...Το Expansys έφερε απόθεμα. Και μαζί με κάμποσα Loox 720 έφερε και καμιά εκατοστή κομμάτια iPAQ 4700 (για όσους προτιμούν την HP). Η συσκευή έφυγε απο το Manchester εχτές, οπότε την περιμένω αύριο. Ε, θα έρθει όπου νά'ναι και το Pod, έχω και την θήκη του Piel Frama, οπότε μέχρι τέλος εβδομάδος θα είμαστε κομπλέ. Αυτό θα πει "πρόωρα Χριστουγεννιάτικα Δώρα"!
2011: Ολική Επαναφορά. Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εναντίον Περιούσιου Λαού, σημειώσατε Ένα. Εμπρός για μια καινούργια Σούπερ Λίγκα με τους παλιούς παράγοντες. Πάνω απ΄ όλα η Παράδοση...
Το ψαχτήρι του κακομοίρη...
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2004
Ο Γαλάζιος Σκορπιός...
Είχε σήμερα το μεσημέρι ο κ. Βαρεμένος στην εκπομπή του ένα θέμα σχετικά με τον περίφημο γαλάζιο σκορπιό: Υπάρχουν δυο "βιοτεχνίες" στην Κούβα οι οποίες παρασκευάζουν ένα σκεύασμα το οποίο περιέχει δηλητήριο γαλάζιου σκορπιού. Το σκεύασμα αυτό υποτίθεται πως θεραπεύει τον καρκίνο. Το θέμα είναι πως, οργανώσεις στην Ελλάδα οι οποίες σχετίζονται με την Ορθόδοξη Εκκλησία, διοργανώνουν ταξίδια στην Κούβα όπου πηγαίνουν απελπισμένοι άνθρωποι για να προμηθευτούν το "φάρμακο", είτε για τους ίδιους, είτε για τους πάσχοντες συγγενείς τους. Στην εκπομπή του κ. Βαρεμένου ήταν παρών και κάποιος ο οποίος είχε κάνει το ταξίδι αυτό, και ο οποίος επιστρέφοντας έδωσε το σκεύασμα στην παθούσα μητέρα του. Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως το "φάρμακο" δουλεύει μια χαρά, και η τωρινή κατάσταση της μητέρας του (η οποία δεν είναι καλή) οφείλεται στις παρενέργειες της χημειοθεραπείας (Κάνει ΚΑΙ χημειοθεραπεία παράλληλα). Εύλογη απορία: γιατί δεν σταματά την χημειοθεραπεία, αφού το "φάρμακο" δουλεύει; Η ουσία είναι μια: η διαφορά της επιστήμης απο την ψευδοεπιστήμη, είναι ουσιώδης. Η επιστήμη παρουσιάζει μελέτες και κλινικές δοκιμές που έγιναν σε ελεγχόμενο περιβάλλον, ώστε να διαπιστωθεί με ακρίβεια η αποτελεσματικότητα ή όχι ενός σκευάσματος. Η ψευδοεπιστήμη απο την άλλη, παρουσιάζει αποκλειστικά και μόνο προσωπικές μαρτυρίες. Μια προσωπική μαρτυρία δεν μπορεί να ελεγθεί απο κανέναν για την εγκυρότητα της, επειδή μεσολαβει πάντα μια πλειάδα x αγνώστων παραγόντων. Ούτε ο ίδιος ο μάρτυρας μπορεί να την ελέγξει: αν και μπορούμε να είμαστε δύσπιστοι σε οποιονδήποτε άλλον, εντούτοις δεν δυσπιστούμε ποτέ απέναντι στον εαυτό μας. Και αυτό είναι που κάνει τελικά την προσωπική μαρτυρία τόσο διαβλητή. Κανείς δεν αμφισβητεί αυτό που αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του και ερμηνεύει με την λογική του. Οι αισθήσεις όμως μπορούν να παραπλανηθούν, και η λογική να παραγκωνιστεί....
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2004
Η φετινή έκθεση βιβλίου...
...Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Υπήρχαν πολλά αξιόλογα έργα, και το μεγαλύτερο τμήμα της περσινής "σαβούρας" είχε εξαφανιστεί. Κυρίαρχο έργο κατα την γνώμη μου ήταν για μια ακόμα φορά η "Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα": 61 τόμοι, συν 2 ακόμα τόμοι αφιερωμένοι στην Ελλάδα, σύν 1 ακόμα τόμος, ανασκόπηση της περσινής χρονιάς. Δεύτερο τη τάξει έργο, η "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" της Εκδοτικής Αθηνών: 17 τόμοι στο σύνολο. Εντύπωση που έκανε και ένα ακόμα ιστορικό έργο, η "Ιστορία της Ελλάδας του 20ου Αιώνα". Προς το παρών κυκλοφορούν οι πρώτοι τέσσερις τόμοι, και αναμένεται και η κυκλοφορία των υπολοίπων τεσσάρων που θα ολοκληρώσουν το έργο.
Οι Εκδόσεις Σοκολη είχαν τρία καταπληκτικά έργα: την "Ελληνική Πεζογραφία" χωρισμένη σε τρείς θεματικές ενότητες. Η πρώτη ενότητα, "Παλαιότερη Πεζογραφία" (15ος αιώνας - 1830), αποτελείται απο 12 τόμους. Η δεύτερη ενότητα, η "Μεσοπολεμική Πεζογραφία", (1914 - 1939) αποτελείται απο 8 τόμους, ενώ η τρίτη και τελευταία θεματική ενότητα, η "Μεταπολεμική Πεζογραφία" (1940 - 1967), αποτελείται και αυτή απο οκτώ τόμους. Το δεύτερο μεγάλο έργο των εκδόσεων Σοκολη, είναι η "Ελληνική Ποίηση", 6 τόμων. Τέλος, το τρίτο έργο είναι τα "Ευρωπαικά Γράμματα: Ιστορία της Ευρωπαικής Λογοτεχνίας", και αποτελείται απο 3 τόμους.
Απο εκεί και πέρα, μου άρεσαν ιδιαίτερα τα περίπτερα των εκδόσεων Κάτοπτρο (πήρα το "Νόημα των πραγμάτων" του Feynman), καθώς και το περίπτερο των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, το οποίο είναι ορισμένα καταπληκτικά έργα, όπως το δίτομο "Αρχές φυσιολογίας", το "Νευροεπιστήμη και Συμπεριφορά", και το "Η κατάκτηση του παρελθόντος: οι απαρχές της Αρχαιολογίας" (το οποίο και αγόρασα).
Τέλος, να αναφέρω πως, πήρα και το Cogito, το καινούργιο τετραμηνιαίο περιοδικό φιλοσοφίας των εκδόσεων Νεφέλη. Αν εξαιρέσει κανείς το πραγματικά μεγάλο του σχήμα, κατά τα άλλα είναι εξαιρετικά προσεγμένο: 130 σελίδες με πλούσια θεματολογία, και με ελάχιστες διαφημίσεις.
Φυσικά, έπεσε και πολύ γέλιο με αρκετές γραφικές φιγούρες, καθώς και με αρκετούς γραφικούς τίτλους. Στο περίπτερο του Λιακόπουλου φιγουράριζαν όλοι αυτοί οι τίτλοι που πλασσάρει μέσα απο την εκπομπή του στο SevenX, και που προσπαθεί να μας πείσει πως αν δεν προλάβουμε να τους πάρουμε θα εξαντληθούν, και μετά τι θα κάνουμε χωρίς αυτά τα τεράστιας σημασίας έργα; Ε, δεν πειράζει, θα βρούμε αλλού υλικό για προσάναμα... Κάπου πήρε το μάτι μου και τον Φουράκη. Ναι, ο εκλεκτός των Θεών τίμησε την έκθεση με την παρουσία του. Άλλο ανέκδοτο ήταν μια μεγάλη αφίσα στο περίπτερο των Σαϊεντολόγων, η οποία έδειχνε τον Αινστάιν, να δηλώνει πως "οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μόνο το 10% των νοητικών τους δυνατοτήτων". Σε σχετική ερώτηση στην κυρία που ήταν υπεύθυνση στο περίπτερο, πήραμε την απάντηση πως δεν γνωρίζει σε ποίο του έργο ή πότε τέλοσπάντων είπε κάτι τέτοιο ο Αϊνστάιν. Υπήρχαν επίσης τα γνωστά πλέον βιβλία για την Ατλαντίδα, για την Αστρολογία, για το Φένγκ Σουί, κλπ κλπ κλπ. Σε γενικές γραμμές πάντως, καλή ήταν η έκθεση, και σίγουρα καλύτερη απο την περσινή. Μόνο που θέλεις 3 ώρες για να δείς όλα τα περίπτερα....
Οι Εκδόσεις Σοκολη είχαν τρία καταπληκτικά έργα: την "Ελληνική Πεζογραφία" χωρισμένη σε τρείς θεματικές ενότητες. Η πρώτη ενότητα, "Παλαιότερη Πεζογραφία" (15ος αιώνας - 1830), αποτελείται απο 12 τόμους. Η δεύτερη ενότητα, η "Μεσοπολεμική Πεζογραφία", (1914 - 1939) αποτελείται απο 8 τόμους, ενώ η τρίτη και τελευταία θεματική ενότητα, η "Μεταπολεμική Πεζογραφία" (1940 - 1967), αποτελείται και αυτή απο οκτώ τόμους. Το δεύτερο μεγάλο έργο των εκδόσεων Σοκολη, είναι η "Ελληνική Ποίηση", 6 τόμων. Τέλος, το τρίτο έργο είναι τα "Ευρωπαικά Γράμματα: Ιστορία της Ευρωπαικής Λογοτεχνίας", και αποτελείται απο 3 τόμους.
Απο εκεί και πέρα, μου άρεσαν ιδιαίτερα τα περίπτερα των εκδόσεων Κάτοπτρο (πήρα το "Νόημα των πραγμάτων" του Feynman), καθώς και το περίπτερο των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, το οποίο είναι ορισμένα καταπληκτικά έργα, όπως το δίτομο "Αρχές φυσιολογίας", το "Νευροεπιστήμη και Συμπεριφορά", και το "Η κατάκτηση του παρελθόντος: οι απαρχές της Αρχαιολογίας" (το οποίο και αγόρασα).
Τέλος, να αναφέρω πως, πήρα και το Cogito, το καινούργιο τετραμηνιαίο περιοδικό φιλοσοφίας των εκδόσεων Νεφέλη. Αν εξαιρέσει κανείς το πραγματικά μεγάλο του σχήμα, κατά τα άλλα είναι εξαιρετικά προσεγμένο: 130 σελίδες με πλούσια θεματολογία, και με ελάχιστες διαφημίσεις.
Φυσικά, έπεσε και πολύ γέλιο με αρκετές γραφικές φιγούρες, καθώς και με αρκετούς γραφικούς τίτλους. Στο περίπτερο του Λιακόπουλου φιγουράριζαν όλοι αυτοί οι τίτλοι που πλασσάρει μέσα απο την εκπομπή του στο SevenX, και που προσπαθεί να μας πείσει πως αν δεν προλάβουμε να τους πάρουμε θα εξαντληθούν, και μετά τι θα κάνουμε χωρίς αυτά τα τεράστιας σημασίας έργα; Ε, δεν πειράζει, θα βρούμε αλλού υλικό για προσάναμα... Κάπου πήρε το μάτι μου και τον Φουράκη. Ναι, ο εκλεκτός των Θεών τίμησε την έκθεση με την παρουσία του. Άλλο ανέκδοτο ήταν μια μεγάλη αφίσα στο περίπτερο των Σαϊεντολόγων, η οποία έδειχνε τον Αινστάιν, να δηλώνει πως "οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μόνο το 10% των νοητικών τους δυνατοτήτων". Σε σχετική ερώτηση στην κυρία που ήταν υπεύθυνση στο περίπτερο, πήραμε την απάντηση πως δεν γνωρίζει σε ποίο του έργο ή πότε τέλοσπάντων είπε κάτι τέτοιο ο Αϊνστάιν. Υπήρχαν επίσης τα γνωστά πλέον βιβλία για την Ατλαντίδα, για την Αστρολογία, για το Φένγκ Σουί, κλπ κλπ κλπ. Σε γενικές γραμμές πάντως, καλή ήταν η έκθεση, και σίγουρα καλύτερη απο την περσινή. Μόνο που θέλεις 3 ώρες για να δείς όλα τα περίπτερα....
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2004
30 χρόνια τα ίδια και τα ίδια...
Στην σελίδα του James Randi υπάρχει μια διασκεδαστική αναφορά στην "επιστροφή" του Uri Geller, η οποία όπως όλοι γνωρίζετε έλαβε χώρα (τι τιμή για την Ελλάδα!) στην εκπομπή του κυρίου Χαρδαβέλλα με το απίστευτο τίτλο "Οι πύλες του Ανεξήγητου". Ολόκληρη η αναφορά βρίσκεται στην σελίδα http://www.randi.org/jr/100804away.html , στο τέλος, και έχει τίτλο "The unsinkable Geller is also back". Το κείμενο αναφέρεται στα τρυκ που παρουσίασε ο Gelle στην εκπομή του Χαρδαβέλλα, και καταλήγει με το εξής σχόλιο: "Yep, the same tired old routines, though they've been boring people for more than 30 years now. Mr. Geller hasn't learned anything new in all that time! Even Pavarotti added "Torna a Surriento" to his repertoire rather than depending on "Nessun Dorma" to pay for the groceries.... Και ο νοών νοήτω. Λίγο παραπάνω μαλιστα, αναφέρονται τα εξής σχετικά με την σοβαρότητα της εκπομπής: "As you can probably imagine, the show itself never questioned Geller's abilities in any way and instead featured quotes from scientists that were endorsing him, as well as an interview with an astrologer (!) who also vouched for Geller". Κοινώς, τα ρέστα μας....
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2004
Επιστήμη 0,1%, Πίστη 99,9%: Σημειώσατε λοιπόν 2...
Υπάρχει στην Εμμανουήλ Μπενάκη, κόντα στην Ομόνοια, ένα μικρό βιβλιοπωλείο με την ονομασία "Επιστήμη και Πίστη". Επειδή περνάω συχνά απο το συγκεκριμένο σημείο, είχα πάντα την επιθυμία να μπω μέσα για να δω τι είδους "επιστημονικά" βιβλία διαθέτει, γιατί απο βιβλία πίστης ήταν προφανώς γεμάτο: στην βιτρίνα του είχε διάφορες Βίβλους, καθώς και μια οθόνη υπολογιστή η οποία πρόβαλε μονίμως έναν screensaver με χριστιανικά μηνύματα. Εχτές λοιπόν, πραγματοποίησα την επιθυμία μου: μπήκα στο βιβλίοπωλίο. Τι είδα; εκτός απο τις πάμπολλες βίβλους σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, υπήρχαν βιντεοκασσέτες - ταινίες με θέματα χριστιανικού περιεχομένου, κασσέτες με χριστιανικούς ύμνους, και ένα βιβλίο με τίτλο "Η ζωή του Μαρτίνου Λούθηρου". Όσον αφορά τώρα τα επιστημονικά βιβλία: υπήρχε ένα μικρό βιβλιαράκι 30 -40 σελίδων που αναφερόταν (αρνητικά φυσικά) στον Δαρβίνο, και το οποίο εκθείαζε την Δημιουργία. Α, υπήρχε και ένα (1) αντίτυπο της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας "Τομή 2000". Αυτό όλο κι όλο ήταν το "επιστημονικό" τμήμα του βιβλιοπωλείου "Επιστήμη και Πίστη". Ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει αν απογοητεύτηκα (καθώς ο τίτλος του βιβλίοπωλείου είναι σαφέστατα παραπλανητικός), ή αν χάρηκα (επειδή περίμενα πως μάλλον έτσι θα ήταν τα πράγματα, καθώς οι έννοιες "Επιστήμη" και "Πίστη" είναι ουσιαστικά ασύμβατες)...
Περί αγορών...
Κάτι που πρόσεξα: αν πάτε στην σελίδα του Πλαισίου (www.plaisio.gr) και δείτε στην κατηγορία "Τεχνολογία - Φορητοί Η/Υ - Palmtops", προσέξτε την τιμή του HP iPAQ 5550: είναι 749 ευρώ χωρίς ΦΠΑ (με ΦΠΑ πάει γύρω στα 883 ευρώ). Πηγαίνετε τώρα στην σελίδα του Expansys (www.expansys.com.gr), και ψάξτε για το ίδιο μοντέλο: θα το βρείτε στα 542 ευρώ (640 με το ΦΠΑ). Αν δεν κάνω λαθος, η διαφορά στην τελική τιμή είναι πάνω απο 240 ευρώ...
Άλλο παράδειγμα: το Qtek 2020 (PocketPC Phone) στο Πλαίσιο έχει 677 ευρώ (798 με το ΦΠΑ). Στο Expansys έχει 530 Ευρώ (με το ΦΠΑ πάει στα 635). Διαφορά; γύρω στα 150 ευρώ. Και η ιστορία συνεχίζεται...
Αναρωτιέμαι λοιπόν: Που οφείλεται αυτή η τεράστια διαφορά; και μη που πείτε στα μεταφορικά. Για να φέρω το Loox απο το expansys, δεν πρόκειται να πληρώσω πάνω απο 50 ευρώ, και το φέρνω και με courier. Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας πως, η κάθε εταιρεία που εισάγει τέτοια προϊόντα δεν φέρνει μεμονωμένα κομμάτια, αλλά μεγάλες παραγγελίες σε τιμές χονδρικής, τότε γίνεται κατανοητό πως η τιμή αγοράς του Πλαισίου και του κάθε Πλαισίου δεν έχει καμία σχέση με αυτό που καλείται να πληρώσει ο υποψήφιος αγοράστης. Τι συμβαίνει λοιπόν;
Άλλο παράδειγμα: το Qtek 2020 (PocketPC Phone) στο Πλαίσιο έχει 677 ευρώ (798 με το ΦΠΑ). Στο Expansys έχει 530 Ευρώ (με το ΦΠΑ πάει στα 635). Διαφορά; γύρω στα 150 ευρώ. Και η ιστορία συνεχίζεται...
Αναρωτιέμαι λοιπόν: Που οφείλεται αυτή η τεράστια διαφορά; και μη που πείτε στα μεταφορικά. Για να φέρω το Loox απο το expansys, δεν πρόκειται να πληρώσω πάνω απο 50 ευρώ, και το φέρνω και με courier. Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη μας πως, η κάθε εταιρεία που εισάγει τέτοια προϊόντα δεν φέρνει μεμονωμένα κομμάτια, αλλά μεγάλες παραγγελίες σε τιμές χονδρικής, τότε γίνεται κατανοητό πως η τιμή αγοράς του Πλαισίου και του κάθε Πλαισίου δεν έχει καμία σχέση με αυτό που καλείται να πληρώσει ο υποψήφιος αγοράστης. Τι συμβαίνει λοιπόν;
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2004
Το ξεχασμένο password...
Πρίν απο 3 - 4 χρόνια, είχα αγοράσει απο το Fleamarket ένα μεταχειρισμένο Laptop (ένα HP Omnibook 2100). Κάποια στιγμή 2 χρόνια πριν, το πούλησα και πάλι μέσω Fleamarket. Ο τύπος τώρα που το αγόρασε, το πούλησε και αυτός πριν απο λίγες ημέρες. Ο νέος ιδιοκτήτης του τώρα, θέλησε να κάνει κάποια τροποποίηση στο Bios. Πήγε λοιπόν ο άνθρωπος να μπει στο Bios, και με έκπληξη διαπίστωσε πως το Bios προστατευόταν με password. Παίρνει τηλέφωνο αυτόν που του το πούλησε, και τον ρωτά το password. Αυτό του απαντά πως, όσο καιρό τον είχε, ούτε που είχε σκεφτεί ποτέ να μπει στο Bios, πόσο μάλλον να του βάλει και password! Οπότε του δίνει το δικό μου τηλέφωνο, για να ρωτήσει εμένα. Με παίρνει λοιπόν τηλέφωνο, και μου λέει την ιστορία. Εγώ τώρα, δεν θυμάμαι να είχα βάλει password στο Bios, ή τουλάχιστον να το είχα ακόμα ενεργό όταν πούλησα το μηχάνημα. Έχοντας κατά νου πως μάλλον ο ενδιάμεσος αγοραστής είχε βάλει κάποιο password και το είχε ξεχάσει, εντούτοις είπα στον τωρινό ιδιοκτήτη να δοκιμάσει μερικά password που συνήθιζα να βάζω κατά καιρούς στο μηχάνημα. Απο όλα τα παλαβά που του είπα, δεν δούλεψε κανένα. Τελικά, και ενώ είχα πράγματι αρχίσει να πιστεύω πως μάλλον ο προηγούμενος την είχε κάνει τη δουλειά, του λέω να βάλει "manolis". Ο τύπος το έβαλε, και ως δια μαγείας, μπήκε στο Bios! Όπως επεδείχθη, είχα πράγματι ξεχάσει να το βγάλω όταν πούλησα το μηχάνημα. Όταν το είχα αγοράσει εγώ, αυτός που μου το πούλησε είχε ξεχάσει στο CD-ROM ένα CD του Σιδηρόπουλου, καθώς ΚΑΙ το δικό του password στο Bios (ευτυχώς τον είχα πάρει τηλέφωνο σχεδόν αμέσως και μου το είπε). Πιθανότατα και αυτός που το αγόρασε τώρα, να βρήκε και άλλα ξεχασμένα πράγματα, πέρα απο το password του Bios. Συμπέρασμα απο αυτή την ιστορία; Δεν ξέρω, τι να σας πω. Όταν με πήρε ο άνθρωπος τηλέφωνο και που είπε την ιστορία του, ούτε που το πίστευα πως τόσα χρόνια μετά, το συγκεκριμένο μηχάνημα ήταν ακόμα σε χρηση (μιλάμε για Pentium II 266 με 128 ΜΒ μνήμη, 4GB σκληρό δίσκο, 12.1 '' οθόνη, Windows 2000 και εντελώς νεκρή μπαταρία). Η ουσία είναι πως, αυτού του είδους οι αγοραπωλησίες θέλουν πολύ προσοχή. Αν δεν θυμόμουν το password που είχε βάλει τόσα χρόνια πριν, ο άνθρωπος δεν θα έκανε την δουλειά του, και φυσικά το φταίξιμο δεν θα ήταν ούτε δικό του, ούτε αυτού που του το πούλησε. Και μιας και είπα την ιστορία, να πω πως, το είχα αγοράσει 180 χιλιάρικα, το είχαν πουλήσει 120, και τώρα αυτός που το πήρε έδωσε 200 ευρώ...
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2004
The Pod...
Και ενώ περιμένω να έρθει επιτέλους το Loox 720 (το expansys λέει πως θα έχει απόθεμα την Δευτέρα), αρχίζω να προετοιμάζω το εδαφος: ήδη έχω πάρει την Piel Frama θήκη για το Loox, ενώ εχτές παρήγγειλα και ένα Pod. Για όσους δεν γνωρίζουν, το Pod είναι ένα μικρό βαλιτσάκι απο αυτά που τα κρεμάς στο ώμο ή που τα δένεις στην ζώνη σου. Είναι προϊόν της Roadwired (www.roadwired.com), και είναι πολύ απλά ότι καλύτερο υπάρχει στην αγορά στην κατηγορία του. Με διαστάσεις 18x16x13, καμιά εικοσαριά θήκες και εσωτερικούς χώρους, και με άριστα υλικά κατασκευής, αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση για μεταφορά gadgets. Πορτοφόλι, PDA, κινητό, φορτιστής, μπαταρίες, ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, κάρτες CF και SD/MMC, CD, DVD, όλα μέσα... Υπάρχει και μια μεγαλύτερη εκδοχή του Pod, η οποία έχει το καταπληκτικό όνομα... Podzilla! To Pod το περιμένω και αυτό την άλλη εβδομάδα. Το ιδανικό θα ήταν να έρθει την ίδια μέρα με το Loox! Το Pod όμως έρχεται με το ταχυδρομείο, και όχι με courier. Το παρήγγειλα απο την βρετανική Proporta (www.proporta.com) μιας και αυτοί στέλνουν Ελλάδα. Αυτοί οι Αμερικανοί ρε παιδί μου, ούτε που ξέρουν που βρίσκεται η Ευρώπη...
Περί κουταλιών...
Έπεσαν πολλές δουλειές μαζεμένες τον τελευταίο καιρό, και ψιλό - χάθηκα. Κάτι άρθρα απο την μια, κάτι κείμενα για ένα βιβλίο απο την άλλη, πέρασε μια εβδομάδα μέχρι να ανεβάσω κάτι καινούργιο. Εντάξει, δεν έχασα και τίποτα σπουδαίο: Απο την μια το καινούργιο Survivor, απο την άλλη ο Uri Geller Live στον Χαρδαβέλλα, εντάξει, τυπικά πράγματα. Μου ήρθε και ένα μήνυμα όπου κάποιος χρήστης με ρωτάει: "Εφόσον θεωρείς τον ευατό σου φιλοσοφημένο (με κάποια όρια πάντα) γιατί κάθεσαι και ασχολείσαι με θέματα σαν του "Uri Geller". Ασχολείσαι με παραφυσικά ?" Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Οχι, δεν με ενδιαφέρουν τα "παραφυσικά". Για να είμαι ειλικρινής, θεωρώ πως δεν υφίστανται καν "παραφυσικά" φαινόμενα. Με ενδιαφέρει όμως, και πολύ μάλιστα, το φαινόμενο "απόψε θα λυγίσω κουτάλια σαν τον Uri Geller". Ο ίδιος ο Uri Geller δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για εμένα. Ενδιαφέρον έχει ο κόσμος ο οποίος βλέπει τον Uri Geller, και πιστεύει πως είναι αυθεντικός. Ελπίζω να με καταλαβαίνεις αγαπητέ φίλε.... Επίσης, όσον αφορά το σχόλιο περί "φιλοσοφημένου εαυτού": Σαφώς και θεωρώ τον εαυτό μου φιλοσοφημένο. Αυτό βέβαια δεν μου απαγορεύει την ενασχόληση με τα κοινά, όσο κοινά και να είναι. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό του ανθρώπου που δίνει βάση σε απατεώνες τύπου Uri Geller, και το απολαμβάνω με τον ίδιο τρόπο που απολαμβάνω και την προσπάθεια να κατανοήσω την κβαντική μηχανική. Η ανθρωπινη βλακεία είναι εξίσου περίπλοκη με την ανθρώπινη ευφυία, και η κατανόηση και των δυο αυτών καταστάσεων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και μελέτη. Και όπως έλεγε και μακαρίτης ο Ραφαηλίδης, κάποτε θα πρέπει κάποιος να μελετήσει σοβαρά την ανθρώπινη βλακεία...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)