και το ίδιο ισχύει και για τις βιντεοκάμερες), και πως ούτε κατά διάνοια μια φωτογραφική μηχανή ενός κινητού τηλεφώνου που με το ζόρι τραβάει 3megapixel εικόνα και βιντεάκι σε ανάλυση 320x240 με 15 το πολύ fps δεν συλλαμβάνει όχι περισσότερα, αλλά ούτε έστω αυτά που πιάνει το ανθρώπινο μάτι. Αλλά να μην βρεθεί ούτε ΕΝΑΣ να ρωτήσει ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ αυτά τα φιλμάκια και οι εικόνες; Ούτε ένας να ρωτήσει ποίοι είναι επιτέλους αυτοί οι "ειδικοί ερευνητές"; Ούτε ένας να αμφισβητήσει την αυθεντικότητα τους; Ούτε ένας να φωνάξει "ρε ηλίθιοι που το παίζετε ειδικοί και ερευνητές και δημοσιογράφοι, το να ψαρεύεις ανώνυμα κλιπάκια που κυκλοφορούν ως τυπικά hoax στο Internet ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία;".
Αλλά τι να πεις, άμα απευθύνεσαι στον πλέον ψηφιακά αμόρφωτο λαό της Ευρώπης, λογικό είναι να μην σε ξεχέζει κανείς. Ποιός να σε ελέγξει δηλαδή για την άγνοια σου, οι εξίσου αδαείς; Η μήπως δηλαδή θα δώσει η Δρούζα ή ο Χαρδαβέλλας δεκάρα που τους τα χώνω εγώ στο blog μου επειδή προβάλλουν ότι μαλακία κατεβάζουν οι "ειδικοί συνεργάτες" τους (εξίσου άσχετοι δημοσιογραφίσκοι που ελπίζουν κάποια στιγμή και αυτοί να κάνουν εκπομπή) από το δίκτυο ως "αξιόπιστο υλικό", χωρίς ποτέ να κάνουν αυτό που υποτίθεται πως πρέπει να κάνει ο δημοσιογράφος, δηλαδή να ελέγχουν την αξιοπιστία των πηγών τους; Και από πάνω να πιπιλάνε την καραμέλα πως αυτοί και καλά κάνουν "ενημερωτικές εκπομπές" και πως προβάλλουν "όλες τις απόψεις". Τι λέτε ρε ζώα; Πώς καλύπτετε όλες τις απόψεις όταν δεν αμφισβητεί κανείς την αυθεντικότητα μιας φωτογραφίας ενός "εξωγήινου" που βγάζει μάτι ότι είναι κατασκευασμένη; Πως καλύπτεις κύριε Χαρδαβέλλα όλες τις απόψεις όταν κατηγορείς τα online games ως αιτία της παιδικής βίας, όταν δεν έχεις στην εκπομπή σου έστω έναν guild master να σου εξηγήσει τι φοβερή εμπειρία είναι να συνεργάζονται 40 άτομα για να ρίξεις τον Nefarian στο Blackwing Lair, και τι ωριμότητα και πειθαρχία χρειάζεται για να γίνει κάτι τέτοιο; Πόσο αξιόπιστη είναι η εκπομπή σου όταν λαμβάνεις ως ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι ΟΛΟΙ οι ανώμαλοι αυτού του κόσμου έχουν σαν μοναδικό σκοπό της ζωής τους να πηδήξουν τον 12χρονο πιτσιρικά που θα πάει να παίξει Counterstrike και Lineage και WoW στο τοπικό του net cafe, και πως θα το καταφέρουν ακριβώς επειδή ο πιτσιρικάς θα παίξει Counterstrike, Lineage και WoW; Πόσο αξιόπιστη είναι η εκπομπή σου όταν λαμβάνεις ως ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι ο 12χρονος πιτσιρικάς θα γίνει βίαιος κατά συρροήν δολοφόνος και ληστής τραπεζών επειδή παίζει Counterstrike, Lineage και WoW στο net cafe; Έλεος δηλαδή ρε πούστη μου, έλεος...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)