Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Η πίτα, ο σκύλος, το Ευρώ και το πήδημα της ρόδου...

Μάλιστα. Απο τη μια λοιπόν έχεις τον Στρατούλη να λέει πως οι καταθέσεις θα χρησιμοποιηθούν για την Ανάπτυξη (μόνο που τα λεφτά αυτά ουσιαστικά... δεν υπάρχουν, αλλά αυτό δε το λέει κανείς). Απο την άλλη έχεις τον Γλέζο να προτείνει κατάσχεση των καταθέσων άνω των 20 χιλιάδων ευρώ (λες και τα 20 χιλιάρικα είναι το ενδεδεγμένο ποσό πλούτου στην Ελλάδα, ή λες και το πρόβλημα είναι το πόσα έχεις και όχι το πως τα επέκτησες). Και στη μέση έχεις τον Τσίπρα να ζητάει ούτε λίγο ούτε πολύ απο Σαμαρά και Βενιζέλο να πάρουν πίσω τις υπογραφές τους και να κάνουν δήλωση μετάνοιας (λες και είμαστε πίσω στο 1948, οπότε υποθέτω πως αν οι αρχηγοί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν "μετανοήσουν" θα τους στείλει ο Τσίπρας στη Μακρόνησο) για να καταδεχτεί να κάνει δεκτή τη στήριξη τους και να κάνει κυβέρνηση.

Μιλάμε δηλαδή για τρελή πλάκα. Στο μεταξύ ο Σόϊμπλε δηλώνει πως άμα η ίδια η Ελλάδα δεν θέλει να βοηθήσει τον εαυτό της, οι άλλοι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Ο Μπαρόζο δηλώνει πως η Ελλάδα πρέπει να σεβαστεί τις συμφωνίες που έχει υπογράψει αν θέλει να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δόση του δανείου που εκταμιεύτηκε σήμερα στο πλαίσιο της Δανειακής Σύμβασης, αντί για 5.2 δίσ. ευρώ ήταν μειωμένη στα 4.2 δισ. ευρώ (και χωρίς άλλες δόσεις μετά τον Ιούνιο αν πρώτα δεν ολοκληρωθεί η επόμενη επίσκεψη της Τρόϊκας στην Αθήνα), ενώ 4 τουλάχιστον χώρες ζητούσαν όχι μείωση, αλλά πάγωμα της δόσης. Πόσο πιο λιανά δηλαδή να το κάνουν οι άνθρωποι; Το λένε ξεκάθαρα: ΕΣΕΙΣ είστε που πρέπει να ακούσετε ΕΜΑΣ, και όχι ΕΜΕΙΣ να ακούσουμε ΕΣΑΣ, γιατί πολύ απλά ΕΣΕΙΣ τα κάνατε σκατά 40 χρόνια τώρα, και ήρθατε σε ΕΜΑΣ να σας ξελασπώσουμε. Οπότε άμα δε γουστάρετε τα λεφτά μας (τα οποία δεν είχατε κανένα πρόβλημα να παίρνετε τόσα χρόνια, και τα οποία εξακολουθείτε να παίρνετε ακόμα και τώρα που μιλάτε για καταγγελία του Μνημονίου), δεν έχουμε και εμείς πρόβλημα να μην σας τα δώσουμε. Αλλά εσείς θέλετε μεν τα λεφτά, αλλά χωρίς υποχρεώσεις. Ε δε σφάξανε. Τα φράγκα έχουν κι ένα τίμημα. Αφού δε θέλετε να το πληρώσετε, ορίστε η πόρτα. Και τα σκυλιά είναι δεμένα. Μπορείτε να αποχωρήσετε. Η έξοδος σας σίγουρα θα μας δημιουργήσει προβλήματα, αλλά θα τα καταφέρουμε. Εσείς να δούμε τι θα κάνετε. Ορίστε λοιπόν, ιδού η ρόδος, ιδού και το πήδημα. Άντε να δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος....

Ο Κουβέλης τώρα στα ενδώτερα, λέει ξακάθαρα το προφανές: Μονομερής καταγγελία του Μνημονίου (όπως ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ) σημαίνει αυτομάτως έξοδο απο Ευρώ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Παπαρήγα το επαναλαμβάνει συνεχώς μήνες τώρα: ΔΕΝ γίνεται ακύρωση της δανειακής σύμβασης χωρίς ταυτόχρονη έξοδο απο το Ευρώ. Και από αυτή την άποψη είναι τουλάχιστον απόλυτα συνεπής στις θέσεις της, καθώς αυτό ακριβώς ζητάει: Έξοδο απο το Μνημόνιο ΚΑΙ απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και γι΄ αυτό και τα έχουν πάρει άγρια στο κρανίο εκεί στον Περισσό, γιατί αντιλαμβάνονται οτι όταν ο Τσίπρας μιλάει για καταγγελία του Μνημονίου και ταυτόχρονη παραμονή στην Ευροζώνη, όχι μόνο λαϊκίζει απίστευτα, αλλά νέτα - σκέτα κοροϊδεύει τον κόσμο. Και ο κόσμος τον παίρνει στα σοβαρά και πάει και τον ψηφίζει! Οπότε λογικό είναι να μη θέλει ούτε να ακούσει η Παπαρήγα για Τσίπρα.

Εν κατακλείδι: Δεν γίνεται να έχεις ΚΑΙ την πίτα ολόκληρη, ΚΑΙ τον σκύλο χορτάτο. Και αυτό ισχύει both ways. Είτε Δανειακή Σύμβαση και μεγάλες απώλειες για όλους μέχρι να ορθοποδήσουμε σαν χώρα, είτε εκτός Δανειακής Σύμβασης αλλά ταυτόχρονα και εκτός Ευρώ, οπότε πορευόμαστε μονάχοι μας. ΚΑΙ καταγγελία του Μνημονίου, ΚΑΙ εντός της Ευρωζώνης, απλά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. Period.

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Τον πούλο...

Όταν εύχεσαι να συμβεί κάτι, υπάρχει πάντα η πιθανότητα (όσο μικρή κι αν είναι) αυτό το κάτι να συμβεί.

Όλοι αυτοί που θέλουν την Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός ΝΑΤΟ, εκτός πλανητικού συστήματος, εκτός Σύμπαντος εντέλει, να στηρίζεται στις δικές τις και μόνο δυνάμεις, "ανεξάρτητη" και "περήφανη", με ένα παντοδύναμο Κράτος - τροφό που θα φροντίζει, θα νουθετεί και θα ελέγχει κάθε έκφανση της Δημόσιας και Ιδιωτικής ζωής, ενδέχεται να δούν το όνειρο τους να πραγματοποιείται.

Η πιθανότητα να μας πουν οι λοιποί Ευρωπαίοι πως ήρθε η ώρα να πάρουμε τον πούλο και να πάμε στην ευχή του Ελληνικού Θεού, αυξάνεται εκθετικά. Όταν λοιπόν θα έρθει η ώρα να κάνουμε μοναχοί μας κουμάντο στο μικρό μας μαγαζάκι, ξεκομένοι απο την πραγματικότητα του υπαρκτού κόσμου, και καθώς θα αρχίζουμε να τρώμε διαδοχικές σφαλιάρες απο χίλιες πάντες, πολύ φοβάμαι πως θα βιώσουμε ένα θεαματικότητο πισωγύρισμα στην πρόσφατη Ιστορία μας. Το ρολόι θα γυρίσει σχεδόν έναν αιώνα πίσω, τότε που μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή αναζητούσαμε με λύσσα τους υπεύθυνους της εθνικής ταπείνωσης και στήναμε πραγματικές κρεμάλες.

Οπότε όλοι αυτοί που ζητάνε σήμερα κρεμάλες στο Σύνταγμα, θα δούν το όνειρο τους να πραγματοποιείται. Μόνο που αυτοί οι ίδιοι θα προορίζονται για κρέμασμα...

Το βαρέλι στο οποίο ζούμε, δεν έχει πάτο. Και αυτό επειδή δεν είναι ένα τυχαίο βαρέλι: είναι ένα βαρέλι - fractal. Το βαρέλι - fractal είναι ένα βαρέλι πεπερασμένου μεγέθους (όπως άλλωστε όλα τα βαρέλια) αλλά με άπειρη χωρητικότητα: κοινώς, ΔΕΝ έχει πάτο, όπως είπα παραπάνω. Αυτό πρακτικά σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον, πως η κατρακύλα δεν έχει τέλος. Δεύτερον, πως ακόμα δεν έχουμε δεί τίποτα. Τα καλά τώρα έρχονται. Και θα συνεχίσουν να έρχονται. Μέχρι που οι τελευταίοι απο εμάς που θα κατρακυλάμε στην άβυσσο του φρακταλικού βαρελιού θα φωνάζουμε "όχι άλλο κάρβουνο". Αλλά θα είμαστε ήδη τόσο βαθιά χωμένοι στο απύθμενο βαρέλι, που δεν θα μας ακούει πλέον κανείς. Ούτε καν ο Ελληνικός Θεός.

Ο μόνος ίσως που ενδεχομένως να μας ακούσει, θα είναι ο σύντροφος Κιμ Γιονγκ Ουν απο τη μακρινή Βόρεια Κορέα. Και ανταποκρινόμενος στις κραυγές μας, θα πράξει τα δέοντα: θα μας στείλει συγχαρητήριο τηλεγράφημα για το σθένος της επιλογής μας να πορευτούμε ανεξάρτητα και υπερήφανα, όπως οι Βορειοκορεάτες. Και θα ζήσουμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα, ο καθένας στον δικό του φρακταλικό βαρελίσιο παράδεισο...