Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Τελικά είμαστε φασίστες?

Όχι, τελικά είμαστε φασιστοειδή καθάρματα. Αν πρόκειται ποτέ αυτή η χώρα να ανακάμψει, θα πρέπει πρώτα να παραδεχτεί ότι έχουμε πιάσει πάτο. Όλοι μαζί. Απο τα επεισόδια που έγιναν πριν λίγες μέρες με αφορμή τον μπάτσο που έσκισε μερικές σελίδες απο το Κοράνι, η τηλεόραση δεν έδειξε τίποτα. Προφανώς έπεσε χοντρή γραμμή στα κανάλια να αποσιωπήσουν τα τεκταινόμενα, και να μη δείξουν σκληρές σκηνές. Διότι πολύ απλά το όλο σκηνικό εκλήφθηκε ως ευκαιρία απο τα "επιχειρησιακά στελέχη" της ΕΛΛΑΣ για να δοκιμάσουν τις αντοχές και τις δυνατότητες της Ομάδας Δέλτα. Έτσι λοιπόν έπεσε η εντολή "βαράτε στο ψαχνό", και αυτό που ακολούθησε απλά δεν περιγράφεται: ολόκληρο το σώμα της Ομάδας Δέλτα έδερνε ανηλεώς επί ώρες εκατοντάδες κόσμο. Όλοι όσοι συμμετείχαν στα επεισόδια (οι αλλοδαποί εξεγερμένοι εννοείται) κατέληξαν σε νοσοκομεία: Οι μπάτσοι αφού τους έδερναν για κανά εξάωρο, χρειάστηκαν άλλες τόσες ώρες για να τους μεταφέρουν μετά όλους σε νοσοκομεία. Μετά η ηγεσία της αστυνομίας μοίρασε συγχαρητήρια στα άξια παληκάρια της...

Φυσικά η είδηση δεν ήταν αυτή, αλλά τα άλλα καθάρματα που πηγαν και έβαλαν φωτιά σε αυτοσχέδιο τζαμί με ανθρώπους μέσα. Ε, μην περιμένετε να γίνει τίποτα γι΄ αυτό, είναι γνωστό πως η Αστυνομία καλύπτει τους ακροδεξιούς "αγανακτισμένους πολίτες" που συνήθως τυγχάνει να είναι χρυσαυγήτες.

Πάρτε το χαμπάρι, έχουμε πιάσει ΠΑΤΟ. Ο Νεοφασισμός βρίσκεται σε έξαρση, αυτό τα λέει όλα. Η χώρα πάει κατά διαόλου, και όλοι κοιτάμε την πάρτη μας. Είμαστε για τον πούτσο καβάλα. Το μόνο που μας σώζει είναι μια ολική καταστροφή τελικά, κανας σεισμός 9 ρίχτερ να γκρεμιστεί η μισή Ελλάδα και να πεθάνουμε τα 3/4 του πληθυσμού, μπάς και βάλουμε μυαλό. Διαφορετικά, θα καταλήξουμε να τρώμε οι ίδιοι τις σάρκες μας...

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

3 στα 5 για τον κύριο Τσίνα...

Βρήκα τυχαία αυτήν εδώ τη σελίδα. Ανήκει σε κάποιον κύριο Τσίνα Παναγιώτη, ο οποίος μάλιστα δηλώνει καθηγητής Φυσικής. Μάλλον είναι όντως καθηγητής Φυσικής, καθώς το blog του ανήκει στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (www.blogs.sch.gr). Το εντυπωσιακό λοιπόν σε αυτό το ιστολόγιο (που για μια ακόμη φορά τονίζω πως ανήκει σε καθηγητή), είναι πως απο τα 5 όλα κι όλα θέματα τα οποία έχει ανεβάσει, τα 3* είναι τυπικά Urban Legends! Έχουμε λοιπόν το περίφημο "Hand of Hope" (όπου η φωτογραφία είναι μεν αληθινή, η περιγραφή του συμβάντος όμως είναι ψευδής), την "τελευταία συνέντευξη του Einstein" όπου και καλά αναφέρεται στον δάσκαλο του Καραθεοδωρή (φυσικά δεν υπήρξε ποτέ τέτοια συνέντευξη), και την διπλή διάσωση του Τσώρτσιλ απο τον Φλέμμινγκ (που φυσικά δεν συνέβη ποτέ)...

Θα το πω για μια ακόμη φορά: ο τύπος είναι καθηγητής Φυσικής, δηλαδή ΔΙΔΑΣΚΕΙ σε παιδια πως να εφαρμόζουν τις αρχές τις Επιστήμης. Ή τουλάχιστον αυτό θα έπρεπε να κάνει, αν και απ΄ ότι φαίνεται, ούτε καν ο ίδιος γνωρίζει πως αξιολογείς με βάση την επιστημονική σου παιδεία τις διάφορες "ειδήσεις" που διαβάζεις δεξιά και αριστερά...

Στεναχωρήθηκα που δεν υπάρχει έστω μια διεύθυνση mail στην συγκεκριμένη σελίδα, ώστε να του γράψω για τα πω πόσο μεγάλος καραγκιόζης είναι...

*Κατά πάσα πιθανότητα και ο "γρίφος του Einstein" είναι αστικός μύθος (υπαρκτός μεν ο γρίφος, αλλά ο Einstein δεν έχει καμία σχέση με την δημιουργία του)...

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Εγώ και το gaming, part I...

Τον τελευταίο καιρό αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον μου για τα επιτραπέζια παιχνίδια. Αφορμή υπήρξε το εξαιρετικό (αν και μερικά προβλήματα "ισορροπίας") Android της Fantasy Flight. Παράλληλα φαίνεται να χάνω το ενδιαφέρον μου (για μια ακόμη φορά) για το World of Warcraft, ενώ έτυχε να διαβάσω και αυτό το κείμενο για το «επαγγελματικό» gaming. Γενικά περνάω μια φάση «επανεκτίμησης» του όλου concept που αφορά το gaming: 4 χρόνια πριν ήμουν πεπεισμένος ότι τα MMO games ήταν το μέλλον στον χώρο, το genre που θα εκτόπιζε οτιδήποτε άλλο στην αγορά, και επιπλέον θα υποσκέλιζε και το παραδοσιακό επιτραπέζιο παιχνίδι, μιας και το PC ήταν πλέον σε κάθε σπίτι, ενώ το ADSL έδινε πλέον την δυνατότητα για 24ωρη πρόσβαση στο internet. Τότε βέβαια έκανε για πρώτη φορά την εμφάνιση του το WoW, και το μέλλον διαγραφόταν λαμπρό: Η μεγάλες εταιρίες ανακοίνωναν MMO παιχνίδια η μία μετά την άλλη, και οι προσδοκίες ήταν τεράστιες, καθώς από την μια μεριά το κοινό έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον, ενώ από την άλλη το hardware (παράλληλα με την τρομακτική ανάπτυξη των ADSL γραμμών) έκανε και αυτό μεγάλα άλματα.

Τι έγινε λοιπόν σε αυτά τα 4 χρόνια; Το WoW εξακολουθεί να είναι ο βασιλιάς του είδους. Με το δεύτερο expansion να έχει μπεί στην αγορά εδώ και 3 μήνες όμως, αρχίζει να εμφανίζει σημάδια κόπωσης. Ήδη η βασική ομάδα έχει πάρει «μετάθεση» και δουλεύει πάνω στο επόμενο MMO της Blizzard. Παράλληλα, οι επίδοξοι ανταγωνιστές δεν κατάφεραν να κάνουν κάτι σοβαρό: Το Age of Conan αποδείχτηκε πολύ λίγο, ενώ το Warhammer δεν έχει την απήχηση που περίμεναν οι δημιουργοί του. Παράλληλα, μια σειρά από πολύ καλούς τίτλους άλλων ειδών έκαναν την εμφάνιση τους στην αγορά. FPS, RTS, RPG, Action-RPG, ακόμα και τα adventure games πήγαν εξαιρετικά καλά. Και όσο για το κοινό του επιτραπέζιου παιχνιδιού, αυτό όχι μόνο δεν έχασε το ενδιαφέρον του, αλλά το αύξησε κιόλας. Απίστευτα παιχνίδια έκαναν την εμφάνιση τους, και οι τίτλοι που εμφανίζονται και ανακοινώνονται κάθε χρόνο συνεχώς αυξάνονται.

Σε αυτό λοιπόν το κλίμα, περνάω μια φάση επανεκτίμησης τόσο της έννοιας του gaming, είτε επιτραπέζιου είτε ηλεκτρονικού, όσο και της σχέση μου με αυτό…

Κυριακή 5 Απριλίου 2009

ΕΛΛ.ΑΣ. και Άρπα-Κόλα, ζήτω ο Ράμπο, ο Τσάκ Νόρις και ο Τιραμόλα...

Το περιστατικό με τους 2 αστυνομικούς που πυροβολήθηκαν στην Κυψέλη 1-2 μέρες πριν, λαμβάνει απο τώρα υποψηφιότητα για το βραβείο του πιο κωμικοτραγικού ξεφτιλίσματος της Ελληνικής Αστυνομίας για το έτος 2009. Απορώ μάλιστα για τον τρόπο με τον οποίο παρουσίασαν το γεγονός στις ειδήσεις στην τηλεόραση: είτε σκόπιμα η Αστυνομία επιχείρησε να "αμβλήνει" τις εντυπώσεις για να μην πέσουν κεφάλια, είτε σκόπιμα τα κανάλια παρουσίασαν μια πιο "soft" εκδοχή των γεγονότων, για να μην φέρουν προφανώς σε δύσκολη θέση τους (πολλούς) υπεύθυνους...

Το πρώτο πράγμα που προκαλεί έκπληξη, είναι το τι δουλειά είχε η ομάδα ΔΕΛΤΑ να συμμετάσχει σε καταδίωξη εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου, την στιγμή που η μοναδική "αρμοδιότητα" της ομάδας έχει να κάνει με τα επεισόδια των κουλουλοφόρων. Το ένα και μοναδικό "καθήκον" της ομάδας, έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνο με περιπολία και επέμβαση σε επεισόδια στο κέντρο. με ποια λογική (και ποιος είχε την εξυπνάδα) να συμμετάσχει η ομάδα στην καταδίωξη των κακοποιών? Αμα δηλαδή ήταν εκει δίπλα σταθμευμένη μια διμοιρία των ΜΑΤ, ή μια ομάδα των ΕΚΑΜ, θα έτρεχαν και αυτοί να βρούν τους δυο για τους οποίους είχε πέσει το σήμα? Έλεος δηλαδή...

Το δεύτερο τραγικό, είναι το ότι, ενώ είναι δεδομένο ότι η ομάδα ΔΕΛΤΑ κινείται ως ομάδα σε κάθε περίπτωση, τα δυο φυντάνια που έφαγαν τελικά τις σφαίρες, αποφάσισαν ξαφνικά να αποκοπούν απο την ομάδα, και να ψάξουν μόνοι τους. Φυσικά ενδοεπικοινωνία δεν υπάρχει μεταξύ των μελών της ομάδας, και οι υπόλοιποι προφανώς δεν πήραν χαμπάρι ότι ένα απο τα μηχανάκια πήρε μια στροφή και πήγε προς άλλη κατεύθυνση. Κοινώς, γάμησε τα...

Τρίτο, και εδώ πέφτει το πολύ το γέλιο. Όταν πλέον είναι πεσμένοι και χτυπημένοι οι αστυνομικοί, οι κακοποιοί τους αφαιρούν τις ζώνες, που είχαν επάνω τα όπλα και τα κινητά τους. Συμπέρασμα: Οι αστονομικοί καθ' όλη την διάρκεια του συμβάντος ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΡΑΒΗΞΕΙ το οπλο τους (διαφορετικά δεν θα ήταν στην ζώνη: αν είχαν τραβήξει όπλο, τότε οι κακοποιοί απλά θα το είχαν πάρει απο τα χέρια τους, αντί να τους πάρουν τις ζώνες), ενώ γνωρίζουν ότι α) κυνηγούν κακοποιούς για ποινικό αδίκημα, πιθανόν οπλισμένους, β) οι κακοποιοί είναι ΔΥΟ, και αυτοί έχουν εντοπίσει και επιχειρούν να συλλάβουν μόνο τον έναν, αγνοόντας πως υπάρχει πιθανότητα να βρίσκεται και δεύτερος εκεί γύρω (όπως και ήταν άλλωστε). Οπότε λοιπον, ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΚΑΛΥΨΗ ΥΠΗΡΧΕ μεταξύ τους? Πως ακριβώς κάλυπτε ο δεύτερος αστυνομικός τον πρώτο που επιχειρούσε την σύλληψη? Μήπως σε περίπτωση που γινόταν κάτι ξαφνικό, ο δεύτερος αστυνομικός θα επιχειρούσε να ρίξει στριφογυριστή κλωτσιά σαν αυτές που ρίχνει ο Τσάκ Νόρις, ο οποίος ώς γνωστόν μπορεί να συλλάβει μια ντουζίνα οπλισμένους κακοποιούς και να καλύψει τους συναδέλφους του, απλά και μόνο με τις γροθιές του? Και τι δουλειά είχαν και οι δυο τους να έχουν τα κινητά τους ΣΤΗΝ ΖΩΝΗ ΤΟΥΣ? Υπάρχει ή δεν υπάρχει ρητή οδηγία να έχουν ΠΟΤΕ οι αστυνομικοί τα κινητά τους πάνω στην ζώνη τους, ΑΚΡΙΒΩΣ για την περίπτωση που "χάσουν" την ζώνη και πρέπει να επικοινωνήσουν? Πάλι καλά δηλαδή που είχε κινητό επάνω της η γυναίκαι που είχε εμπλακεί στο σκηνικό, και μπόρεσαν να ειδοποιήσουν το κέντρο...

Φυσικά δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη όταν διάβασα πως οι δύο αυτοί αστυνομικοί είναι Ειδικοί Φρουροί που αποσπάστηκαν στην ομάδα ΔΕΛΤΑ πριν μερικές μέρες. Οι Ειδικοί Φρουροί είναι με δυο λόγια οι πλέον ανεκπαίδευτοι στην Ελληνική Αστυνομία: Υποτίθεται πως υπάρχουν για να φυλάνε σκοπιές σε συγκεκριμένα πόστα (πρεσβείες για παράδειγμα), αλλά στην πράξη επειδή υπάρχουν ελλείψεις σε άλλα τμήματα, τους "τραβάνε" και τους βάζουν να κάνουν δουλειές για τις οποίες προφανώς δεν έχουν ιδέα (οι "κανονικοί" αστυνομικοί δεν είναι διαθέσιμοι, αυτοί φυλάνε τους βουλευτές και τους δημοσιογράφους). Εντάξει, να μην πούμε τώρα ότι η ίδια η ύπαρξη του σώματος των Ειδικών Φρουρών δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας ακόμα τρόπος ρουσφετολογικής πρόσληψης στο Δημόσιο παρακάπτωντας τις τυπικές οδούς πρόσληψης... Με την κάλυψη λοιπόν του πρόσφατου νόμου που επιτρέπει στους Ειδικούς Φρουρούς να αποσπαστούν (νόμιμα πλέον) σε άλλες υπηρεσίες, και υπο την πίεση των πρόσφατων γεγονότων, οι φωστήρες του Κράτους είχαν την έμπνευση να δημιουργήσουν μια ομάδα κρούσης η οποία θα παρεμβαίνει άμεσα στα επεισόδια στο κέντρο. Και εγέννετω η ομάδα ΔΕΛΤΑ, την οποία για την στελεχώσουν τραβήξαν άτομα κυρίως απο τους Ειδικούς Φρουρούς. Και ενώ είναι ζήτημα αν αυτοί οι άνθρωποι εκπαδεύτηκαν για αυτό το εντελώς καινούργιο πράγμα που λέγεται "περιπολία 2 ατόμων πάνω σε μηχανάκι και άμεση επέμβαση σε περιοχές επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας" επι 7-10 μέρες το πολύ, τους έχουν ρίξει ΗΔΗ στους δρόμους, προφανώς καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους, χωρίς καν να είναι έτοιμες οι στολές τους, τα αλεξίσφαιρα τους, ο ειδικός εξοπλισμός τους τέλοσπάντων, και κυρίως χωρίς να έχουν την απαιτούμενη εκπαίδευση (βασικά για μια τέτοια δουλειά χρειάζεται εκπαίδευση 3-6 μηνών, 7-10 μέρες δεν φτάνουν ούτε για να εξοικιωθούν με τα μηχανάκια τους).

Θυμάστε μια ταινία του Περάκη που είχε τίτλο "Αρπα-Κόλα"? Ε, αυτό ακριβώς...

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Ο Χριστός φαντάρος και τα φιστίκια (N.U.T.S.)

Δεν μπορώ να αντισταθώ: το τρίτο δεδικασμένο που χρησιμοποιεί ο αγαπητός κ. Λύρας στο κείμενο του (βλέπε προηγούμενο post) είναι εξίσου κωμικό με αυτό περί Ντε Γκόλ και Βρετάνης. Γράφει λοιπόν:

"Η κοινή ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων.
Το τρίτο δεδικασμένο είναι το πιο πρόσφατο και μιλάει μόνο του. Το όνομα Μακεδονία απο 21 Ιουνίου 2003 (κανονισμός 1059/2003) είναι και επισήμως με τη βούλα τηε Ευρώπης Ελληνικό. Έχει καταγραφεί ως Ελληνικός χώρος. Συγκεκριμένα έχει δημοσιευτεί στο φύλλο 154/21 Ιουνίου 2003 ένας κατάλογος ονομάτων των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτή η κοινή ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων έχει πλέον καθιερωθεί και επικρατήσει. Απο το 2003 το όνομα Μακεδονία φιγουράρει ως Ελληνικό στα Ευρωπαϊκά σαλόνια και είναι απορίας άξιο πως είναι δυνατόν οι Σκοπιανοί να ισχυρίζονται ότι θα χρησιμοποιήσουν ένα Ελληνικό όνομα για δικό τους."

Μάλιστα. Διαβάζοντας κανείς αυτό το κείμενο υποθέτει πως η Ε.Ε. έβγαλε απόφαση πως η ονομασία "Μακεδονία" είναι Ελληνική, τελεία και παύλα. Σωστά? Αμ δε. Αν κάνει κανείς τον κόπο να διαβάσει τον κανονισμό 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαϊου 2003, θα διαπιστώσει πως πρόκειται απλά για ένα κείμενο κατηγοριοποίησης περιφερειακών μονάδων των χωρών της Ε.Ε. με προφανή σκοπό την ύπαρξη έγκυρων και συγκρίσιμων δεδομένων για στατιστούς λόγους. Η ταξινόμηση αυτή γίνεται σε 3 επίπεδα, με βάση τον πληθυσμό της κάθε στατιστικής μονάδας: Το πρώτο επίπεδο (NUTS 1) έχει πληθυσμό απο 7 ως 3 εκατομύρια κατοίκους, το δεύτερο (NUTS 2) απο 3 εκατομμύρια ως 800 χιλιάδες, και το τρίτο (NUTS 3) απο 800 χιλιάδες ως 150 χιλιάδες κατοίκους. Τι λέει λοιπόν για την Ελλάδα; Λοιπόν, για την Ελλάδα (GR) έχουμε ως NUTS 1 τις περιοχές Βόρεια Ελλάδα (GR1), Κεντρική Ελλάδα (GR2), Αττική (GR3), και Νησιά Αιγαίου/ Κρήτη (GR4). Στην Βόρεια Ελλάδα (GR1) υπάγονται οι εξής περιοχές (NUTS 2): GR11- Ανατολική Μακεδονία/Θράκη (με NUTS 3 υπαγόμενες περιοχές τις GR111 Έβρος, GR112 Ξάνθη, GR113 Ροδόπη, GR114 Δράμα, GR115 Καβάλα), GR12- Κεντρική Μακεδονία (με NUTS 3 υπαγόμενες περιοχές τις GR121 Ημαθία, GR122 Θεσσαλονίκη, GR123 Κιλκίς, GR 124 Πέλλα, GR125 Πιερία, GR126 Σερρες, GR 127 Χαλκιδική), GR13- Δυτική Μακεδονία (με NUTS 3 υπαγόμενες περιοχές τις GR131 Γρεβενά, GR132 Καστοριά, GR133 Κοζάνη, GR 134 Φλώρινα), και GR14- Θεσσαλία (με NUTS3 υπαγόμενες περιοχές τις GR141 Καρδίτσα, GR142 Λάρισα, GR143 Μαγνησία, GR144 Τρίκαλα).

Τι "αναγνωρίζει" λοιπόν η Ευρωπαική Ένωση; Πως, για στατιστικούς λόγους και για να έχουμε μετρήσιμα και συγκρίσιμα δεδομένα κάθε φορά που κάνουμε έρευνες και μελέτες για ότι μας καβλώσει, έχουμε χωρίσει με βάση τα μεγέθη πληθυσμού την γεωγραφική περιοχή της Βορείου Ελλάδος στις περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας/Θράκης, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας, και Θεσσαλίας. Τώρα, πως διάολο αυτό το πράγμα κατοχυρώνει την ονομασία "Μακεδονία" στην Ελλάδα καθιστώντας την απαγορευτική για τους Σκοπιανούς, την στιγμή μάλιστα που έχουν ήδη ονομάσει το κράτος τους "Δημοκρατία της Μακεδονίας" και έχουν αναγνωριστεί κιόλας με το συνταγματικό τους όνομα απο τα περισσότερα κράτη, αυτό μόνο τα ταραγμένα μυαλά που μοιράζουν τα ανώνυμα e-mails που διαβάσει ο κάθε κύριος Λύρας μπορούν να μας το εξηγήσουν...

Ο Ντε Γκόλ, η Βρετάνη, τα Σκόπια και ο Χριστός φαντάρος...

Διαβάζω στη τελευταία σελίδα της "Επικοινωνίας" (περιοδικό της Εθνικής Οργάνωσης Πολυτέκνων), τεύχος Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου - Μαρτίου 2009, άρθρο κάποιου Πάνου Ν. Λύρα, μέλους του Δ.Σ. του ΕΟΠΑ, με θέμα τα τρία δεδικασμένα στο Σκοπιανό. Εντάξει, δεν θα κάνω τον κόπο να αναφερθώ στο κατά πόσο είναι θεμιτό το επίσημο όργανο ενός σωματείου όπως ο ΕΟΠΑ με σαφέστατο αντικείμενο, να ασχολείται με θέματα όπως η εξωτερική πολιτική. Η "Επικοινωνία" άλλωστε είναι συνηθισμένη σε τέτοια θεματολογία: Πατρίς + Θρησκεία + Οικογένεια σε κάθε τεύχος πάνε μαζί. Τα πάντα όμως έχουν και τα όρια τους. Γράφει λοιπόν ο κ. Λύρας στο άρθρο του, χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης φυσικά και χωρίς να δώσει έστω μια παραπομπή:

"Το βέτο του Στρατηγού Ντεγκόλ στους Βρετανούς.
Όταν οι Βρετανοί χτύπησαν την πόρτα της ΕΟΚ για να γίνουν μέλη της, στην πύλη τους περίμενε ο Στρατηγός Ντεγκόλ και απο την πρώτη στιγμή τους αρνήθηκε το δικαίωμα να μπούν με το όνομα Μεγάλη Βρετανία. Η Γαλλία είχε (και έχει) μια περιοχή που ονομάζεται Βρετάνη και δεν ήθελε να δώσει στους Βρετανούς και σε κανέναν άλλο την δυνατότητα να κάνουν καμία συσχέτιση μεταξύ των δύο περιοχών ή να δημιουργηθεί καμία παρανόηση, όπως ότι η Μεγάλη Βρετανία (η Αγγλική) και η μικρή Βρετανία (η Γαλλική) είναι εννιαίος χώρος. Έτσι υποχρέωσε τους Βρετανούς την 1/1/1973 να μπούν στην Ένωση με το όνομα Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχει αυτό το προηγούμενο και φαντάζονται οι Σκοπιανοί ότι δεν θα το χρησιμοποιήσει η Ελλάδα?"

Ε λοιπόν ναι, ούτε που περνάει απο το μυαλό των Σκοπιανών πως θα μπορούσαν ποτέ οι Έλληνες να χρησιμοποιήσουν αυτό το επιχείρημα. Προφανώς δεν έχουν πάρει ακόμα χαμπάρι τι ζώα είμαστε, και νομίζουν πως ασκούμε σοβαρή εξωτερική πολιτική. Δεν ξέρουν οι άνθρωποι προφανώς ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων διαβάζει αυτού του είδους τις μαλακίες που διανέμονται μέσω ανώνυμων e-mail και τις πιστεύει ως αληθινές, ενώ παράλληλα μια πλειάδα άλλων ζώων (βλέπε "σοβαροί και έγκριτοι" δημοσιογράφοι) σπεύδουν να τα δημοσιεύσουν σε εφημερίδες και περιοδικά, για να πάρουν μετά οι διάφοροι Λύρες και να τα αναπαράγουν αυτούσια σε οποιοδήποτε μέσο έχουν πρόσβαση...

Τα κράτη έχουν επίσημα ονόματα. Με αυτά τα ονόματα μετέχουν στους διάφορους διεθνείς οργανισμούς. Η Βρετανία έχει και αυτή επίσημο όνομα, και το έχει μάλιστα απο το 1927: "Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας". Το όνομα αυτό υπήρξε συνέπεια της διακύρηξης της ανεξαρτησίας της νήσου της Ιρλανδίας λίγα χρόνια πριν. Εντούτοις το Βόρειο τμήμα της νήσου παρέμεινε στο Ηνωμένο Βασίλειο (εντάξει, μιλάμε για μεγάλη και πονεμένη ιστορία), οπότε και η αλλαγή του ονόματος (προηγουμένως ήταν "Ηνωμενο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας").

Πάμε τώρα στην ΕΟΚ. Στις 3 Μαίου του 1960, έκαναν αίτηση για μέλη της ΕΟΚ 4 χώρες: Η Δανία, η Νορβηγία, η Ιρλανδία και το Ηνωμενο Βασίλειο. Προσοχή: όταν κάνεις ώς κράτος αίτηση για να μπείς σε έναν διεθνή οργανισμό, κανείς αίτηση με το επίσημο όνομα σου, όχι με ότι σου καπνίσει. Κοινώς, το 1960 οι Άγγλοι έκαναν αίτηση ως "Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας". Ο Ντε Γκόλ άσκησε ως γνωστόν βέτο, και οι αιτήσεις "πάγωσαν" (προσοχή, πάγωσαν, δεν απορίφθηκαν. Και μάλιστα και οι 4!). Για ποιο λόγο άσκησε βέτο ο Ντε Γκόλ? Για την περίφημη μήπως Βρετάνη? Ρε ποιος την χέζει την Βρετάνη? Ο άνθρωπος είχε σοβαρούς λόγους, σιγά μην ασχολιόταν με την Βρετάνη. Με τέτοιες γελειότητες μόνο δικοί μας θα ασχολιούνταν. Ο Ντε Γκόλ λοιπον, είχε μια πολύ σοβαρή αντίρηση για την είσοδο των Βρετανών στην ΕΟΚ, και η αντίρηση αυτή είχε να κάνει με τις... ΗΠΑ. Ο άνθρωπος θεωρούσε πως η Μεγάλη Βρετανία θα λειτουργούσε ως Δούρειος Ίππος ο οποίος θα έβαζε τις Ηνωμένες Πολιτείες στα εσωτερικά της ΕΟΚ και της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Προφανώς οραματιζόταν μια ενιαία Ευρώπη η οποία δεν θα δεχόταν επιρροές απο την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Κοινώς, ο Ντε Γκόλ δεν ήθελε μια "Ατλαντική Ευρώπη", ήθελε μια "Ευρώπη" σκέτο...

Το 1967 το "Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας" κάνει εκ νέου αίτηση για ένταξη στην ΕΟΚ, και ο Ντε Γκόλ για δεύτερη φορά ασκεί βέτο, με δικαιολογία την όχι και τόσο ισχυρή οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Επι της ουσίας εξακολουθούσε να θεωρεί τους Βρετανούς φερέφωνα των Αμερικανών. Ο Ντε Γκόλ όμως δεν έμεινε για πολύ ακόμα στην εξουσία: μετά την διαδοχή του απο τον Πομπιντού στην προεδρεία της Γαλλικής Δημοκρατίας, το βέτο άρθηκε. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 1970, και το 1973 το "Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας" γίνεται μέλος της ΕΟΚ...

Οπότε λοιπόν αναρωτιέμαι: Μα καλά, ΠΟΙΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ έκατσε και σκαρφίστηκε αυτή τη γελοία ιστορία με την Βρετάνη?

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009

Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

Gentle now the tender breeze blows whispers through My Gran Torino...

Το υποψιάστηκα στους Ασυγχώρητους" και στο "Σκοτεινό Ποτάμι". Το επιβεβαίωσα στο "Million Dollar Baby". Το "Gran Torino" ήρθε για να διαλύσει τις όποιες τελευταίες αμφιβολίες. Ο Κλίντ είναι αυτή τη στιγμή ο κορυφαίος Αμερικανός δημιουργός, period. Είναι αδύνατον να συλλάβει κανείς την τεραστία δύναμη που κλείνουν μέσα τους οι σιωπές των έργων του. Η τσαντίλα, η θλίψη και η οργή που κρύβεται μέσα στον χαρακτήρα που ερμηνεύει στο "Gran Torino" βγάζει χέρια έξω απο την οθόνη και σε πιάνει απο το λαιμό. Μα πως διάολο τα καταφέρνει αυτός ο άνθρωπος να γυρίζει ταινείες τόσο ανθρώπινες χωρίς να γίνεται μελό? Ειλικρινά, τέτοια κινηματογραφική αξιοπρέπεια δύσκολα βρίσκει κανείς στις αμερικάνικες mainstream παραγωγές. Ο Dirty Harry είναι πλέον συνταξιούχος, και κοιτώντας πίσω δεν βλέπει και πολλά πράγματα που να του αρέσουν. Μισώντας το παρελθόν στον ίδιο σχεδόν βαθμό που μισεί και το παρόν, το μόνο πράγμα που τον κρατάει στα πόδια του είναι το Gran Torino, το αμάξι - σύμβολο μιας ιδανικής εποχής που αναρωτιέται κανείς αν τελικά πράγματι υπήρξε...

Είναι τρομερό πράγμα να γερνάς. Και ακόμα πιο τρομερό να γερνάς χωρίς να έχεις κάνει κάτι που να σε κάνει περήφανο, ίσα - ίσα για να παραδώσεις με ηρεμία το πνεύμα σου. Το να αρνείσαι να το παραδεχτείς, είναι σκέτη κόλαση. Μου έχει μείνει στο μυαλό η σκηνή όπου παίρνει τηλέφωνο τον γιό του, έχοντας διαβάσει τα αποτελέσματα των εξετάσεων του. Πεθαίνει. Τι περιμένει άραγε να ακούσει απο τον γιό του? Τι περιμένει να του πεί ο ίδιος? Θέλει να ζητήσει βοήθεια? συγνώμη? Τέρμα τα δίφραγκα βρώμικε Χάρυ. Θα ψοφήσεις, και ένας ακόμα βρομο-σχιστομάτης θα έρθει να μείνει στη γειτονιά σου, στο σπίτι σου. Νόμιζες πως θα ζήσεις για πάντα, κολώγερε Πολωνέ? Τ' ανίψια σου θα χορέψουν πάνω απο τον τάφο σου, και οι νύφες σου θα βουτήξουν ότι αξίζει απο το σπίτι...

Πρέπει να το δεί κανείς και δεύτερη φορά για να υποψιαστεί ΓΙΑΤΙ είναι εργάρα, και πάλι δύσκολο. Δεν με εκπλήσει που το έθαψαν στα Όσκαρ: ο κόσμος έχει συνηθήσει στο κραυγαλέο, και ο Κλίντ δεν εγκαταλείπει την σεμνότητα του. Ακόμα και την εποχή του "Λευκός Κυνηγός, Μαύρη Καρδιά" μπορούσες να διακρίνεις το που όδευε σαν σκηνοθέτης. Δεν ξέρω αν τελικά αυτή θα είναι όντως η τελευταία του ταινεία σαν main actor: το μόνο σίγουρο είναι πως ΔΕΝ θα είναι η τελευταία του ταινεία σαν σκηνοθέτης, και είμαι σίγουρος πως θα συνεχίσει να σκηνοθετεί και να γυρίζει τέτοια μικρά αριστουργήματα ακόμα και με το ένα πόδι στον τάφο. Γιατί ο Σιωπηλός Καβαλάρης δεν θα βγεί ποτέ στη σύνταξη.

Και στην τελική, απλά και μόνο επειδή τραγουδάει ο ίδιος μερικούς στίχους στο τραγούδι που ακούγεται στην τελευταία σκηνή της ταινείας, αξίζει να του βγάλει κανείς το καπέλο...

Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

Τσάτσαρης, ο γητευτής των άλογων*...

*(Άλλο πράγμα το άλογο, άλλο ο άλογος...)

Ε λοιπόν κοίτα να δεις πώς τα φέρνει η ζωή τα πράγματα! 4 χρόνια πρίν έγραφα για τον Τσάτσαρη και τις ακραίας αοριστολογίας απίθανες τσαρλατανολογίες του. Και τόσο καιρό μετά, εμφανίζεται ένα άρθρο για τον Τσάτσαρη στα "Νέα"...

Μη φανταστείτε πως το άρθρο ήταν ιδιαίτερα καυστικό: με εξαίρεση τον τίτλο του, θα έλεγα πως ήταν αρκετά νορμάλ (για τον μέσο αναγνώστη πάντα, για το δικό μου ύφος ήταν αρκετά "μαλακό"). Και όμως, μερικές μέρες μετά, η στήλη της Αλληλογραφίας των "Νέων" κατακλείστηκε απο γράμματα "θιγμένων" στο όνομα του Προφήτη αναγνωστών, που διέρυγναν τα ιμάτια τους για την αυθεντικότητα του Ιωάννη...

Φαίνεται όμως πως το άρθρο κέντρισε το ενδιαφέρον και σε μη-πιστούς. Ο Στ. Φραγκόπουλος ανέβασε σχετικό post. Και φυσικά οφείλω να συμφωνήσω μαζί του ώς προς τον ορισμό που δίνει στην λέξη "Μάγος" και τον χαρακτηρισμό του Τσάτσαρη ώς μάγου, αν και προσωπικά θα προτιμούσα να τον χαρακτηρίσω γητευτή: μιας και ο άνθρωπος είναι παντελώς αμόρφωτος (κάτι που εύκολα διαπιστώνει κανείς απλά και μόνο απο τον τρόπο που χρησιμοποιεί τη γλώσσα), δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση για την έλξη που ασκεί στους πιστούς του, πέραν αυτής της προσωπικής γοητείας. Ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει πολύ έντονη προσωπικότητα για να μπορεί να πείθει τόσο κόσμο για την (μοναδική κιόλας) αλήθεια του λόγου του...