Θεσσαλονίκη, Πόλη των Φαντασμάτων...

Το είχα δει πρώτη φορά πριν απο 2 χρόνια, στην πρώτη σελίδα του Amazon. Δεν περίμενα πως θα μεταφραζόταν. Και σήμερα το είδα στην προθήκη της Πρωτοπορίας: "Θεσσαλονίκη, Πόλη των Φαντασμάτων: Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Εβραίοι 1430 - 1950", του Mark Mazower, εκδόσείς Αλεξάνδρεια.

Θεσσαλονίκη λοιπόν. Η πόλη που για 5 αιώνες υπήρξε το κέντρο 3 μεγάλων θρησκειών στα Βαλκάνια. Η Μητρόπολη των Πολιτισμών. Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί, Τούρκοι, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι. Και μετά ήρθε το Εθνικό Κράτος... και σήμερα βλέπεις Ρώσους, Αλβανούς, Γκανέζους, Νιγηριανούς, Γεωργιανούς, Κινέζους, Ουκρανούς. Μόνο που σήμερα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Ίσως κάποιοι να παρεξηγήθηκαν όταν έγραφα τις προάλλες πως η Θεσαλλονίκη σήμερα είναι το προπύργιο των ακροδεξιών φασιστών και χουντοβασιλικών. Ίσως και να έκανα λάθος. Ο καιρός θα δείξει. Αναρωτιέμαι όμως: Τι θυμάται η πόλη απο το παρελθόν της; Τι θυμάται απο μια ιστορία 5 αιώνων συγκατοίκησης και μίξης με τους "άλλους"; Τι έχουν να πούνε σήμερα τα μουσουλμανικά και τα εβραϊκά μνημεία στους σύγχρονους κατοίκους της πόλης, και τι είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να μάθουν οι σημερινοί Θεσσαλονικιοί απο την ιστορία της πόλης τους?

Πάνε κι αυτές οι εκλογές...

Μάλιστα, πάνε. Και ως εκ θαύματος, ΠΑΛΙ είναι όλοι νικητές. Η ΝΔ γιατί παραμένει μπροστά. Το ΠΑΣΟΚ γιατί ανεβαίνει. Ο Συνασπισμός γιατί έκανε μερικές δυνατές εκπλήξεις. Και το ΚΚΕ γιατί ανέβηκε και αυτό. Μέχρι και το ΛΑΟΣ θα πρέπει να είναι ευχαριστημένο (μπλιάχ). Στην Αθήνα που ψηφίζω, βγήκε Δήμαρχος ο Κακλαμάνης, ο Σκανδαλίδης τον ήπιε, και Τσίπρας μάλλον πετάει απο την χαρά του με το ποσοστό που πήρε. Αν δεν το προσέξατε, στην Αθήνα το ποσοστό αποχής έφτασε το 44%. Που σημαίνει πως έχουμε δήμαρχο που τον ψήφισε το 1/4 των Αθηναίων. Στον Πειραία βγήκε Δήμαρχος ο Φασούλας, κάτι που αποδυκνύει πως η αναγνωρισημότητα είναι το Α και το Ω στην πολιτική. Τουτέστιν, το κόμμα που στις επόμενες εκλογές θα κατεβάσει ως υποψήφιο πρωθυπουργό ένα κουτί Coca-Cola, θα πάρει το 96%. Στην Θεσσαλονίκη πάμε για δεύτερο γύρο. Το αξιοσημείωτο εδώ είναι ο 7% που πήρε ο Καρατζαφέρης. Τελικά η κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη έχει γίνει η πρωτεύουσα των φανατικών, των ακροδεξιών, των σωβινιστών και των ρατσιστών. Να τον χαίρονται λοιπόν τον τοπικό τους επίδοξο Λεπέν. Άλλα σχόλια δεν έχω να κάνω, δεν έχει σημασία άλλωστε. Σε 4 χρόνια άλλωστε, πάλι τα ίδια θα λέω, γιατί πάλι τα ίδια χάλια θα έχουμε. Εντάξει, τι να περιμένει άλλωστε κανείς όταν ανοίγη την τηλεόραση του για να παρακολουθήσει πολιτική συζήτηση με τους γνωστότατους πολιτικούς, Τριφύλλη, Γκλέτσο κλπ...

12 χρόνια gamer...

...έχουν περάσει εκατοντάδες παιχνίδια απο το (εκάστοτε) PC μου. Άλλα ήταν καταπληκτικά, άλλα ήταν απλά διασκεδαστικά, και άλλα ήταν απίστευτες μετριότητες. Κανένα όμως δεν είχε καταφέρει να κρατήσει τόσο πολύ πάνω απο την οθόνη όσο το World of Warcraft. Δεν έχει τα καλύτερα γραφικά. Δεν έχει την καλύτερη game engine. Δεν έχει το καλύτερο pen and paper RPG feeling. Έχει όμως το καλύτερο storyline και βάθος που έχω δεί μέχρι σήμερα σε παιχνίδι του είδους. Το Warcraft δεν είναι απλά ένα MMORPG: είναι ένας κόσμος με μια συναρπαστική ιστορία, και μόνο όσοι έχουν γνωρίζει τον κόσμο αυτό απο την περασμένη δεκαετία, τότε που πρωτο-κυκλοφόρησε το Warcraft: Orcs and Humans, μπορούν να το αντιληφθούν αυτό πλήρως. Το WoW είναι πλέον κομμάτι της ζωής μου, της καθημερνότητας του, και μαζί με αυτό και οι άνθρωποι που γνωρίζω και επικοινωνώ μαζί τους μέσα απο αυτό. Και το μήνυμα αυτό το γράφω για να καθησυχάσω αυτούς που μου στέλνουν mail για να δουν αν είμαι καλά, μιας και έχω πολύ καιρό να ανεβάσω κάτι στο blog. Μην ανυσηχείτε παιδιά, μια χαρά είμαι. Απλά ανεβάζω έναν Tauren Shaman, και έχω καεί λιγάκι...

Forthnet...

Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη, κακό είναι να μην τα παραδέχεσαι. Τουτέστοιν, παράτησα τον επί σειρά ετών provider μου, και έκανα μια καινούργια σύνδεση στην Forthnet. 3 μήνες + 3 μήνες δώρο, ADSL 768, 62 ευρώ και κάτι. Και επιτέλους, εξαφανίστηκε το lag απο το World of Warcraft... Α, και καινούργιο e-mail: mparous@ath.forthnet.gr

2-4 (μια απο τα ίδια)...

Μετά το χτεσινοβραδυνό 2-4 του Ολυμπιακού, θα πρέπει επιτέλους οι φίλαθλοι της ομάδας του Πειραιά να καταλάβουν ότι ο Ολυμπιακός, όπως και πολλά άλλα πράγματα στην χώρα μας, είναι προϊόν αποκλειστικά εγχώριας κατανάλωσης. Με δυο λόγια, υπάρχει μόνο για να ικανοποιεί τις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς. Κάθε προσπάθεια εισόδου σε άλλες αγορές, καταλήγει σε αποτυχία. Ο Ολυμπιακός έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να είναι αυτό που αποκαλούμε "Μεγάλη Ομάδα". Συγκεκριμένα, έχει πάψει να είναι είναι μεγάλη ομάδα απο τον καιρό που άρχισε να κερδίζει τα πρωταθλήματα με την χαρακτηριστική ευκολία που τρώει κανείς ένα ολόκληρο κουτί λουκούμια, ή που καπνίζει κανείς ένα πακέτο τσιγάρα σε μια μέρα. Οπότε δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν η χτεσινή του ήττα: ήταν αναμενόμενη. Ακόμα και να κέρδιζε δηλαδή, στον πρώτο εκτός έδρας αγώνα θα εμφανίζονταν όλα τα συμπτώματα που εμφανίστηκαν χτες με την ήττα. Φίλαθλοι του Ολυμπιακού, δεν σας έχουν ματιάσει, δεν σας έχουν καταραστεί, δεν σας έχουν κάνει μάγια. Δεν ήταν μια ακόμα άτυχη στιγμή, δεν έτυχε ο αντίπαλος σας να βρεθεί σε καταπληκτική ημέρα, δεν σας αδίκησε η διαιτησία. Απλά η ομάδα σας δεν τραβάει έξω. Δεν είναι φτιαγμένη για έξω. Δεν προορίζεται για έξω. Είναι κατασκευασμένη αποκλειστικά και μόνο για το εσωτερικό των συνόρων μας. Συμβιβαστείτε επιτέλους με αυτή την αλήθεια, πρωτού σας κυριεύσει η σχοζοφρένεια...

All the money...

Και η τηλεοπτική διασκέδαση αποκτά ένα εντελώς καινούργιο νόημα...

ADSL και καλαθοσφαίριση...

Ξυπνάς ένα πρωί και η 128/384 DSL γραμμή σου έχει γίνει ως δια μαγείας 192/768. Εντάξει, κάτι είναι κι αυτό. Τουλάχιστον αποδυκνύει πως δεν είμαστε εντελώς για τα μπάζα. Πάλι καλά που υπάρχει και το μπάσκετ και πάνε τα φαρμάκια κάτω. Λογικά αμέσως μετά την νίκη επι των ΗΠΑ θα πρέπει να ακολούθησε αυθόρμητη πορεία που κατέληξε έξω απο την Αμερικάνικη Πρεσβεία. Εντύπωση πάντως μου έκανε η πρόβλεψη της κυρίας Παπαπέτρος για νίκη των ΗΠΑ. Αποδυκνύει περίτρανα πως οι αστρολόγοι/ μελλοντολόγοι είναι τυπικότατοι ΟΦΑ*, και πως στην καλύτερη περίπτωση άντε να πιάσουν τους δυο απο τους έξι αριθμούς στο ΛΟΤΤΟ (όπως είναι άλλωστε και το στατιστικά αναμενόμενο). Η συγκέντρωση έξω απο την Αμερικάνικη Πρεσβεία τι νόημα έχει άραγε;

* Όπου Φυσάει Άνεμος

Ξανά κόλλημα...

Ναι, το παραδέχομαι, κατρακύλησα ξανά. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Η έλξη είναι ακατανίκητη. Το World of Warcraft είναι το καλύτερο παιχνίδι ever. Period. Κόλλησα ξανά. Αυτή τη φορά έχω φτιάξει Horde χαρακτήρα: έναν Tauren Shaman στον Genjuros, τον server όπου παίζουν οι περισσότεροι Έλληνες παίχτες. Ο πειρασμός ήταν μεγάλος, και κατάφερα να σταματήσω για σχεδόν 2 μήνες. Μέχρι και το account διέκοψα. Αλλά γύρισα πάλι πίσω. Τίποτα άλλο δεν κατάφερε να με κρατήσει μακριά απο το WoW, και προσπάθησα τόσο με Adventures, όσο και με άλλα RPG's. Αλλά το WoW είναι αξεπέραστο. Απλά το κορυφαίο. Δεν υπάρχει άλλο online παιχνίδι που να σε πορώνει τόσο. Το παραδέχομαι λοιπόν. Είμαι ένας ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΤΟΥ WARCRAFT, ένα πρεζόνι του καλύτερου MΜORPG που έγινε ποτέ. Και το απολαμβάνω: η αίσθηση του να σφάζεις Alliance στα Battlegrounds είναι πραγματικά υπέροχη*...

Ο πρώτος μου χαρακτήρας ήταν ένας Dwarve Hunter. Ως Alliance, θυμάμαι πως χάναμε στα Battlegrounds 98 στους 100 αγώνες. Η μόνη εξήγηση που μπορούσα να δώσω, ήταν πως οι Horde ήταν απλά καλύτεροι παίχτες απο τους Alliance. Οι περισσότεροι βέβαια έλεγαν πως φταίει το ότι οι Horde έχουν Shamans, τώρα όμως που έχω φτιάξει Shaman, μπορώ να πω με βεβαιώτητα πως ΔΕΝ φταίει αυτό. Όντως οι Horde είναι καλύτεροι παίχτες. Οι Shamans δεν είναι overpowered, το αντίθετο μάλιστα, είναι imbalanced (άλλα κάνουν παπάδες αμα ξέρεις πως να τους παίξεις και πως να στήσεις τα talents). Απλά οι Alliance είναι ως επι το πλοίστον ανώριμοι και ανήλικοι παίχτες, που δεν έχουν καμία αίσθηση του παιχνιδιού, καμιά διάθεση συνεργασίας, και καμία όρεξη να μάθουν πως να παίζουν καλά την κλάση τους...

Το δικαίωμα στην τεμπελιά...

Τεμπέλης, -α, -ικο: Οκνηρός, που βαριέται να δουλέψει ή να κάνει κάτι (λεξικό Πάπυρος - Larousse)

Η οκνηρία είναι τυπικό χριστανικό αμάρτημα, και εγώ την χριστιανική ηθική την έχω γραμμένη κανονικά. Διεκδικώ λοιπόν το δικαίωμα μου στην τεμπελιά (ο Πώλ Λαφάργκ είναι αθάνατος). Γουστάρω να κοιμάμαι 10-12 ώρες κάθε μέρα, και όταν είμαι ξύπνιος να σερφάρω στο δίκτυο, να πίνω καφέ και να παίζω παιχνίδια (άμα λέμε). Και προσπαθώ όσο μπορώ να εφαρμόσω αυτό το lifestyle σε όσο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου μπορώ. Γιατί την εργασία πολλοί εμίσησαν, την τεμπελιά κανείς. Και όσο για αυτούς που θα απαντήσουν "την τεμπελιά πολλοί αγάπησαν, τον τεμπέλη κανείς", μην ανησυχείτε, χωράτε όλοι να γραφτείτε εκεί που δεν πιάνει μελάνι...