Το ψαχτήρι του κακομοίρη...

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2005

Η Οδύσσεια του Διαστήματος...

Είδα εχτές το βράδυ το "2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος", για τέταρτη φορά. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρόκειται για μια απο τις 3 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Παραδόξως, την πρώτη φορά που την είδα, την θεώρησα ως την πιο βαρετή και ακαταλαβίστικη ταινία που έχει γυριστεί ποτέ. Ήμουν βέβαια και 15 χρονών τότε, και δεν καταλάβαινα και πολλά. Για να μπείτε στο νόημα, θεωρούσα ως κορυφαία ταινία τότε το "Star Wars" (και τώρα βέβαια θεωρώ κορυφαία την αρχική τριλογία του Star Wars, μόνο όμως σαν καθαρά ψυχαγωγική "coca-cola και ποπ-κόρν" ταινία). Την δεύτερη φορά που την είδα (με το ζόρι, επέμεναν κάτι φίλοι που δεν την είχαν δεί) στα 18 μου, κάτι άρχισα να υποψιάζομαι. Την τρίτη φορά στα 24, κατάλαβα πια πως ο σκηνοθέτης είναι πολύ απλά 100 χρόνια μπροστά απο την εποχή του, και πως έπρεπε να περάσει κι άλλος καιρός πρωτού αρχίσω να καταλαβαίνω και να μπαίνω στο νόημα του έργου. Τώρα πια λοιπόν, έχοντας αφήσει πίσω μου τα 30, μπορώ πια να πω πως έχω κάνει κτήμα μου ορισμένα απο τα πράγματα που λέει η ταινία. Κατά πάσα πιθανότητα θα χρειαστεί να την δώ μερικές ακόμα φορές, όταν θα έχω ωριμάσει κι άλλο. Αυτή η ταινία είναι σαν το παλιό, καλό κρασί: όσο περισσότερο περνάνε τα χρόνια, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η αξία της. Απο το 1968 μέχρι σήμερα, έχουν περάσει 37 χρόνια. Και όμως, η ταινία εξακολουθεί να είναι κυριολεκτικά 100 χρόνια μπροστά. Η αίσθηση που μου δίνει, είναι ανάλογη με αυτήν που ένιωσα όταν διάβασα για δεύτερη φορά το "Μόμπι Ντίκ" του Χέρμαν Μέλβιλ, το οποίο επίσης θεωρώ ως ένα απο τα τρία κορυφαία λογοτεχνικά έργα όλων των εποχών, και κάθε φορά που ακούω το "The Wall" των Pink Floyd. Ε λοιπόν μερικές φορές αδυνατώ να πιστέψω πως υπάρχει τέτοιος πολιτισμικός πλούτος γύρω μας, και πως οι περισσότεροι απο εμάς αγνοούν παντελώς την ύπαρξη του...

4 σχόλια:

Despina είπε...

Περιμένω ακόμα να ακούσω γιατί σου άρεσε η ταινία. Την εκθειάζεις αλλά πέραν τούτου ουδέν...

lefty είπε...

Υπάρχουν 4-5 ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου που δύσκολα μπαίνουν σε διαδικασία σχολιασμού. Πρόκειται για εμπειρίες σχεδόν "θρησκευτικές", όπου το καλλιτεχνικό και διανοητικό μεγαλείο υπερκαλύπτει την όποια διάθεση για κριτική. Σαν ένα πίνακα του Kandinsky. Το 2001 είναι σίγουρα μία τέτοια ταινία.

Ανώνυμος είπε...

Ακριβώς!

Ανώνυμος είπε...

Εγώ που έχω διαβάσει το βιβλίο του Άρθουρ Κλαρκ, πιστεύω πως η ταινία είναι μεν κορυφαία, αλλά δεν μπορεί να απεικονίσει το μεγαλείο που αποκαλύπτεται στον αναγνώστη μέσα από το βιβλίο.

Υπάρχουν 4 βιβλία:
2001: Οδύσσεια του διαστήματος
2010: Οδύσσεια 2
2061: Οδύσσεια 3
3001: Η Τελική Οδύσσεια

Σας τα συνιστώ ανεπιφύλακτα. Θα δείτε τα πράγματα όπως δεν τα είχατε δει ποτέ μέχρι τώρα.