Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Κυριακή, 10 Απριλίου 2005

Οι Απίθανοι...

Είχα γράψει σε παλαιότερο post (νομίζω) για το Shrek και το Shrek II, τις καλύτερες κατά την γνώμη μου animation ταινίες ever. Ε, ήρθε η ώρα να προστεθεί μια ακόμα ταινία σε αυτή την κατηγορία. Είδα (και ξαναείδα) την εβδομάδα που πέρασε τους "Απίθανους" (The Incredibles). Walt Disney + Pixar = μια κυριολεκτικά απίθανη ταινία. Επειδή έτυχε να δω παράλληλα και το "Sky Captain & the world of tommorow" (Λο, Πάλτροου, Τζολί), οι συγκρίσεις ήταν αναπόφευκτες. Συμπέρασμα: Όταν μια ταινία λέει, λέει. Δεν έχει σημασία αν απευθύνεται σε κοινό μικρότερης ηλικίας (που κι αυτό σχετικό είναι), αν είναι animation ή "συμβατική" ταινία, αν το θέμα της είναι φανταστικό ή ρεαλιστικό. Σημασία έχει να είναι καλή η ταινία. Και καλή ταινία σημαίνει Α) Καλό σενάριο, Β) καλή σκηνοθεσία, και Γ) καλές ερμηνίες (ακόμα κι αν είναι animated οι χαρακτήρες). Το αν τώρα η ταινία περνάει "μηνύματα", δεν περνάει "μηνύματα", βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, βασίζεται στην καθαρή φαντασία του δημιουργού της, έχει για πρωταγωνιστές ανθρώπους, ζώα η κινούμενα σχέδια, έχει βία, δεν έχει βία, είναι ασπρόμαυρη, είναι έγχρωμη, είναι βωβή, δεν έχει σημασία: αυτά είναι δευτερεύοντα. Μια κινηματογραφική ταινία είναι πρώτα και κύρια μια κινηματογραφική ταινία, και οφείλουμε να την κρίνουμε με κινηματογραφικά κριτήρια, όχι με πολιτικά, όχι με κοινωνικά, όχι με ορθολογιστικά. Η Τέχνη δεν είναι αντικειμενική, και δεν πρέπει να είναι αντικειμενική. Η Τέχνη είναι υποκειμενική. Και είναι υποκειμενική γιατί είναι ανθρώπινη....

Δεν υπάρχουν σχόλια: