Ζώα...

Θα το πω για να μου φύγει ο καημός. Όλοι όσοι πάτε και αγοράζετε κλειδωμένα iPhone από Αμερική είστε ζώα. Και όταν γυρνάτε απο forum σε forum ρωτώντας πως να τα ξεκλειδώσετε, είστε δυο φορές ζώα. Και αφού καταφέρετε να τα ξεκλειδώσετε και πάτε και κάνετε αναβάθμιση του λειτουργικού κλειδώνοντας τα πάλι, είστε τρείς φορές ζώα. Και όταν παίρνετε πάλι σβάρνα τα fora και ρωτάτε πως θα τα ξανά-ξεκλειδώσετε, είστε τέσσερις φορές ζώα. Σας αξίζει να πεθάνετε. Σας αξίζει να σας εκτελέσουν οι άνθρωπο της PETA: μέχρι και αυτοί που αγαπούν τα ζώα σας θέλουν νεκρούς, τέτοια ζώα που είστε...

Ρε δε πάτε στο διάολο...

Μα καλά ρε πούστη μου, είναι δυνατόν να έχει 60 και 70 και 80 ευρώ το εισιτήριο των Aerosmith? Που ζούνε δηλαδή αυτοί οι καραγκιόζηδες που διοργανώνουν τις συναυλίες; Στη Γερμανία; Εδώ μέχρι και στην παράσταση του Thriller ρίξαν το εισιτήριο στα 25 ευρώ για να παει ο κόσμος (που υποτίθεται ότι το Badminton είναι και κυριλέ αίθουσα), και στους Aerosmith (το ροκ είναι του λαού γαμώ το το κέρατο μου) ζητάνε βδομαδιάτικα? Έλεος δηλαδή...

Το Μουντιάλ συνεχίζεται...

Και εκεί λοιπόν που έχουν φάει το κράξιμο του αιώνα, που δεν υπάρχει εφημερίδα, περιοδικό ή διαφημιστικό φυλλάδιο που να μην τους έχει ξεφτιλίσει, εκεί που ξεκινάνε τον αγώνα και τρώνε πάλι απο νωρίς ένα γελοίο γκόλ, σπάει ο πούστης ο διάολος το ποδάρι του και συμβαίνει το εντελώς κουλό: οι Νιγηριανοί κάνουν την μαλακία και μένουν με 10 παίχτες, και ξαφνικά αποσυντονίζονται ε-ντε-λώς. Ε, αυτό ήταν, ήρθαν τα πάνω - κάτω, και όσοι έπαιξαν στο Στοίχημα νίκη της Ελλάδας έβγαλαν τρελά φράγκα... Ηθικόν Δίδαγμα: οι Έλληνες παίζουν μπάλλα όταν έχουν απέναντι τους ομάδα που τα έχει χαμένα και που παίζει με παίχτη λιγότερο. Ελπίζω μόνο αυτή η νίκη να μην σταθεί αφορμή για να κάτσει στον πάγκο ο Ρεχάγκελ για άλλα 4 χρόνια ακόμα...

Πάντως, τα δυο γκόλ και οι 3 βαθμοί της νίκης είναι φανταστική πρόοδος σε σχέση με την τελευταία μας παρουσία σε Μουντιάλ. Οπότε λογικά αμα χάσουμε απο την Αργεντινή και αποκλειστούμε, στο επόμενο Μουντιάλ που θα παίξουμε (όποτε κι αν είναι αυτό), ο στόχος θα είναι η πρόκριση στους 16... Ελπίζω βέβαια να μην έχουμε ακόμα τον Ρεχάγκελ προπονητή...

Μουντιάλ: 16 χρόνια μετά την πανωλεθρία στις ΗΠΑ...

... Και απ΄ ότι φαίνεται δεν έχουν αλλάξει και πολλά, έστω κι αν μεσολάβησε το ρημάδι το 2004. Έχουμε βέβαια άλλο προπονητή (α ρε Παναγούλια αθάνατε...), εντελώς διαφορετική ενδεκάδα (βάλτε το Μητρόπουλο να δώσει ψυχικό σθένος στην ομάδα...), αλλά τα προβλήματα εξακολουθούν να είναι τα ίδια. Πως να την χαρακτηρίσεις αυτή την ομάδα; άμπαλη; δυσκίνητη; τετριμμένη; άνευρη; βαρετή; όπως και να την πείς, δίκιο θα έχεις. Εντάξει, 6 χρόνια πριν έκατσε να ζήσουμε μια συγκυρία απο αυτές που συμβαίνουν μια φορά κάθε αιώνα (κάτι σαν ευθυγράμμιση πλανητών): οι μεγάλες ομάδες του Euro περνάγαν τρομερή κρίση ταυτότητας, ενώ οι δικοί μας αποφάσισαν να παίξουν κατενάτσιο και ότι κάτσει. Και τους βγήκε. Αλλά είπαμε, αυτά συμβαίνουν μια φορά κάθε εκατό χρόνια. Απο την επομένη επανήλθαμε στα γνωστά: όσοι νόμιζαν ότι επιτέλους κάτι άλλαξε στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, ξενέρωσαν άγρια με την ήττα απο την Αλβανία. Η συνέχεια υπήρξε το ίδιο τετριμένη: όσοι είδαν τον εναρκτήριο αγώνα της Ελλάδας στο Euro του 2008, κατάλαβαν οτι το παρελθόν δεν είναι καθόλου παρελθόν, αλλά ένα παρόν με προοπτικές μέλλοντος. Και φυσικά τα πράγματα έμειναν στασιμα. Ίδιος προπονητής (μα πήρε το Euro!), ίδιοι παίχτες (μα πήραν το Euro!), ίδια αμπαλοσύνη...

Και ήρθε το πολυπόθητο Mundial του 2010. Αν και τα φιλικά έδειχνα ξεκάθαρα ότι η Εθνική μας ομάδα δεν έχει στον ήλιο μοίρα με τέτοια κακομοιριά που την δέρνει, εντούτοις πολλοί είχαν ελπίδες για μια αξιοπρεπή εναρκτήρια εμφάνιση. Η Κορέα άλλωστε δεν είναι και ακριβώς Αργεντινή (απο την άλλη βέβαια ούτε και η Βουλγαρία το 1994 ήταν ακριβώς Αργεντινή). Το αποτέλεσμα λογικά δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπλήξη για κανέναν: φάγαμε 2 γκόλ απο μια ομάδα κάτω του μετρίου, η οποία είχε να αντιμετωπίσει 11 φαντάσματα μέσω στον αγωνιστικό χώρο. Θα ακολουθήσει λογικά η ήττα απο την Νιγηρία με ένα αξιοπρεπές σκόρ (2-0, άντε 3-0 το πολύ) και η Εθνική μας θα ολοκληρώσει την εμφάνιση της απέναντι στην Αργεντινή μια μια ακόμα ήττα: το σε τι επίπεδα θα κυμανθεί η ήττα αυτή, θα εξαρτηθεί απο το κατά πόσο θα θελήσει ο Μαραντόνα να ξεκουράσει τους βασικούς του. Μπορεί να φάμε 1-2 γκόλ μόνο, μπορεί βέβαια και καμια τεσσάρα και βάλε, έτσι για να ευχαριστηθούμε και θέαμα. Το θεωρώ απίθανο, εξωπραγματικό, ίσως και αδιανόητο, να καταφέρουμε να βάλουμε έστω και 1 (ΕΝΑ, ONE, UNO) γκόλ. Εάν τώρα συμβεί πάλι καμιά κουφή ευθυγράμμιση πλανητών και καταφέρουμε και βάλουμε έστω ένα γκόλ, εγώ προσωπικά θα το θεωρήσω τρομακτική πρόοδο για το Ελληνικό Εθνικό ποδόσφαιρο. Διαφορετικά, θα επιβεβαιωθεί αυτό που είπα αρχικά: ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα απο το 1994..

Η Τζούλια και οι μαύροι...

Οι μαύροι που πουλάνε CD και DVD πίνουν νερό στο όνομα της Τζούλιας: πουλάνε την ταινία της 3 ευρώ το κομμάτι, και οι άνθρωποι έχουν χεστεί στο τάληρο. Ουσιαστικά βγάζουν τα χαμένα της τελευταίας χρονιάς: έχει διαδοθεί τόσο πολύ το κατέβασμα απο το Internet (όποιος έχει πλέον PC και ADSL, είναι δυνητικός "μαύρος" και ο ίδιος), ώστε λίγοι είναι πλέον αυτοί που αγοράζουν απο μαύρους. Με το DVD της Τζούλιας όμως η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη, ώστε οι γνωστοί μας πλανόδιοι σκουρόχρωμοι ζούνε ένδοξες στιγμές του παρελθόντος. Σε λίγο θα αρχίσουν να πηγαίνουν και στις εκκλησίες και να ανάβουν λαμπάδες στο όνομα της. Για τέτοιο σεφτέ μιλάμε. Πάλι καλά δηλαδή που βγήκαν και κάποιοι κερδισμένοι (εκτός βέβαια απο την ίδια τη Τζούλια, τους ατζέντηδες της, και τους παραγωγούς του DVD)...

Ένα λογικό πρόβλημα ηθικής...

Ένας φίλος έθεσε το εξής ενδιαφέρον ζήτημα: έχουμε 2 άτομα, τον x και τον z. Ο x είναι ο τυπικός "καλός" ιδιοκτήτης σκύλου: ενδιαφέρεται για το κατοικίδιο του, φροντίζει για τη υγεία του, την διατροφή του και την εκπαίδευση του. Ο z απο την άλλη έχει σκύλο απλά και μόνο επειδή αυτό του επιτρέπει να ικανοποιεί την ανάγκη του για σαδιστική ψυχαγωγία: αρέσκεται στο να βασανίζει με διάφορες μεθόδους το κατοικίδιο του (χωρίς όμως να το σκοτώνει) αντλώντας ευχαρίστηση απο αυτή του την δραστηριότητα. Επιπλέον, το γεγονός ότι ο σκύλος δεν μπορεί να προβάλει αντίσταση στον βασανισμό του (όπως θα μπορούσε πχ να κάνει ένας άνθρωπος) είναι ένας απο τους λόγους που επέλεξε τον σκύλο για την άσκηση αυτής του της δραστηριότητας, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο τον πήχη της "απόλαυσης" κατά την εκτέλεση των βασανιστηρίων.

Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: ύπάρχει άραγε κάποιο λογικό επιχείρημα (και αν ναι, ποιό) το οποίο θα μπορούσε να επικαλεστεί ο x ώστε να πείσει τον z να σταματήσει οικιοθελώς αυτή του τη συμπεριφορά απέναντι στο κατοικίδιο του;

Μετά απο αρκετή συζήτηση, καταλήξαμε στο ότι δεν δύναται να υπάρξει τέτοιο λογικό επιχείρημα. Παρ΄ όλα αυτά, επειδή υπάρχει πάντα η περίπτωση να μας ξέφυγε κάποια πτυχή του ζητήματος, θα ήθελα να ακούσω κάποια διαφορετική άποψη, αν υπάρχει βέβαια...

Θάλεια ψηλά το κεφάλι...

Πολύς ντόρος γίνεται τον τελευταίο καιρό γύρω απο το πρόσωπο της κας Θάλειας Δραγώνα, Ειδικής Γραμματέως στο Υπουργείο Παιδείας σε θέματα Εκπαίδευσης και Εκπαδευτικού σχεδιασμού. Ουσιαστικά την κατηγορούν για... φιλότουρκη, προδότρια εθνική μειοδότρια και δεν συμμαζεύεται. Το δίκτυο έχει πλυμμυρίζει απο αναφορές σε έργα της και σε τσιτάτα. Αναφέρω μερικές απο τις απόψεις της (όπως τουλάχιστον προβάλλονται απο τα εθνικογκάου site των αρχαιο-μακάκων) οι οποίες... στοιχειωθετούν το έγκλημα εθνικής προδωσίας το οποίο διαπράττει:

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού.

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό, κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες.

4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση "Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια" . Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

6) Εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα, ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός.

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά».

Παραδόξως συμφωνώ με όλα αυτά. Το ακόμα πιο παράδοξο είναι πως με όλα αυτά συμφωνεί και η σύγχρονη επιστήμη της Ιστορίας. Προφανώς διαφωνεί ο Κατατζαφέρης, ο Βορίδης και ο Άδωνις. Ε, στ΄ αρχίδια μας, τι περέμενες δηλαδή, να συμφωνούν; Ίσα - ίσα, που η διαφωνία τους αποτελεί εχέγγυο για την επιστημονική ορθότητα των ανωτέρω απόψεων.

Θάλεια, κράτα γερά. Θα χρειαστούν πολλά περισσότερα απο τις τις τρίχες μισού αρχιδιού για να σε μειώσουν...

Σημείωση:
Προτείνω προς ανάγνωση το παρόν κείμενο του Ηλία Κανέλλη. Είναι αρκετά διαφωτιστικό...

6 degrees of seperation: Coltan

Σε μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, τα πάντα συνδέονται. Τα πάντα. Την επόμενη φορά που θα στείλεις sms με το κινητό σου ή θα παίξεις το αγαπημένο σου παιχνίδι στο Playstation, προσπάθησε να αναλογιστείς πως ακριβώς συνδέεσαι με τα 5.5 εκατομμύρια (ανεπίσημα άνω των 10 εκατομμυρίων) θύματα των εμφυλίων στην Δημοκρατία του Κονγκό...

Οι μικρές χαρές της ζωής...

Χτές μου έδωσε ένας φίλος ένα adventure PC game που του έπεσε στα χέρια του, ονόματι Machinarium. Το εγκατέστησα κατά τις 10 το βράδυ και το έτρεξα να δω τι λέει. Σηκώθηκα απο το PC στις έξι το πρωί, αφού πρώτα το τελείωσα. Όταν ο άνθρωπος έχει κέφι, όρεξη και μεράκι, φτιάχνει θαύματα. Αυτό το παιχνίδι είναι ένα μικρό αριστούργημα...